صفحه اصلی | سفارش طرح | فروشگاه | پروژه ها | ایده ها | ماشین آلات | درباره ما | تماس با ما

 

به این صفحه امتیاز دهید :

 

 

صفحه اصلی ایده ها و فرصت های سرمایه گذاریایده ها و طرح های کشاورزی ،دامپروری و آبزی پروری راهنمای پرورش صنعتی قورباغه

راهنمای پرورش قورباغه

کشور ما با داشتن شرایط آب و هوایی مساعد برای پرورش گونه های تجاری قورباغه از این پتانسیل و ظرفیت برخوردار است که به جمع کشورهای بزرگ تولید و صادرکننده این جانور بپیوندد. وجود نواحی گرم و مرطوب در جنوب و مرطوب و معتدل در شمال کشور، بهره مندی از تالاب ها و آبگیرهای بسیاری در کشور و امتیازات مثبتی از قبیل فراوانی بالای غذای زنده برای تغذیه ی این جانور این امکان را برای کشور فراهم ساخته است که بتواند موفق تر از بسیاری کشورها در این صنعت و تجارت پررونق حضور یابد.
از آن جا که پرورش قورباغه از سوی نماینده ی ولی فقیه در سازمان دامپزشکی کشور به منظور صادرات، حلال اعلام شده است؛ متقاضیان می توانند با مراجعه به سازمان دامپزشکی کشور و اخذ پروانه بهره برداری برای واردات مولد گونه های گوشتی اقدام کرده یا از گونه «رانا » بخصوص قورباغه بزرگ انزلی برای پرورش استفاده کنند. افراد متقاضی باید پس از اخذ موافقت اصولی از سازمان شیلات برای اخذ پروانه تاسیس و بهره برداری بهداشتی از سازمان دامپزشکی اقدام کنند. از اهداف پرورش این حیوان می توان به صادرات گوشت این جانور به صورت تازه، منجمد و کنسروی، تهیه چرم از پوست، تولید کودهای کمپوست با کیفیت بالا از اندام های داخلی و کمک به کاهش استفاده از
کودهای شیمیایی، اشتغال زایی و...

مهمترین گونه های مستعدپرورش وبازارپسندعبارتند از: قورباغه سبز (Rana Clamitans) قورباغه لئوپارد (Rana Pipiens)قورباغه پیکرال(Rana Palustrist)قورباغه گاوی(Rana Catesbeiana) گونه های مذکور معمولا به راحتی از محیط های طبیعی استخراج شده، مورد پرورش قرار گرفته و سپس کشتار، بسته بندی و صادر می شود. البته قورباغه بزرگ آمریکایی به دلیل درشت بودن از تمام بدنش جهت تغذیه استفاده می شود و در گونه های دیگر فقط از ران آنها استفاده می شود. ران قورباغه جزو غذاهای لوکس و گران قیمت رستوران ها است. قورباغه ها در طبیعت عمدتا در فصل بهار در آب های کم عمق تخم گذاری می نمایند. توده تخمی که از یک قورباغه ماده به دست می آید حالت ژله مانند و چسبیده به هم داشته و می تواند محدوده ای به وسعت یک مترمربع را پوشش دهد و معمولا ۰۰۰/۱۰ الی ۰۰۰/۲۵ تخم قورباغه را شامل می شود. بچه قورباغه ها بین یک الی سه هفته از تخم خارج می شوند و این امر بستگی به میزان درجه حرارت آب دارد. میزان رشد قورباغه ها بستگی به شرایط اقلیمی، میزان تغذیه و غذادهی و مدت فصل رشد دارد. نوع و چگونگی تغذیه یک پارامتر حیاتی در پرورش قورباغه می باشد. قورباغه هایی که خوب تغذیه نگردند مستعد بیماری بوده و معمولا اقدام به شکار و تغذیه از قورباغه های کوچک تر و تخم قورباغه ها می نمایند و از این رو تعداد بسیار کاهش می یابد

فیزیولوژی و طبقه بندی علمی قورباغه

قورباغه جانوری است از رده ی دوزیستان (Amphibia) و راسته ی بی دمان (Anura). اندام های خلفی آن طویل اند که باعث جهش حیوان در حرکت شده و نیز حیوان به وسیله ی این اندام های طویل به خوبی در آب شنا می کند. قلب قورباغه 3 حفره ای و متشکل از 2 دهلیز و 1 بطن است. در دهان قورباغه دو سوراخ کوچک اضافی دارد که با کیسه های صوتی در ارتباط هستند. قورباغه ها لقاح خارجی دارند. نوزاد قورباغه در موقع خروج از تخم کاملا آبزی است و در آب های راکد میزیدو پس از دگردیسی می تواند در خاک نیز زندگی کند. قورباغه بالغ باید برای تنفس به سطح آب بیاید اما می تواند چند دقیقه زیرآب بماندواکسیژن محلول در آب را از راه پوست و خصوصا پوست نواحی خلفی مثل لگن جذب کند.
تفاوت قورباغه ها با وزغ 1- وزغ حرکت جهشی ندارد 2 – مردمک چشم وزغ ها عمودی ولی در قورباغه ها گرد است. 3- قورباغه ها معمولا بدن نرم و مرطوب دارند و در نزدیکی آب ها زندگی می کنند ولی وزغ ها پوست خشک و زگیل مانند دارند.
گونه های دارای ارزش تجاری :در جهان از سرده ی Rana چند گونه از نظر مصرف انسانی ارزش بالاتری دارند که شامل: قورباغه پلنگی (Rana pipiens)، قورباغه سبز (Rana clamitans)، قورباغه اردک ماهی (Rana palustrist) و قورباغه بزرگ آمریکایی (Rana catesbeiana)، می شود. همچنین قورباغه مردابی (Marsh frog) که در ایران و به خصوص مرداب انزلی به وفور یافت می شود نیز دارای ارزش تجاری و غذایی بالایی است. از قورباغه بزرگ آمریکایی به جهت درشت اندامی از تمام بدنش جهت مصارف تغذیه ای استفاده و در گونه های دیگر فقط از ران آنها استفاده می شود.در ادامه به معرفی 2 گونه قورباغه مردابی و قورباغه بزرگ آمریکایی می پردازیم.
قورباغه مردابی Marsh Frog اسم علمی: Rana ridibundus
طول قورباغه بالغ: حداکثر 17 سانتی متر، نرها حدود 12 سانتی متر. وزن قورباغه بالغ تا 500 گرم
گسترش جغرافیایی: این گونه در اکثر نقاط دنیا پراکندگی دارد و گونه ای جهان شمول است و از نظر خوراکی و تجاری گونه ای بسیار مهم به شمار می آید.
تولیدمثل و تخم گذاری: در فصل بهار و آب های کم عمق. تعداد تخم: حدود 1000 تا 12000 تخم که بسته به سن و جثه متغیر است.
رشد و تغذیه: تغذیه در دوره لاروی از بی مهرگان و گیاهان آبزی است و پس از دگردیسی از حشرات، کرم های خاکی، عنکبوت ها و...
قورباغه بزرگ آمریکایی: American Bullfrog اسم علمی: Rana catesbeiana
طول قورباغه بالغ ماده: 15-9 سانتی متر (در بعضی موارد تا 20 سانتی متر)
گسترش جغرافیایی: این قورباغه بومی نواحی آمریکای شمالی است و هم اینک در بسیاری از نواحی جهان مثل: آسیا جنوب آمریکا و اروپا یافت می شود.
تولیدمثل و تخم گذاری: اواخر بهار و اوایل تابستان . تعداد تخم: جنس ماده می تواند تا 000/20 تخم تولید کند. طول عمر: 8 تا 10 سال در طبیعت و تا 16 سال در اسارت
رشد و تغذیه: دوره دگردیسی از چند ماه (در نواحی جنوبی و گرم تر) تا 3 سال (در نواحی شمالی و سردتر) متغیر است. تغذیه در زمان لاروی و پس از آن مشابه سایر قورباغه های خوراکی است و باید به کیفیت غذا و میزان آنها توجه ویژه ای نمود.
تکثیر و پرورش :به سه شکل: طبیعی، نیمه طبیعی و مصنوعی
نحوه پرورش مصنوعی: دو حیوان نر و ماده پس از جفت گیری در خشکی برای مدت کوتاهی به زیر آب می روند. سپس ابتدا حیوان ماده و پس از آن حیوان نر سلول های جنسی خود را در آب رها می کنند. هر مولد ماده حدود 3 تا 5 هزار تخم می گذارد که این مقدار بسته به جثه، سن و گونه تغییر می کند. باید توجه داشت که عمل تخم ریزی در آب راکد صورت گیرد همانند برکه ها. این برکه ها نباید بیش از 400 مترمربع و عمق آنها در حدود 85-80 سانتی متر باشد. قورباغه مولد را باید از نظر کیفیت آب، نوع تغذیه و عدم ابتلا به انواع بیماری های ویروسی، انگلی و باکتریایی مورد مراقبت قرار داد. تخم ها پس از 5 تا 20 روز به شکل لاروهای دم دار با طول حدود 5 میلی متر ظاهر می شوند. این مدت بستگی به میزان دمای آب دارد. در این مرحله به ماهی های کوچک شبیه هستند. پس از چند روز طول آنها به حدود 10 میلی متر می رسد. لاروها پس از حدود 20 روز یا سه هفته به بچه قورباغه و پس از گذشت هفت هفته به قورباغه جوان تبدیل می شوند. باید توجه داشت که بچه قورباغه ها را وارد برکه های بزرگتر و ایمن از مار، پرندگان و سایر شکارچیان نمود. همان طور که گفته شد تغذیه لاروها از بی مهرگان آبزی و گیاهان است و با رشد جانور و پس از دگردیسی جانوران کوچک و متحرک مثل: انواع حشرات، کرم ها، ماهیان کوچک و... را می خورد. یکی از راهکارهای مفید در مزارع پرورش قورباغه برای جذب بیشتر حشرات و سایر بندپایان به عنوان غذای اصلی قورباغه ها روشن کردن چراغ در شب است. این عمل موجب حرکت آنها به سمت منبع نور شده و به این وسیله در دسترس قورباغه ها قرار می گیرند.قورباغه ها پس از رسیدن به وزن مطلوب و رشد کافی صید شده و در صورتی که هدف پرورش استفاده از گوشت باشد پس از جدا کردن قسمت های فاقد ارزش خوراکی و با رعایت موزاین بهداشتی جهت مصرف به صورت: تازه، منجمد و یا کنسروی آماده می شوند. پرورش قورباغه از سوی نماینده ی ولی فقیه در سازمان دامپزشکی کشور به منظور صادرات، حلال اعلام شده است؛
پرورش نیمه طبیعی و طبیعی: این روش با وارد کردن تعدادی مولد به برکه ها و مرداب هایی که حصارکشی شده اند انجام می شود. در روش طبیعی نیز قورباغه ها را از سطح طبیعت جمع آوری می کنند. این روش در کشورهایی که به دلیل کمبود منابع غذای زنده برای این جانور و هزینه بالای نیروی انسانی و کارگری امکان پرورش مصنوعی مقرون به صرفه نیست انجام می شود.

جمع آوری تخم قورباغه: دو گونه ی R. hexadactyla R. Tigrina درموسم بارندگی وتحت شرایط طبیعی در آبهای راکد کم عمق تخم گذاری می کنند.(هچ شدن تخمهای بارور حدود 5-20 روز طول می کشد که بستگی به دمای محیط دارد. تخم قورباغه و لارو و قورباغه های جوان می توانند بطور طبیعی جمع آوری شوند.بهتر است که تخم قورباغه ها بطور طبیعی و توسط پرورش دهندگان از مجرای های اصلی آب جمع آوری شود و در استخرتخمگذاری در مزرعه نگهداری شود .
جمع آوری تخم از استخرها: استخرهای تخم ریزی در حدود 10 to 15 m2 در اندازه های شبیه به محیط طبیعی می باشند ، که با سایه ی گیاهان و درختان حاشیه ای احاطه شده اند.نواحی تخم ریزی یک سوم از کل ناحیه را دربر می گیرد، که عمق آب حدود 15 سانتی متر است. تعداد تخم ها بستگی به جنس ماده دارد ، که ممکن است در یک بار حدود 8000 تا 20000 تخم باشد.تخم های رها شده مرتبا با اسپرمهای آزاد شده توسط نرها در خارج بارور می شوند. تخم های لقاح یافته بوسیله ی یک ماده ی لزج مانند در سطح آب شناور باقی می مانند. این توده ی تخم ها باید به دقت داخل ظرفهایی حاوی آب ریخته شوند و به استخرهای هچینگ منتقل شوند.لازم است توده تخم ها در گودال آب دقیقا به همان حالت به استخرهای هچینگ منتقل شود تا حالت اصلی طبیعی حفظ شود. تحت شرایط آبهای جاری تخم های لقاح یافته در حدود 3 روز شکافته می شوند. و لاروهای قورباغه ها حدود یک هفته از تخم ها تغذیه می کنند و سپس بوسیله زئوپلانکتونها و یا زرده تخم مرغ تغذیه می شوند. لاروهای R. tigrina و R. Crassa از زئوپلانکتونها و کرمهای توبیفیکس و R. hexadactyla از Spirogyra و شاخه کوچکی از Hydrilia را ترجیح می دهند.از 20000 تخم بارور شده فقط 1000 تای آنها تبدیل به لارو قورباغه می شوند.
تانکهای هچینگ: به ثمر رسیدن قورباغه ها بستگی به کیفیت نگهداری tadpoles دارد. لازم است از تخمهای حاصل شده از القای تولید مثلی در تانکهای هچینگ نگهداری دقیق بعمل آید. ممکن است ونیروهای پلاستیکی یا سری هایی از تانکهای بهم پیوسته با یک ورودی و خروجی در هر کدام بعنوان تانکهای هچینگ استفاده شوند. تانکهای بهم متصل شده باید دارای آب در حدود cm50 باشند. تخمها حدود 20 روز در این مکان نگهداری می شوند. تا زمانیکه تبدیل به لارو شوند و سپس به استخرهای نگهداری منتقل می شوند
استخرهای نوزادگاهی:این استخرها ممکن است استخرهای خاکی به وسعت 1000 مترمربع باشند. در هر استخر حداقل عمق آب cm30 است و حدود ¾ از کل ناحیه را شامل می شود و بقیه زمین مرتفع است.برای جلوگیری از تهاجم شکارچیان و خروج قورباغه های رشد یافته ، حصار کشیدن این استخرها با توری های نایلونی یا حفاظ شبکه ای فلزی حدود 1 متر ارتفاع لازم است . برای جلوگیری از ورود پرندگان ، در نواحی باز یک تور فلزی کشیده می شود . اندازه ی فشار آب در این استخرها ، به حجم ذخیره سازی نوزادها(لاروها) وابسته است . حجم ذخیره سازی لاروها ممکن است 1005000 متر مربع باشد.Tadpoles همه چیزخوارند. در ماه اول با غلات تغذیه می شوند و سپس با سیب زمینی شیرین ، آرد ، سبوس برنج، ضایعات آشپزخانه ها.در طی تغذیه ، ظرفهای غذا، نزدیک سطح آب قرار داده می شوند و تغذیه درR. tigrina and R. crassa هر روز دو بار(ترجیحا در صبح و بعدالظهر) انجام می شود . tadpoles با کرم ابریشم تغذیه می شوند. پیش از تغییرشکل دادن ، tadpoles از منبع بالایی از پروتئین خوب تغذیه می شوند.(زئوپلانکتون ، کرمهای توبیفکس ، گوشت قورباغه) . بنابرگزارش های داده شده ، قورباغه های جوان تغذیه شده با کرم ابریشم، بزرگتر هستند نسبت به قورباغه هایی که تغذیه شده اند با غذاهای دیگر.در استخرهای نوزادگاهی ، دم tadpoles باقی می ماند به مدت 2 ماه ، تا زمانی که تبدیل به قورباغه های جوان بدون دم شوند. این فرایند بیشتر به دما،کیفیت تغذیه و شاخصهای فیزیولوژیکی قورباغه ها بستگی دارد.
استخرهای پرواری: قورباغه های جوان بدون دم تقریبا یک اندازه(cm5 ) به نسبت 100 در متر مربع ، برای جلوگیری از همجنس خواری و رشد ، جوانهای (< cm5) برای دوره 2 ماهه یا تا زمانیکه اندازه ی هر کدام از آنها cm12 شود، ذخیره می شوند. و سپس ممکن است حجم ذخیره به 50 عدد در متر مربع کاهش یابد.قورباغه های جوان ، بخصوص گونه R. tigrina روزانه دو بار به نسبت 10 درصد وزن بدن ، با خرمگس و مگس و کرم خاکی یا ضایعات ماهی ، تغذیه می شوند. منبع رشد کرمها و حشره ها و مگسها ، پهن – کیک روغنی گندیده - استخوان های پس مانده و ادرار، می باشد. این غذاها ممکن است، بیرون درداخل سینی های کم عمق و تخت بر روی زمین در کنار آب قرار داده شوند. در حالیکه غذاهای زنده ، برای حدود یک یا دو ماه ذخیره می شوند.سپس قورباغه ها ی رشد یافته، آموزش داده می شوند تا غذاهای مرده را بگیرند.بعدا ممکن خواهد شد بواسطه دادن غذاهای زنده و غذاهای مرده از قبیل ماهی، حلزون، امعا و احشا، بتدریج حجم غذاهای مرده را افزایش دهیم .
استخرهای تولید: از نظر موقعیت و آماده سازی ، کم و بیش شبیه استخر پرواری است. گرچه کمی بزرگتر است و در اندازه (5000-1000متر مربع). برای افزایش مساحت استخر و کاهش هزینه ها ، تپه های کوچک از کنار به مرکز استخرها ساخته می شود . همانند استخرهای پرواری ، عمق آب، لازم نیست یکنواخت باشد.برای محافظت قورباغه ها از گرما و سرمای شدید، قسمت کوچکی از استخر ممکن است به اندازه کافی عمیق باشد (ca 50 cm).به بیان دیگر قسمت اعظم ممکن است، عمق cm515 داشته باشد برای سهولت تغذیه قورباغه ها. برای استفاده به عنوان پناهگاه برای حشرات و منبع غذای اصلی قورباغه ها، به گیاهان آبزی اجازه ی رشد در این استخرها داده می شود.حشرات در طی شب بیشتر جذب می شوند با یک منبع نوری 100200 وات. بسته به اندازه قورباغه های جوان ، حجم ذخیره ای از 20 تا 50 متر مربع متفاوت است.نمودار تغذیه در استخر تولید، کم و بیش شبیه به استخر پرواری است.قورباغه ی سبز بیشتر با Pistia تغذیه می شود و بقیه ممکن است در قسمت کوچکی از استخر رشد کنند. قورباغه ها رشد می کنند در مدت 10 ماه ، یا تا زمانیکه آنها به اندازه ی برداشت برسند. به بیان دیگر 200250 G .این قورباغه ها می توانند وفق یابند به نیمه آبزی ، مخصوصا بالغین گوشتخوار بیشتراز cm20. بوسیله ی پرورش تک گونه ای قورباغه ها ، یک بازده ی 750 kg/ha/yr می توانند بدست بیاورنند.پرورش چند گونه ای قورباغه و ماهی ها می تواند امکان پذیر باشد.قورباغه های برداشت شده ، ممکن است برای مسافت های کوتاه در گونی های کیسه ای یا گونی های پارچه ای حمل شوند. و در مسافتهای طولانی ، حمل ، در صندوقهای چوبی انجام می گیرد.
شیوه های مدیریت عمومی ذیل ممکن است برای پرورش سودآور قورباغه مورد استفاده قرار بگیرد:
ph آب برای استخرهای پرواری باید 6/7 باشد. غلظت کلرین در آب، برای استخرهای نوزادگاهی و پرواری باید زیر 0.5 ppm باشد.غلظت بیشتر کلر برای tadpoles سمی است. گرچه قورباغه های بالغ دراستخرهای تولیدبه غلظت بیشترازppm3 کلرمقاوم هستند.همچنین گزارش شده که غلظت خفیف کلر،ممکن است باعث جلوگیری ازبیماری باکتریایی درقورباغه درحال رشد شود.استخرهای هچینگ یا نوزادگاهی، باید بصورت فصلی،برای حضورحشرات آبزی از قبیل لارو سنجاقک وسوسک ها، که ممکن است طعمه لاروهای قورباغه شوند،کنترل شوند. حصاردراستخرهای تولیدممکن است بصورت دوره ای بازرسی شود.وگرنه،ممکن است،پرندگان،حلزون ها و جانورهای جونده وارد شده و قورباغه های رشد یافته را بخورند. قورباغه ها،مخصوصا ازاستخرتولید،ممکن است بطور دوره ای برای رشد و سلامتیشان نمونه گیری شوند.پای قرمز که نمونه ای از خراش پوست می باشد ، بدلیل تراکم زیاد طولانی مدت و تماس باسطح خشک ، در بین قورباغه ها رایج است.گرچه این نشانه ی بیماری نیست ، اما ممکن است بعدا باعث آسیب پذیری بوسیله باکتری های عفونی واگیردار مانند Aeromonas شوند. قورباغه های آلوده شده، بوسیله مقداری sulfadiazine, saltsolution chloramphenicol, یا 30%محلول رینگر قورباغه، ممکن است درمان شوند . در طی پرورش قورباغه و ماهی ، لازم است که ذخیره ی نسبتا زیاد بچه ماهیها و قورباغه های جوان در اندازه های یکسان باشند.

.با توجه به کنترل دقیق در پرورش صنعتی بخصوص در سالن های سرپوشیده نه تنها می توان تمامی مشکلات را کنترل کرد، بلکه می توان در چهار فصل اقدام به اخذ تخم و نوزاد نموده و یک بازار دایمی ایجاد کرد مانند مزرعه ی پرورش قورباغه بسیار پیشرفته ی آنتالیای ترکیه.از گذشته های دور پرورش قورباغه در فضای باز و به صورت طبیعی در آبگیرها و تالاب ها، بخصوص در کشورهای جنوب شرق آسیا و چین مرسوم بوده است. سیستم کار چنین بوده که رهاسازی اولیه صورت می پذیرفته و مدتی به حال خود گذاشته و شکل طبیعی رشد و تکثیر می یافتند، سپس به تناوب جمع آوری و صید می شده اند. از دهه ی ۷۰ میلادی پرورش به شکل صنعتی و متراکم در مزارع مربوطه و به شکل اقتصادی مرسوم گشته است. در روش نیمه صنعتی جفت گیری و تخم گذاری در آب راکد انجام می پذیرد و تخم ها پس از حداکثر سه هفته به صورت لاروهای دم دار ظاهر می شوند با ۵ میلی متر طول و ظاهری مانند ماهی های کوچک، چند روز بعد طول آنها به ۱۰ میلی متر و بیشتر می رسد. سپس با پیدایش پاهای کوچک دم خود را از دست می دهند. در این مرحله که حدود ۲۰ روز طول می کشد، قورباغه نوزاد را باید وارد برکه های بزرگتر و محفوظ از مار، پرندگان و قورباغه های بزرگتر و…نمود.جهت داشتن یک مزرعه موفق و پرمحصول، غذادهی مناسب و کافی یک پارامتر حیاتی است. بچه قورباغه ها عمدتا از فیتوپلانگتون ها و جلبک ها تغذیه می نمایند و رژیم گیاه خواری دارند، وقتی قورباغه ها رشد نمودند فرایند تغذیه ی آنها مشکل تر شده و عمدتا تمایل به تغذیه از موجودات زنده و متحرک دارند. نصب لامپ در اطراف استخرهای پرورش قورباغه و جذب حشرات در شب می تواند منبع خوبی برای جذب حشرات و در نتیجه تامین غذای قورباغه ها باشد.به عنوان نمونه در یک مزرعه ۲۶ هکتاری پرورش قورباغه نیمه صنعتی می توان ۱۰ هکتار آن را به صورت حوضچه و برکه های کوچک و بزرگ برای پرورش قورباغه از زمان لاروی تا موجود کامل در نظر گرفت. مساحت این حوضچه ها و برکه ها حداقل ۱۰ مترمربع و حداکثر ۵۰۰ مترمربع به عمق حداقل ۸۰ سانتی متر و حداکثر یک متر در نظر گرفته می شود. در چنین مزرعه ای در سال حدود ۲۰ تن گوشت قورباغه برای صادرات می توان تولید نمود. تقاضای روزافزون گوشت قورباغه از یک طرف و از طرف دیگر سطحی بیش از ۵۰۰ هزار هکتار شالیزار و برکه های متروکه غیر قابل بهره برداری برای سایر تولیدات اقتصادی در شمال و جنوب کشور، می توان با پرورش قورباغه ضمن کسب درآمدی قابل توجه برای صاحبان زمین ها، قشر عظیمی از جوانان و مردم منطقه را نیز مشغول به کار نمود.

اهداف پرورش قورباغه

 صادرات گوشت این جانور به صورت تازه، منجمد و کنسروی، تهیه چرم از پوست، تولید کودهای کمپوست با کیفیت بالا از اندام های داخلی و کمک به کاهش استفاده از کودهای شیمیایی، اشتغال زایی، صادرات و درآمدزایی و...
 

تاریخچه و وضعیت پرورش قورباغه

نخستین آمار ثبت شده از پرورش قورباغه به قاره آمریکا در قرن 19 برمیگردد. این روش شامل محدود کردن استخرهای طبیعی و رها سازی بچه قورباغه ها در آن بود. روشی که تا به امروز همچنان مورد استفاده است. در این روش از غذای دستی استفاده نمی شد و قورباغه ها از تولیدات طبیعی حوزه آبی استفاده میکردند. در برخی مزارع قورباغه ها را در قسمتهای ساحلی جمع آوری میکردند تا از لارو حشراتی که روی قطعات گوشت در حال فساد یا سایر ضایعات غذایی رشد میکردند تغذیه کنند. به این ترتیب بسترهای ایده آلی جهت تولید غذای زنده فراهم میکردند. امروزه با تکمیل روشهای تغذیه ای امکان تغذیه دستی در چنین محیطهایی فراهم شده است.
در خارج از ایالات متحده نخستین استخر پرورشی در کشور برزیل احداث شد. این مزارع پیشگامانی بودند که ناملایمات این کار، تکنیک های جدید و موثر و سختی های عملیاتی این صنعت را تجربه کردند و طبیعتا امروزه از برترین های این صنعت هستند.
نخستین مزارع پرورش قورباغه مشکلات فراوانی در رابطه با غذادهی و مسائل مربوط به سلامت قورباغه ها داشتتند اما سودآوری این صنعت باعث شد که موسسات علمی تحقیقات گسترده ای را جهت بهبود شرایط این صنعت انجام دهند.
در قاره آسیا، که بیشترین قدمت را در صنعت آبزی پروری داراست نخستین کشوری که پتانسیل بالقوده این صنعت را قبول کرد و جهت گسترش آن اقدام نمود تایوان بود. در دهه 1990 مزارع این کشور به پرورش صنعتی قورباغه روی آوردند و علاوه بر گونه Catesbiena اقدام به پرورش یک گونه بومی شرق آسیا به نام R.tigerina نمودند.
امروزه کشورهای فراوانی در این صنعت فعال و پیشرو هستند که از جمله آنها می توان به مکزیک، آرژانتین، اندونزی، تایلند و مالزی اشاره کرد. کشور آمریکا در زمینه تاسیس مزارع تحقیقاتی رتبه نخست جهان را داراست.
اما چرا قورباغه گونه مناسبی برای پرورش است؟
مصرف این موجود قدمتی دیرین دارد و به فرهنگ بومی، اعتقادات و منابع غذایی در دسترس و محدودیت های دینی مردم کشورهای مختلف بستگی دارد. بومیان قاره آمریکا از دیرباز قورباغه ها را یکی از منابع غذایی خوب و در دسترس می دانستند. انواع قورباغه های آبزی و خشکی زی در این قاره وجود داشت که به استثنا برخی گونه های سمی و خطرناک باقی مصرف غذایی داشتند. گونه های سمی برای استفاده از سم شان در جنگ ها یا ساخت داروهای درمانی و ... صید می شدند. سم برخی از این گونه های به قدری قوی است که میزان آرامش بخشی آنها را 200 برابر مرفین برآورد کرده اند. هرچند چنین گونه هایی نادرند اما این سوال را به ذهن متبادر می کنند که آیا پرورش برخی گونه های خاص جهت استفاده در صنایع دارویی روشی سودآور نیست؟ و اگر هست چه تکنیک هایی دارد؟
در قاره آسیا، جایی که مردمش بخصوص در شرق آن تقریبا از هر موجود زنده ای تغذیه میکنند مصرف قورباغه قدمتی دیرینه دارد. پراکندگی این موجود در مقیاس گسترده و بالا بودن جمعیت آن و آسانی روش های صید این موجود باعث شده که قورباغه ها به منبع غذایی خوبی برای مردم این قاره تبدیل شوند. گوشت قورباغه مغذی است بخصوص ران قورباغه که یکی از بخشهای عمده بدنش از جهت مصرف غذایی است. ران قورباغه را آسیایی ها به اشکال گوناگون وبا روشهای مختلف طبخ میکنند و با انواع سس ها سرو میکنند. نمونه هایی از این غذاها تنها در رستوران های لوکس و گران قیمت قابل دسترسند. در عین حال قورباغه های کوچک تر و با کیفیت پایین تر غذای مناسبی برای اقشار کم درآمد این کشورها هستند. مردم شرق آسیا اقبال خوبی نسبت به محصولات حاصل از فراوری قورباغه دارند و بازارهای این کشورها نسبت به فراوری های تازه این محصول گشوده خواهند بود. ترکیب عنصری گوشت بدن قورباغه غنی است و بخصوص ران قورباغه از نظر کیفیت بسیار شبیه ران مرغ است. برخی گونه های قورباغه بقدری بزرگ هستند که بصورت کامل و اصطلاحا درسته مصرف می شوند. باقی گونه ها پس از قطع ران برای مصارف غذایی به قسمت های مختلف فراوری سپرده می شوند و از پوستشان برای صنعت دباغی و از باقی بدن برای کارخانجات غذای ماهی و دام استفاده می شود. در کل می توان نتیجه گرفت که هیچ قسمتی از بدن قورباغه هدر نخواهد رفت. این یکی از نکات مثبت در قانع کردن سرمایه گذاران جهت گسترش این صنعت است. امروزه کشورهای آمریکا، فرانسه، کانادا، بلژیک، ایتالیا و اسپانیا از عمده کشورهای غربی مصرف کننده قورباغه هستند.
از سوی دیگر قورباغه گونه ای است که به دلیل مقاومت خوب در برابر ناملایمات محیطی، رشد و نمو مناسب ، تعداد بالای موالید ، طول دوره رشد متعادل و تغذیه راحت برای پرورش صنعتی ایده آل است. نمی توان منکر شد که این صنعت حتی امروزه هم با مشکلاتی دست به گریبان است اما یک چنین مشکلاتی را در تمام رشته های پرورشی می توان سراغ گرفت. تاسیسات بکار گرفته شده در پرورش قورباغه پیچیدگی خاصی ندارند و موفقیت در این صنعت بیش ازهرچیز به درک درست از محیط طبیعی و طبعیت جانور باز میگردد نه ابزارآلات پیچیده و فنون خاص.
درحالت کلی می توان بازارهای محصول قورباغه را به بخش های تقسیم کرد:
- ران قورباغه
- قورباغه زنده
- درخواست برای اهداف آموزشی و تحقیقاتی
- بازارهای خاص برای برخی محصولات دارویی و ویژه از قورباغه ها
از میان این سه مورد درخواست جهانی برای ران قورباغه بیش از همه است. تولید کنندگان عمده این محصول در جهان اندونزی و تایوان هستند. هم چنین در برخی از کشورها تقاضا برای خرید قورباغه زنده برای مصارف غذایی افزایش روبه رشدی نشان داده است. بخصوص در کشورهایی که گروه های مهاجر از آسیای شرقی بیشتر هستند. در این رابطه حتی میتوان به بازارهایی در مناطق جنوبی ایران که گروه هایی اجرایی از کشورهای شرقی بصورت پیمانکار پروژه های بزرگ صنعتی استقرار دارند نظر داشت.
هم چنین بسیاری از مراکز تحقیقاتی جهت انجام تست های مختلف دارویی و موادی خود از قورباغه ها استفاده می کنند. طبیعی است که تولید و پرورش قورباغه ها در شرایط استاندارد و بدور از آلودگی های محیطی می تواند منجر به در اختیار داشتن جمعیتی خالص و با کمترین آلودگی درونی شود که خود به بالارفتن دقت و صحت تحقیقات کمک خواهد کرد و به هرحال این مورد بازاری است که نباید از نظر دور داشت.
در کشور ایران تکثیر و پرورش قورباغه متاسفانه سابقه جدی و قابل ره گیری ندارد. تلاش های موردی و استثنایی هم که به عمل آمده به دلایل مختلف نیمه کاره مانده اند. اما با توجه به بازارهای جهانی، پیشرفت های علمی منطقه ای و قاره آسیا و رقابت فشرده و حساسی که در صنعت آبزی پروری وجود دارد ورود به این عرصه برای ما غیرقابل اجتناب . امروزه تفکر سنتی و بسته درعرصه آبزی پروری بیهوده و به شدت زیان بار است. لذا مسئولین، کارشناسان و سرمایه گذاران این صنعت باید با گسترش حوزه علمی و آینده نگری خود شرایطی را فراهم کنند که نخستین گام ها در راه هموار سازی صنعت پرورش قورباغه در ایران برداشته شود. به جرات می توان ادعا کرد که هیچ یک از کشورهایی که اسمشان در بالا آمده از نظر اقلیمی تنوعی مانند ایران نداشته و پتانسیل این صنعت در آنها مانند ایران نیست. برای برداشتن نخستین گام ها به نظر می رسد فاکتورهای زیر ضروری و موثر خواهند بود:
حوزه های بسیاری در ایران وجود دارند که می توان برای تهیه ذخیره اولیه مزارع پرورشی اقدام به برداشت از آنها نمود. شناسایی و برآورد شیلاتی این حوزه ها نخستین گام برای توسعه کارشناسانه پرورش قورباغه در ایران است.

بی تردید بهترین راه برای تربیت کارشناسان آموزش آنها توسط افراد متبحر و در مراکز با سابقه است که متاسفانه هیچ کدام در ایران موجود نیستند. به نظر می رسد بهترین پیشنهاد، برگزاری این دوره های در یکی از کشورهای آسیایی پیشرو در این صنعت باشد تا کارشناسان ضمن دریافت اطلاعات علمی از نزدیک با جزئیات این کار و نیز بازارهای موجود آشنا شوند. مهمترین وظیفه این کارشناسان در طولانی مدت ارائه راه کارهایی برای تطبیق روش های جهانی پرورش قورباغه با خصوصیات آب و هوایی و فرهنگی ایران است. به نظر می رسد عدم آشنایی کافی مسئولین امر با این صنعت یکی از بزرگترین موانع در راه شروع و توسعه این صنعت باشد. برگزاری کلاس های توجیهی و دوره های فشرده آشنایی با صنعت پرورش قورباغه می تواند راه کاری برای مقابله با این معظل باشد. باید چنین دوره هایی را بخصوص در مراکزی که شناسایی شده و قابیلت پرورش قورباغه را دارا هستند برگزار کرد تا علاوه بر اشتغال زایی به افزایش سطح رفاه مالی بومیان منطقه نیز کمک شود.
گشایش راه های صادرات محصولات تولیدی به کشورهای مختلف. این مورد نه تنها به سرمایه گذاران بلکه به سیاستمداران نیز اختصاص دارد. کیفیت خوب محصولات در کنار راه کارهای بازرگانی و دیپلماسی می تواند به افزایش روزافزون سطح صادرات و به تبع آن تولیدات داخلی منجر شود و این یعنی افزایش تولید، افزایش اشتغال، بالارفتن حجم سرمایه گذاری، افزایش تحقیقات علمی در این زمینه و بهبود روش های بومی پرورش قورباغه با توجه به اقلیم ایران.

اطلاعات سرمایه گذاری طرح پرورش قورباغه

گسترش جغرافیایی قورباغه ( جنس رانا )
این جنس در اکثر دنیا پراکندگی دارد و گونه جهان شمول آن ، رانا ریدیبوندوس است و از نظر تجاری گونه ای بسیار مهم محسوب می شود و در ایران نیز این گونه بومی بوده که طول آن تا 17 سانتی متر و وزن قورباغه بالغ حداکثر تا 500 گرم می رسد .
مناطق مستعد تکثیر و پرورش :
آبهای ساکن کم عمق در مناطق معتدله محل مناسب جهت تخم ریزی می باشند .
مناطق مرطوب و گرمسیر همچون مناطق جنوبی کشور و منطق مردابی فضای مناسبی برای پرورش قورباغه ها است
شرایط اپتیمم تکثیرو پرورش :
کیفیت آب :
برای رسیدن به رشد مطلوب پارامترهای کیفیت آب در طول دوره پرورش قورباغه بایستی مهیا باشد . درجه حرارت حدود 26-20 درجه سانتیگراد ، شوری 6-3 گرم در هزار ، ph5/7 -5/8 ، اکسیژن در مرحله تکثیر بین 5-3 میلی گرم در لیتر
آفت کشها و دیگر مواد شیمیایی غالبا برای قورباغه ها سمی هستند و حتی در غلطت های پایین می تواند محدودیت ایجاد کند .
مراحل تکثیر و پرورش:
پرورش قورباغه در پنج مرحله به شرح ذیل می باشد :
1- پرورش مولد 2- تکثیر 3- پرورش لارو 4 – پرورش بچه قورباغه 5- پرواربندی

لارو قورباغه پس از سه هفته به بچه و بچه قورباغه پس از هفت هفته نگهداری در استخر به قورباغه جوان تبدیل می شود . واحدهای تولیدی بر حسب نوع سیستم به سه دسته تقسیم می شوند :
الف : تولید مصنوعی
ب : تولید نیمه طبیعی
ج : تولید طبیعی
تولید مصنوعی :
تکثیر مصنوعی قورباغه در جهان علم نوپایی است که از حدود 30 سال گذشته در کشورهای بزریل ، آمریکا و جنوب شرقی آسیا شکل گرفته اما با توجه به اینکه تغذیه این جانور غذای زنده است و هزینه تولید غذای زنده و کارگر در ان کشورها گران است تکثیر مصنوعی آن چندان مقرون به صرفه نیست اما با توجه به اینکه در ایران غذای زنده برای تغذیه این جانور به وفور یافت می شود و همچنین شرایط آب و هوایی مساعد در کشور برای پرورش آن وجود دارد ، این صنعت در ایران میتواند موفق تر از کشورهای اروپایی باشد و با هدفهای مختلف شکل گیرد .

تولید نیمه طبیعی :
با حصار کشی در مناطق باتلاقی و واردات قورباغه های مولد برای تولید و پرورش نیمه طبیعی میتوان اقدام کرد . در کشور ژاپن از اجزای بدن قورباغه جهت درمان بیماری سل و همچنین ساخت دارو برای بیماریهای عفونی استفاده می شود .

شرایط تولید :
1- مساحت کل 4000 متر مربع با سطح مفید پرورشی 2500 متر مربع و تولید 20 تن در یک دوره یکساله می باشد .
2- حوضچه های بتونی حدود 70 درصد از مساحت مفید سالن تولیدی را شامل می شود و تولید در واحد سطح محاسبه می شود و ارتفاع حوضچه ها حدود 80 سانتی متر لحاظ گردد .
3- در متن پروانه صادر شده مساحت مفید محوطه تولیدی و مساحت کل حداکثر 30 درصد بیشتر از مساحت مفید در نظر گرفته می شود .
4- آب مورد نیاز 5/0 لیتر بر ثانیه برای واحدهای کوچک تا 20 تن در نظر گرفته می شود .
5- مزارع باید دارای فنس های توری به ارتفاع یک متر باشد و برا یجلوگیری از شکار پرندگان سطح مزارع باید با وسیله مناسب پوشانده شود .
 

جدول ظرفیت تولید قورباغه

تولید ( تن )

سطح کل فضای تولیدی مورد نیاز ( متر مربع )

سطح مفید فضای پرورشی مورد نیاز ( متر مربع )

آب مورد نیاز بر حسب لیتر بر ثانیه

میزان اشتغالزایی

سطح مفید در حوضچه تکثیر

20

4000

2500

0.5

4

500

40

8000

6000

1

7

1000

50

10000

7000

1.5

12

1500

100

15000

10000

2.5

20

2000

 6- مقدار تولید حداقل هفت کیلوگرم در واحد سطح می باشد و حداکثر در سیستمهای متراکم 20- 16 کیلو گرم در متر مربع می توان تولید کرد
7- یک سوم فضای استخرهای پرورش لارو و پرواربندی باید آبگیری شود .
8- کف محوطه تولیدی باید قابل شستشو و دارای محل تخلیه آب باشد
9- تولید در همه مناطق امکان پذیر است . لیکن به لحاظ کاهش هزینه انرژی در منطق معتدل و متمایل به گرم و مرطوب اقتصادی تر است .
10- به ازای هر 20تولید قورباغه 4 اشتغال منظور می شود و در مراحل بعدی به صورت 20 درصد محاسبه می شود .
11- واحدهای تولیدی بر حسب ظرفیت سالیانه تقسیم می شوند که واحدهای کوچک 20 تنی و بر اساس جدول مساحت برای سایر ظرفیتها تا حداکثر 100 تن در سال محاسبه می گردد .
12- استخر مولدین – جفتگیری و هچری لزوما مسقف می باشد ولی استخخرهای قورباغه های کوچک و بالغ بر حسب منطقه پرورش مسقف و یا غیر مسقف می باشد .
13- مکان جفتگیری شیشه ای و قابل مشاهده و دسترسی می باشد و سایر استخرها بتنی یا فایبر گلاس باشد بهتر است
14- مکانهای مورد نیاز برا یفعالیت مزارع پرورش قورباغه شامل 1- بسته بندی 2- آزمایشگاه 3- سردخانه 4- سالن سورت 5- رختکن 6- اتاق نگهبانی و ... که به شرح ذیل می باشد :
 

ردیف 

نوع تاسیسات

مساحت بر اساس بسته بندی 4 تن در روز ( متر مربع )

سالن سورت

20

سالن بسته بندی

40

سردخانه بالای صفر

16* ارتفاع 3 متر

انبار ملزومات بسته بندی

12

5

رختکن

12

آزمایشگاه

14

قیمت جهانی هر کیلوگرم گوشت قورباغه شش تا هفت دلار است که تولید و صادرات آن می‌تواند ارزش اقتصادی بالایی داشته باشد. آمریکا به عنوان بزرگترین تولیدکننده، مصرف‌کننده و واردکننده گوشت قورباغه در جهان سالانه به طور متوسط هزار و 500 تن گوشت قورباغه وارد می‌کند.
کشورهای بنگلادش، بلژیک، چین، اندونزی، ژاپن، مکزیک، هلند و تایوان بزرگترین صادرکنندگان گوشت قورباغه به کشورهای اروپایی به ویژه فرانسه، ایتالیا و اسپانیا و کشورهای آمریکایی هستند.
تکثیر مصنوعی قورباغه در جهان علم نوپایی است که از 25 سال گذشته در کشورهای برزیل، آمریکا و جنوب شرقی آسیا شکل گرفته اما با توجه به اینکه تغذیه این جانور غذای زنده است و هزینه تولید غذای زنده و کارگر در این کشورها گران است تکثیر مصنوعی آن چندان مقرون به صرفه نیست. اما با توجه به اینکه در ایران غذای زنده برای تغذیه این جانور به وفور یافت می‌شود و همچنین شرایط آب وهوایی مساعد در کشور برای پرورش آن وجود دارد، این صنعت در ایران می‌تواند موفق‌تر از کشورهای اروپایی باشد و با هدف صادرات شکل گیرد. اما تاکنون هیچ اقدامی برای شکل‌گیری این صنعت نشده است.
البته با توجه به اینکه پرورش قورباغه در اکثر کشورهای جهان پرهزینه است و بلوغ و رشد این جانور بیش از یک سال طول می‌کشد بیشترین میزان مصرف جهانی از طریق جمع‌آوری قورباعه‌ها از طبیعت انجام می‌شود که با توجه به وجود گونه‌های مختلف این خزنده می‌توان با جمع‌آوری این موجودات از طبیعت و فرآوری آن، برای صادرات اقدام کرد.
در این زمینه دکتر کاظم عبدی ـ سرپرست دفتر بهداشت و مبارزه با بیماری‌های آبزیان سازمان دامپزشکی کشور ـ در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به اینکه شرایط آب وهوایی پرورش قورباغه همچون ماهیان گرمابی است، اظهار کرد: در اکثر نقاط کشور می‌توان برای تکثیر و پرورش نیمه طبیعی و مصنوعی قورباغه‌ها اقدام کرد.
 پرورش قورباغه از سوی نماینده ولی فقیه در سازمان دامپزشکی کشور به منظور صادرات، حلال اعلام شده است، گفت:متقاضیان می‌توانند با مراجعه به سازمان دامپزشکی کشور و اخذ پروانه بهره‌برداری برای واردات مولد گونه‌های گوشتی اقدام کرده یا از گونه‌ «رانا» به خصوص قورباغه بزرگ بندراندزلی برای پرورش استفاده کنند. ضوابط بهداشتی تکثیر و پرورش این جانور همچون ضوابط بهداشتی دیگر آبزیان است و افراد متقاضی باید پس از اخذ موافقت اصولی از سازمان شیلات برای اخذ پروانه تاسیس و بهره‌برداری بهداشتی از سازمان دامپزشکی اقدام کنند اما چون هنوز متقاضی پرورش در این زمینه نبوده دستورالعمل بهداشتی آن توسط سازمان دامپزشکی تدوین نشده است.
24 خانواده از گروه دوزیستان متعلق به قورباغه‌هاست که شامل سه هزار و 800 گونه مختلف می‌شود. در بین این گونه‌ها، گونه(Rana) که در مرداب انزلی به وفور یافت می‌شود مصرف خوراکی و پرورشی دارد.
در جهان چهار نوع قورباغه (سبز، پلنگی یا لئوپارد، پیکرل یا اردک‌ماهی و قورباغه بزرگ آمریکایی) بیشترین پرورش و مصرف انسانی دارند و از جنس « رانا» نیز در ایران گونه‌های زیادی وجود دارد که جهت پرورش و صادرات می‌توان استفاده کرد. البته قورباغه بزرگ آمریکایی به دلیل درشت بودن از تمام قسمت‌های بدنش جهت تغذیه استفاده می‌شود و از گونه‌های دیگر فقط از ران آنها استفاده می‌شود. با حصارکشی در مناطق باتلاقی و واردات قورباغه‌های مولد، برای تولید و پرورش نیمه طبیعی می‌توان اقدام کرد و در صورتی‌که هدف از پرورش آن استفاده از گوشت باشد تا وزن 175 گرمی که مدت زمان آن شش ماه است نگهداری می‌شود و پس از فرآوری یا گوشت آن به صورت منجمد یا به صورت کنسرو شده صادر می‌شود و در صورتی‌که هدف از پرورش این موجود استفاده از پوست آن باشد تا وزن 250 گرم برای تولید چرم نگهداری می‌شود که پوست آن از لطیف‌ترین و ظریف‌ترین چرم‌های جهان است. از اجزای بدن قورباغه در کشور ژاپن جهت درمان بیماری سل و همچنین ساخت دارو برای بیماری‌های عفونی استفاده می‌شود.
پرورش این جانور در پنج مرحله ( پرورش مولد، تکثیر تخم، پرورش لارو، پرورش بچه قورباغه و پرواربندی) انجام می‌شود، افزود: لارو قورباغه پس از سه هفته به بچه و بچه قورباغه پس از هفت هفته نگهداری در استخر به قورباغه جوان تبدیل می‌شود.
 با توجه به اینکه قورباغه‌ها از غذای زنده از جمله: کرم‌ها، ماهیان ریز، شفیره حشرات و ... تغذیه می‌کنند و غذای زنده در ایران فراوان است و هزینه تهیه آن کمتر از دیگر کشورهاست و همچنین هر مولد ماده نیز سه تا پنچ هزار تخم می‌گذارد که پیش از 60 درصد بازماندگی دارد، تکثیر و پرورش و صادرات این جانور توجیه اقتصادی و ارزآوری خوبی دارد. مناطق مرطوب و گرمسیر همچون مناطق جنوبی کشور و مناطق مردابی فضای مناسبی برای پرورش قورباغه‌هاست.
البته انتظار می‌رود قبل از شکل‌گیری این صنعت همه جوانب آن درنظر گرفته شود که همچون برخی دیگر از صنایع از جمله صنعت تکثیر و پرورش میگو پس از گذشت سال‌ها و صرف سرمایه‌های بالا، روبه افول نرود.

قورباغه « گوشت رانش» شهرت بسیاری برای خود دست و پا کرده است، گوشتی که در رستوران های بسیار گران قیمت به روش های مختلف از جمله خوراک پخته و سرو می شود و در بسیاری از کشورهای جهان به صورت کنسروی هم به فروش می رسد. البته همین موضوعات و به اضافه پوست قورباغه و کمپوست این حیوان باعث شده تا قورباغه و پرورش آن در جهان به تجارتی پر سود تبدیل شود و کشورهایی که شرایط آب و هوایی مناسبی برای پرورش این حیوان دارند برای پرورش و فروش و صادرات آن دست به کار شوند.

در این بین شرایط آب و هوایی مناسب در ایران هم می تواند علتی باشد تا در سال های گذشته گروهی به فکر پرورش قورباغه در کشور و صادرات و فروش آن باشند. البته در این بین باید توجه داشت که به دلیل اینکه خوردن گوشت و تمام مشتقات حاصل از قورباغه در کشور از سوی علمای دینی حرام اعلام شده در کشور تنها امکان پرورش و صادرات گوشت و پوست قورباغه وجود دارد و نه فروش گوشت آن.

ایران پیش از انقلاب یکی از کشورهای صادر کننده گوشت قورباغه به کشورهای دیگر مانند ترکیه، فرانسه، آلمان، ترکمنستان، آذربایجان، ارمنستان و بسیاری از کشورهای دیگر بود و در آن زمان تنها قورباغه کشور که گوشت آن قابلیت صادرات داشت ( قورباغه رانا) شکار، پرورش و صادر می شد ولی با پیروزی انقلاب و به دلیل فتوای علما پرورش و صادرات قورباغه از کشور ممنوع شد. باید این نکته را هم در نظر گرفت که به دلیل شکار بیش از اندازه قورباغه رانا نسل این نوع قورباغه به صورت کلی در کشور در حال انقراض قرار گرفت و این نوع قورباغه به شدت کمیاب و نادر شد. اما ممنوعیت پرورش قورباغه باتوجه به پتانسیل کشور برای پرورش این حیوان و اشتغال زایی بعد از پیگیری های بسیار از حدود سال 86 از سوی سازمان دامپزشکی کشور و با گرفتن فتوا از علمای دینی برداشته شد.

مهرماه سال 86 سلطانی نماینده ولی فقیه در سازمان دامپزشکی اعلام کرد پرورش قورباغه از نظر شرعی اشکال ندارد اما مصرف گوشت آن مشکل شرعی دارد و پرورش آن تنها باید برای صادرات صورت گیرد. او گفت وقتی بخش خصوصی مراجعه می‌کند و آماده سرمایه‌ گذاری در بخش های این چنینی هستند نباید محدودیت شرعی برای آن ها قائل شد.

بعد از این اعلام نظر سازمان دامپزشکی عده ای در کشور به فکر گرفتن مجوز برای احداث مزارع پرورش قورباغه و صادرات آن افتادند و در این بین اولین فردی که در کشور مجوز لازم را گرفت «رضا شفایی» کارشناس امور دامی بود. فردی که البته به دلیل زندگی در جنوب کشور هیچگاه فرصت راه اندازی مزرع پرورش قورباغه را پیدا نکرد اما باتوجه به تحقیق و تخصص در امور دامی در حال حاضر به مشاور طرح های پرورش قورباغه در کشور تبدیل شده است. او با سخت خواندن کار پرورش قورباغه به پایش می گوید:« مجوزهای لازم را باید از سازمان دامپزشکی و وزرات بهداشت، محیط زیست و سازمان هایی از این دست گرفت اما اولین قدمی که برای این کار باید برداشت داشتن طرحی توجیهی است که این موضوع هم تنها با بررسی های بسیار و تلاش به دست می آید؛ افرادی هستند که طرح توجیهی در کشور می نویسند اما تا خود فرد تلاش نکند امکان راه اندازی مزرع پرورش قورباغه را نخواهد داشت به خاطر اینکه پروش قورباغه کار بسیار سخت و طاقت فرسایی است و من معمولا به کسی پیشنهاد نمی کنم مگر اینکه حس کنم واقعا کننده است. راه اندازی مزرع قورباغه مثل پرورش قارچ نیست که هرکسی بعد از رفتن به کلاس بخواهد مزرعه پرورش قورباغه بزند

 

پرورش قورباغه چقدر سرمایه می خواهد؟

او با اشاره به اینکه خیلی از افراد در سال های گذشته خواسته اند این کار را انجام بدهند و معمولا هفته ای دو تماس برای مشاوره گرفتن درباره پرورش قورباغه دارد، می گوید:« تنها دو نفر در کشور توانسته اند مزرعه قورباغه بزنند که هر دو هم در شمال هستند. یک نفر از آن ها از پیش از انقلاب پدر بزرگش مزرعه قورباغه داشته است و نفر بعدی هم بعد از کلی تحقیق و بررسی اقدام به احداث مرزعه قورباغه کرده است

زدن مزرعه قورباغه به جز مجوزهای لازم نیازمند سرمایه ای نسبتا زیاد است. بررسی های پایش نشان می دهد زدن هر مزرعه پرورش قورباغه به جز زمین ( بسته به تعداد قورباغه ها و گستردگی کار باید بین  یک تا سه هکتار باشد) نیازمند حداقل 200 تا 300 میلیون تومان بودجه برای تجهیز مزرعه، فنس کشی و خرید قورباغه مولد و وارد کردن آن به کشور است. هر جفت قورباغه مولد 3 تا 4 میلیون تومان قیمت دارد.

باید این نکته را هم مورد توجه قرار داد که تنها تعداد محدودیتی از انواع قورباغه های جهان قابلیت مصرف گوشتی و پوستی را دارند و در بین انواع قورباغه ها، قورباغه های به شدت سمی هم وجود دارند، بنابراین پرورش قورباغه کاری به شدت تخصصی است و افرادی که در کشور قصد پرورش قورباغه را دارند باید باتوجه به شناسایی کشورهای دارند قورباغه خوراکی مولد ( قورباغه هایی که امکان زاد آوری دارند) مثل اندونزی و برزیل اقدام به خرید و واردات این قورباغه ها برای پرورش کنند. در حال حاضر قورباغه های دو مزرعه پرورش قورباغه کشور در شمال ایران از کشورهای برزیل و تایوان وارد شده اند و در ایران قورباغه هایی برای پرورش وجود ندارد.

قورباغه های مولد خریداری شده باید با ضوابط و قرنطینه وارد کشور شوند و معمولا یک ماه در نقاط مرزی برای بررسی سلامت قرنطینه می شوند و بعد مجوز لازم برای واردات آن ها داده می شود و به مزرعه برای پرورش می روند. مزارع قورباغه باید در شرایطی خاص و دور از محیط زندگی عمومی مردم باشند و قورباغه ها هم در فنس کشی های مخصوص نگهداری می شوند.

با ورد قورباغه ها به مزارع کار پرورش تازه شروع خواهد شد. هر قورباغه مولد بعد از 2 تا 3 ماه حداقل 300 هزار تخم خواهد گذاشت که درصد کمی از آن ها در نهایت قورباغه گوشتی خواهند شد زیرا هر قورباغه برای اینکه به قورباغه ای گوشتی تبدیل شود و تقریبا به اندازه یک مرغ برای مصرف برسد حداقل دو سال طول خواهد کشید. موضوعی که نشان می دهد بازگشت سرمایه پرورش قورباغه در چند سال ابتدایی خیلی سریع نخواهد بود. رضا شفایی دراین باره می گوید:« هر مزرعه دار حدودا بعد از دو تا سه سال می تواند تولید گوشت خود را شروع کند و حدود 3 تا 4 سال بعد صادرات گوشت شروع خواهد شد زیرا مشتری های خارجی شما حداقل میزانی خاص از گوشت را هز سال از شما می خواهند و برای اینکه به آن میزان از تولید برسید چند سال زمان نیاز است

او می گوید:« یکی از مزارع پرورش قورباغه در شمال کشور که روی قورباغه های گوشتی کار می کند یکی، دو سال هست که به تولید گوشت رسیده ولی هنوز میزان تولید به اندازه کافی نرسیده بنابراین زیر نظر مشتری خارجی خود گوشت را در حال حاضر در سردخانه فریز کرده است و فکر کنم از سال دیگر با رسیدن حجم گوشت قورباغه به اندازه کافی، صادرات را شروع خواهد کرد

او می گوید:« پرورش قورباغه بعد از رسیدن کار به نتبجه لازم و چندین سال زحمت تجارتی پر سود و پر مشتری خواهد بود و از بسیاری از کشورهای جهان از ترکیه و ارمنستان گرفته تا فرانسه و کشورهای اروپایی و غربی مشتری خوب دارد

گوشت قورباغه کیلویی چند است؟

گوشت قورباغه بسته به نوع مشتری و کشور سفارش دهنده و البته نوع گوشت و نوع  قورباغه متفاوت است اما پر طرفدارترین بخش بدن قورباغه که مشتری های پروپاقرص بسیاری در رستوران های جهان دارد، ران قورباغه است که بین 20 تا 30 دلار در هر کیلو قیمت دارد. بخش های دیگر گوشت بدن قورباغه هم بین 10 تا 20 دلار قیمت دارد. هر قورباغه گوشتی تقریبا بین 2 تا 3 کیلوگرم گوشت خواهد داشت و به این ترتیب فروش و صادرات هر قورباغه گوشتی می تواند به صورت میانگین بین 100 تا 120 هزار تومان ارزش افزوده داشته باشد.  

 

 

 

 

 

 

 

بسته آموزشی راهنمای پرورش مرغ تخمگذار - با تکیه بر سیستم پرورش در قفس

 
 

این بسته شامل :

 
 

مجموعه فیلم آموزشی اصول پرورش مرغ تخمگذار

معرفی نژادهای مرغ تخمگذار در ایران به همراه اصول مدیریت آنها
معرفی سیستمهای نوین پرورش مرغ تخمگذار
معرفی و شناخت تجهیزات مورد استفاده در مرغداری های تخمگذار
کاتالوگ تجهیزات و تاسیسات مرغداری های تخمگذار
معرفی سیستمهای قفس و مشخصات هر کدام
کاتالوگ مدرن ترین سیستمهای قفس مرغ تخمگذار
اصول طراحی سالن های مرغ تخمگذار به همراه آخرین ضوابط موجود
جیره های پیشنهادی به همراه قیمت تمام شده
مجموعه فیلم های مزارع پرورش مرغ تخمگذار شناخت تجهیزات و تاسیسات
آشنایی با بیماریها و برنامه های واکسیناسیون مرغ تخمگذار
لیست اطلاعات سازندگان واردکنندگان و تامین کنندگان تجهیزات و تاسیسات مورد نیاز کشورآخرین شرایط و نحوه اخذ مجوز پروانه تاسیس واحدها مرغداری تخمگذار

طرح مالی و اقتصادی مرغداری تخمگذار 20000 قطعه ای با دستیابی به قیمت های تمام شده روز

آمار و مشخصات واحدهای مرغداری تخمگذار کشور

 

 
   

 

 
   
 

قیمت : 18000 تومان

 
   
 

بدون احتساب هزینه پست

 
 

 
 

قیمت : 20000 تومان

 
 

با احتساب هزینه پست

 

ارزیابی طرح توجیهی کشاورزیارزیابی طرح های توجیهی دام و طیورارزیابی طرح های توجیهی صنعتی