صفحه اول | سفارش طرح | فروشگاه | پروژه ها | ایده ها | ماشین آلات | درباره ما | تماس با ما

 

 

 

 

صفحه اصلی ایده ها و فرصت های سرمایه گذاریایده ها و طرح های کشاورزی ،دامپروری و آبزی پروری راهنمای پرورش تیشی

 

   
با مثبت دادن ایده های جدید سرمایه گذاری را در ایمیل خود داشته باشید.

 

امتیاز کسب کرده تاکنون :

 

راهنمای پرورش تشی

 

 تشی از خانواده جوندگان است كه وزن آن تا 30 كیلوگرم می رسد و عمرش 15 سال است. این حیوان گیاهخوار بوده و دوره آبستنی آن 112 روز می باشد كه موقع زایمان بچه ها با مو و چشمانی باز متولد می شوند و تا 2 ماهگی شیر می خورند.
جوجه تیغی پستانداران کوچکی هستند که ۱۶ گونه از آنها در ۵ طبقه در قسمت های اروپا، اسیا، افریقا و نیوزلند شناخته شده اند. جوجه تیغی ها در طی ۱۵ ملیون سال گذشته تغییرات زیادی کرده اند. مانند بسیار از پستانداران اولیه آنها شب زی هستند، در انگلیسی به آنها hedgehog گفته میشود و برخی قوم ها آن را urchin هم می گویند و آن غیر از خارپشت یا porcupine است.


مشخصات فیزیکی تیشی
پشت جوجه تیغی ها توسط خارهایی پوشیده شده است، که به عنوان موی آنها عمل میکند و سمی نیست بر خلاف خارپشت ها که خارهایش به سختی از بدن صدمه دیده خارج می شود.
دفاع طبیعی جوجه تیغی ها پرتاب خارهای پشتش است اما از این نوع دفاع در آخرین مرحله استفاده میکنند. ابتدا سعی میکند که فرار کند یا مهاجم را مجبور به فرار نماید که البته میزان استفاده از خارها و یا روش های دیگر بستگی به گونه جوجه تیغی دارد.
همه جوجه تیغی ها ذاتا شب زی هستن البته با توجه به گونه های مختلف برخی از آنها چندین بار در روز بیدار می شوند. جوجه تیغی ها زمان زیادی از روز را زیر علف ها، صخره ها یا درون گودال به خواب می گذرانند.
بیشتر گونه ها بر اساس عادت با کندن زمین برای خود پناهگاه درست می کنن، اغلب گونه های وحشی خواب زمستانی دارند که مدت خوابشان با توجه به دما، نژاد و فراوانی غذا متفاوت است.
جوجه تیغی ها ۵ انگشت با ناخن های کوچک در پنجه جلویی دارند و در پنجه عقبی ۴ انگشت با ناخن های بلند دارند.
جوجه تیغی ها واقعا پر سر و صدا هستند آنها برای ارتباط برقرار کردن فقط خر خر یا خس خس نمیکنند بلکه گاهی با صدای بلند جیغ می زنند ( که این موضوع هم بستگی به گونه و نژاد انها دارد)
جوجه تیغی ها بعضی اوقات کار عجیبی انجام می دهند که به اصطلاح به آن مسح کردن یا روغن مالی کردن می گویند. هنگامی که حیوان بوی خاصی را استنشاق می کند، شروع میکند به لیس زدن گاز گرفتن منشا بو، و سپس بزاق عطر گرفته خود را به خارهایش می مالد. هیچ دلیل علمی برای این کار جوجه تیغی یافت نشده است اما برخی می گویند که اون این کار را برای استتار و هم بو شدن با محیط اطراف انجام میدهد.
جوجه تیغی ها یک نوع پادزهر طبیعی بر علیه سم مار در بدنشان دارند که بخاطر پروتئین خاصی است که در سیستم عضلانی حیوان وجود دارد. جوجه تیغی هم زیستی مسالمت آمیزی با سایر حیوانات مانند گربه ها و سگ ها دارد. و در مقابل تهدید های اینگونه حیوانات درون خود می غلطد تا تهدید بر طرف شود.
 

روشهای پرورش تیشی :

 پرورش تشی به 2 صورت باز یا بسته انجام می پذیرد.
رورش در سیستم باز
در سیستم باز حیوان در داخل محیط گودی كه دیواره های آن به عمق 1 متر است قرار می گیرد. در این سیستم برای هر جفت از مولدین 15 متر مربع فضا لازم است. گرچه تغذیه حیوان از گیاهانی كه در داخل محوطه رشد می كنند صورت می گیرد، ولی به غذای كمكی نیز احتیاج دارد و برای شرب آنها بهتر است از آب جاری استفاده شود. در این سیستم حیوان فقط یك بار در سال و در موارد نادر 2 بار در سال تولید مثل می كند. این سیستم دارای بازدهی پایینی می باشد ولی هزینه اولیه تاسیس سالن را ندارد.

پرورش در سیستم بسته
در این سیستم، 2 نوع قفس طراحی شده است: قفس مولدین و قفس پرواربندی كه بچه ها بعد از 2 ماه از قفس مولدین به قفس پرواربندی انتقال داده می شوند.
در قفس مولدین، هر قطعه تشی به فضای 2 در 5 متر احتیاج دارد كه دارای كفی بتونی می باشد .

امكانات قفس
اولین مسئله مهم برای قفس مولدین ایجاد لانه است. لانه باید به طول 1 متر وبه عرض نیم متر بوده و در عمق نیم متری زمین كار گذاشته و شیب آن نیز 30 درجه باشد. به علاوه لانه را بایستی در جوار یكی از دیوارها ساخت كه از بیرون دریچه ای برای دستیابی به داخل لانه و یك دریچه در داخل در ورودی قفس وجود داشته باشد كه در مواقع نظافت بسته شود. بستر لانه از كاه می باشد كه به غیر از 3 هفته بعد از زایمان هر هفته باید عوض شود .
قفس پرواربندی
فرق این قفس با قفس مولدین، انفرادی بودن آن است. علت انفرادی بودن لانه این است كه حیوانات جوان مخصوصا نرها علاقه خاصی به جنگیدن وبازی كردن با هم را دارند و اگر در قفس جداگانه قرار نگیرند ممكن است پوست و تیغ حیوان آسیب ببیند .
نكته مهم این كه هنگام ورود به قفس باید از چكمه بلند و یا یك چوب به اندازه یك متر استفاده كرد و علت این است كه تشی و یا هر گونه جوجه تیغی دیگری قدرت تیغ پرتاب كردن ندارد و فقط در مقابله با خطر خود را به صورت توده در آورده و به بدن شخص مهاجم می كوبد كه این امر باعث شكستن نوك تیغ ها و عفونت و در نهایت مرگ حیوان مهاجم می شود.

دوره تولید مثل در سیستم بسته
در این سیستم می توانیم 4 بار در سال تولید توله داشته باشیم
یك راهكار برای پرورش تشی در فارم های كوچك
در كشور ما تشی را به عنوان یك آفت می شناسند و كشاورزان و باغداران وقتی با تشی مواجه می شوند آن را از بین می برند ولی می توان با هماهنگی مسئولان ذی ربط این حیوان را صید كرده و پرورش داد و بعد از دوران تولید تعداد تعیین شده ای را به طبیعت بازگرداند و مازاد را راهی بازار كرد. با این كار با كمترین مقدار سرمایه اولیه، هم اشتغال زایی كرده و هم جلوی انقراض نسل این حیوان را می گیریم.

ظروف غذایی حیوان
ظروف آب و غذای حیوان باید به گونه ای تعبیه گردد كه فقط سر حیوان وارد آن شود . زیرا به این شكل آب و مواد غذایی آلوده نمی شود. نكته دیگر در مورد ظروف غذایی این كه ظرف آب و غذا بایستی از هم فاصله داشته باشند زیرا تشی عادت دارد مقداری از غذای داخل دهانش را وارد آب كند . تشی علاقه خاصی به نمك دارد به صورتی كه دیده شده است به چوب بری هایی كه از نیترات سدیم استفاده می كنند نزدیك می شود. در طبیعت این حیوان نمك را از خاكهای شور و گیاهان آبی مثل زنبق به دست می آورد و به همین دلیل وجود یك سنگ نمك در داخل قفس برای بالا بردن ضریب تولید ضروری است. روشن كردن 2 الی 3 ساعت لامپ مادون قرمز نیز در افزایش بازدهی نقش به سزایی دارد.
تشی به علت رشد دندانها علاقه زیادی به جویدن اجسام دارد. برای مقابله با این امر می توانیم جنس ظروف را به گونه ای انتخاب كنیم كه حیوان نتواند آنها را بجود و كار دیگر قرار دادن یك كنده درخت در داخل قفس است كه می تواند به این مسئله كمك كند.

شرایط محیطی
دمای مناسب برای پرورش تشی بین 20 الی 25 درجه سانتیگراد است كه اگر دما به پایین تر از 12 درجه برسد حیوان فعالیت خود را كم می كند و تمایلی به تولید مثل ندارد. تهویه هوا باید منظم انجام پذیرد زیرا اوره متصاعد شده از ادرار حیوان ممكن است مشكلات تنفسی ایجاد كند . تشی به جریانات هوا حساس است و باعث بیماری حیوان می گردد.

تغذیه تشی
برای تغذیه تشی می توان از انواع ضایعات كشاورزی و پس مانده صنایع غذایی استفاده كرد. تشی علاقه وافری به سیب زمینی و میوه جات دارد. گاها دیده شده حتی از خرما نیز تغذیه میكند . البته در دوران شیر دهی باید كلسیم به جیره غذایی اضافه گردد تا حیوان مولد ضعیف نشود . هم چنین به جیره غذایی حیوانات جوان باید از موادی كه پروتئین بالا دارند استفاده كرد تا به حداكثر رشد برسند. البته ما برای حیوانات جوان از سنگ نمك استفاده نمی كنیم. از نمك به عنوان چاشنی غذایی استفاده می كنیم. تشی های جوان به سنگینی آب بسیار حساس هستند.

نكته جالب
تشی های جوان معمولا بعد از تغذیه به صورت درازكش در كف قفس قرار می گیرند كه باعث می شود افراد تصور كنند كه حیوان بیمار است، ولی این امر یكی از نشانه های سالم بودن حیوان می باشد چون نشان می دهد كه حیوان از كل ظرفیت معده خود استفاده كرده است.

حمل و نقل حیوان
برای حمل و نقل تشی باید به وسیله یك چوب سر پهن، ضربات ملایمی به حیوان وارد آورد كه حیوان بعد از توده شدن به ظرف حمل ونقل انتقال پیدا كند. توجه كنید كه به حیوان نباید بدون محافظ دست زد، زیرا حیوان حتی در حالت توده نیز با برخورد با اجسام خودش را به جسم می كوباند.
تشی ها بعد از 4 ماه به وزن 8 كیلو گرم می رسند كه وزن ایده آل بازار است
كشتار حیوان
به علت توده شدن حیوان دسترسی به رگهای خونی سخت است و به همین سبب حیوان را به روی كمر خوابانده به صورتی كه چاك توده به سمت بالا باشد به وسیله یك چاقوی سر خم یكی از رگهای گردنی را زده و بعد از خروج خون، حیوان ضعیف شده و به راحتی باز می شود و بعد رگهای خونی قطع شده لاشه به قسمت پوست كنی انتقال داده می شود، در این قسمت حیوان را به پشت می خوابانیم. فقط باید دقت كرد تیغ ها به سمت خواب خودشان قرار بگیرند تا به آنها آسیبی وارد نشود و بعد عمل پوست گیری انجام می پذیرد. باید موقع عمل پوست گیری به غدد مقعدی توجه كرد تا به آنها آسیبی وارد نشود زیرا در صورت بی دقتی به گوشت بو و طعم نا مطبوعی می دهد. وقتی پوست همراه با تیغ ها جدا شد، تیغ ها را با دقت به گونه ایی كه به پوست آسیبی نرسد، جدا كرده و به مرحله دباغی انتقال می دهیم . بعد از خالی كردن امعا و احشا كمر را شكانده و لاشه را از روی همان شكستگی در سرد خانه به مدت 4 تا 5 ساعت آویزان می كنیم تا عمل خون گیری انجام پذیرد.
نكته
دباغی پوست حیوانات خاص مخصوصا در مقیاس صنعتی حتی در كشورهایی كه مبدا پرورش حیوانات خاص هستند انجام نمی پذیرد. این كار تنها در كارخانجات شركت الدا در كشور فرانسه انجام می گیرد.
محصولات تشی
اولین محصول تشی گوشت آن است كه بعد ار عمل خون گیری با توجه به تقاضای بازار بسته بندی و راهی بازار می شود. از پوست تشی یكی از زیباترین و گرانترین چرم های دنیا به دست می آید. از تیغ و جمجمه تمیز شده تشی به عنوان لوازم لوكس تزئینی استفاده می شود از امعا و احشای تشی می توان برای تغذیه دام و طیور استفاده كرد.
بازار هدف
در پرورش حیوانات خاص مهمترین نكته پیدا كردن بازار هدف است. بازار هدف برای گوشت تشی كشورهای آسیای شرقی می باشد و در داخل همان طور كه گفته شد می توان از آن به عنوان دارو استفاده كرد. بازار هدف برای چرم و تیغ و جمجمه، اروپا و آمریكای لاتین است.

 

جیره غذایی تشی
بر خلاف طبقه بندی های قدیمی، جوجه تیغی ها فقط حشره خوار نیستند بلکه بیشتر در تیره همه چیز خواران قرار می گیرند. غذاهای جوجه تیغی حشرات، حلزون، قورباغه، وزغ، مار، تخم پرندگان، لاشه حیوانات، قارچ، ریشه علف ها، خربزه و هندوانه می باشد. که بسته به گونه آنها متفاوت است.
جوجه تیغی ها گهگاه بعد از باران دنبال کرم خاکی می گردند. همچنین غذای اصلی جوجه تیغی های جنگلی که به نوع اروپایی مشهور هستند حشرات می باشند. که این موضوع در مورد همه صدق نمیکند. در مناطقی که جوجه تیغی های وحشتی زندگی میکنند معمولا آفات نباتی وجود ندارد و کنترل شده است. بعضی کشاورزان برای جذبه جوجه تیغی ها برایشان غذا می ریزند. همچنین انها پنیر، شیر، و محصولات لبنی را مصرف می کنند.
نوع خانگی آنها جوجه تیغی های چهار انگشته-Four-toed hedgehoog می توان از پنیر دولمه به عنوان مکمل غذایی استفاده کرد. غذای سگ و گربه از محصولات لبنی بهتر است اما هر دوی آنها چربی بالا و پروتئین کم دارند. به نظر می رسد که بهتر است مقدار کمی از انها در جیره غذاییشان قرار داده شود و اجازه داده شود که انها بیشتر در باغ غذای خود را تامین کنند.
تولید مثل و طول عمر
با توجه به گونه به طور متوسط دوران حاملگی از ۳۵ تا ۵۸ روز طول می کشد. و به طور متوسط گونه های بزرگتر ۳ تا ۴ و گونه های کوچیکتر ۵ تا۶ نوزاد بدنیا می آورند. مانند بسیاری از حیوانات این موضوع غیر طبیعی نیست که جوجه تیغی مذکر علاقه مند به کُشتن نوزاد های مذکر ست.
طول عمر جوجه تیغی ها ارتباط مستقیمی با اندازه انها دارد، گونه های بزرگتر ۴ تا ۷ سال در دنیای وحشی زندگی میکنند. (رکورد ۱۶ سال هم در برخی از آنها دیده شده است ) و گونه های کوچکتر ۲ تا ۴ سال در دنیای وحشی و ۴ تا ۷ سال در محیط حفاظت شده زندگی می کنند. جوجه تیغی ها کور مادرزاد هستند. برخی معتقدند که آنها بدون خار متولد می شوند اما تنها ساعتی پس از تولد خارها به راحتی قابل دیدن هستند.
جوجه تیغی های اهلی
اغلب جوجه تیغی های اهلی دو رگه هستند، و نژادی از جوجه تیغی های شمال آفریقا و جوجه تیغی های چهار انگشته هستند. که کوچکتر از گونه اروپای غربی می باشند. بعضی از جوجه تیغی های اهلی گونه گوش دراز و هندی می باشند.
جوجه تیغی باید در دمای ۲۲ تا ۲۹ درجه سانتی گراد نگه داری شود و به طور طبیعی، از دمای سرد دور نگه داشته شود.
امروزه برخی فروشگاهای حیوانات غذاهایی با فرمول مخصوص برای جوجه تیغی ها نیز عرضه میکند. که ترکیبی از سوسک، کرم، بچه موش … می باشد.
برخی از ایالات کانادا و آمریکا داشتن جوجه تیغی به عنوان حیوان خانگی غیر قانونی ست و نیاز به گواهینامه خاصی دارد، که چنین محدودیتی در برخی از کشورهای اروپایی به جز اسکاندیناوی وجود ندارد.
 


 

 

 

 

 

     

 

   
 
 
 
سفارش طرح | تماس با ایطرح | اخبار و تازه‌ها
Etarh همه حقوق براي ایطرح و شرکت پارس رابین خاوران محفوظ است ©