صفحه اول | سفارش طرح | فروشگاه | پروژه ها | ایده ها | ماشین آلات | درباره ما | تماس با ما

 

 

 

 

صفحه اصلی ایده ها و فرصت های سرمایه گذاریایده ها و طرح های کشاورزی ،دامپروری و آبزی پروری راهنمای پرورش گاومیش   

 

   
با مثبت دادن ایده های جدید سرمایه گذاری را در ایمیل خود داشته باشید.

 

به این مطلب مثبت دهید :

   

راهنمای پرورش گاومیش

گاومیش تا به امروز از فراموش شده ترین دامها در بین حیوانات اهلی است گر چه از زمانهای قدیم اهلی شده اما ویژه گی های آن خیلی کمتر از حیوانات اهلی دیگر مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته است. گاومیش در اقتصاد بیش از 40 کشور دنیا از جایگاه ویژه ای برخوردار بوده و پراکندگی جغرافیایی آن همه ساله در حال افزایش است. بارزترین امتیاز این حیوان سازگاری و استفاده موثر از مواد خشبی کم ارزش نسبت به سایر گونه هاست. در مورد منشا ابتدایی گاومیش اعتقاد بر این است که گاومیش احتمالا از آذربایجان به جنوب اروپا و سایر نقاط پراکنده شده است، نقاط پرورش گاومیش معمولا اطراف رودها و نهرهای پر آب می باشد، در زمینهای پست که دارای رطوبت زیاد و اغلب باتلاقی می باشند. گاومیش باتلاقی بیشتر در کشورهای برنج خیز خاور دور پرورش داده شده و در اروپا و آمریکای لاتین نیزاین نوع گاومیش دیده می شود وگاومیش رودخانه ای در نواحی خاور میانه (هند، پاکستان، افغانستان، ایران، عراق و...) و بعضی کشورهای آفریقایی و اروپایی پرورش داده می شود. هند و پاکستان رتبه نخست جهان را در تولید شیر گا.میش دارند. مورا، نیلی راوی ، نکپوری، سورتی، مه سانا و جعفر آبادی هند مشهورترین نژاد های گاومیشهای رودخانه ای هستند.
گاومیش یکی از دامهای بومی ایران بوده و پرورش آن از 2500 سال پیش از میلاد در ایران وجود داشته است. هم اکنون در مناطق جنوب، شمال و شمال غرب کشور با جمعیتی حدود 500 هزار راس پراکنده میباشد، که 80 درصد آن در شمالغرب و 7/18 درصد در جنوب( خوزستان) میباشد. به علت شباهت مورفولوژیکی گاومیشهای آذربایجانی به گاومیشهای تیپ مدیترانه ای( نژادهای مورا، نیلی راوی و جعفر آبادی) و خصوصیات ظاهری گاومیش های منطقه جنوبی به نژاد مورا که در هند و عراق وجود دارد ممکن است از یک منشاء باشند. گاومیش در آذربایجان غربی بیشتر در مناطق روستایی و به صورت سنتی پرورش داده میشود. در شرایط روستایی 3الی 8 کیلوگرم شیر با متوسط 6درصد چربی و 4درصد پروتئین تولید میکند شیر گاومیش از نظر ویتامین و مواد معدنی غنی بوده و دارای ارزش بیولوزیکی بالایی میباشد، و قیمت فروش آن در مناطق مختلف 2 تا 3برابر شیر گاو است. و در صورت تغذیه با منابع خوراکی با کیفیت بالا میزان تولید افزایش مییابد.گوساله نر گاومیش روزانه 350تا700 گرم افزایش وزن دارد.گوشت گاومیش کم چرب، ترد و دارای ارزش تغذیه ای بالایی میباشد.


محققین گاومیش را " دام آینده" معرفی کرده و اظهار می دارند که استفاده از توانائیهای بالقوه آن در آینده بیشتر از سایر دامهای اهلی خواهد بود. نتایج آزمایشات تغذیه ای نشان میدهد که مصرف اختیاری خوراک در گاومیش به طور معنی داری کمتر از گاو با وزن بدن یا سطح تولید مشابه است و توانایی گاومیش برای هضم ماده آلی بیش از گاو میباشد. توافق عمومی بر اینکه گاومیش هر کدام از مواد مغذی را 2 تا 5 درصد بیشتر از گاو هضم میکنند، وجود دارد. همچنین نتایج آزمایشات هضمی in vitro) ( نشان دهنده برتری مایع شکمبه گاومیش در تجزیه ی سلولز و سایر ترکیبات دیواره سلولی میباشد. در بیشتر تحقیقات با ترکیب جیره ای یکسان غلظت اسید های چرب فرار، نیتروژن آمونیاکی، الکترولیت های پتاسیم و کلسیم در مایع شکمبه گاومیش بیش از مایع شکمبه گاو است. در تغذيه با علوفه هاي مختلف ، تغييرات در غلظت يون هيدروژن شكمبه (PH شكمبه ) گاوميش نسبت به گاو بسيار اندك بوده و ترشح بزاق بيشتر و قدرت بافري بالاتر بزاق در گاوميش ممكن است يكي از دلايل احتمالي ثبات بيشتر شكمبه از نظرغلظت يون هيدروژن باشد.شايد يكي از ذلايل هضم بهتر سلولزتوسط گاوميش تعداد بيشتر باكتريهاي سلولوتيك در شكمبه آن است . شیر وگوشت تولیدی این دام دارای خصوصیات ممتازی است پروفیل اسید های چرب و ترکیب خاص اسیدآمینه ها در پروتئین شیر گاومیش ارزش بیولوژیکی بسیار بالایی دارد، از طرفی محققین توانسته اند با بهبود شرایط تغذیه ای میزان تولید شیر را به طور معنی داری افزایش دهند سازمان خوار و بار جهانی از کلیه متخصصین علوم دامی درخواست کرده که تحقیقات بیشتری را در این خصوص انجام دهند. بررسی و شناخت توانائیهای گاومیش و مقایسه آن با گاو میتواند دامپروران را در انتخاب مواد غذائی مناسب با کاربرد محلی و با توجه به توان تولیدی دام راهنمائی نماید.

طبقه بندی گاومیش از نظر محیط زیست:
نژاد گاومیش باتلاقی (آسیا) – جنوب شرقی آسیا: (Swamp)
نژاد گاومیش رودخانه ای (آسیا، آفریقا، اروپا): (River)

گاومیش باتلاقی:
از نظر ژنی دارای 48 عدد کروموزوم (40 تا شکل میله ای و 8 تا 7 شکل) در کشورهای جنوب شرقی آسیا مانند: چین، ژاپن، کره، تایلند، برمه، لائوس، نپال، سریلانکا، مالزی، اندونزوی و فیلیپین یافت می شود. جمعیت آنها 54 میلیون رأس (در حدود جمعیت کل گاومیش جهان).

شانه و قسمت جلو (قدامی) آنها قوی ولی قسمت خلفی آنهات ضعیف تر است دم کوتاه پستانها کوچک به طرف عقب بدن خم شده است بطوریکه گوساله اغلب از قسمت عقبی برای مکیدن شیر استفاده میکند شاخه ها به طرف بیرون رشد کرده واغلب بلندتر از گاومیشهای رودخانه ای است. شکم بزرگ، پیشانی صاف با چشمانی برجسته صورت کوچکتر و پوزه بزرگ (پوزه بزرگ در تعلیف دام اهمیت خاصی دارد که یک امتیاز محسوب می شود) برای کار و تولید گوشت استفاده می شود و دو منظوره هست. (میزان تولید شیر پائین است) و معمولاً دیرتر به سن بلوغ می رسند تقریباً بعد از 3 سالگی وزن بدن در ماده ها kg400 و نرها kg500 می باشد.

گاومیش رودخانه ای:
از نظر ژنی دارای 50 کروموزوم هستند و معمولاً این حیوان آبهای تمیز را انتخاب می کند محل زیست آنها عمدتاً هند و پاکستان و کشورهای جنوب غربی آسیا و خاورمیانه مثل ایران، عراق، ترکیه، افغانستان و بعضی کشورهای آفریقایی مثل مصر و کشورهای جنوب شرقی اروپا چون ایتالیا، رومانی، یوگسلاوی، بلغارستان و یونان و جمیعت این گاومیش ها در حدود 65% کل جمعیت گاومیش دنیاست.
حدود 96% از کل 36 میلیون تن شیر تولیدی گاومیش جهان را این نژاد تولید میکند. این گاومیشها بیشتر به رنگ سیاه و گاهی لکه های سفید در نقاط مختلف بدن دارند. شاخ در این تیپ به طرف داخل و خلف، هلالی و خمیده رشد کرده و کوتاه تر از نژاد باتلاقی است. صورت در این نژاد کشیده، کمر باریک، کپل بزرگ و فرق بین گاومیش های نر و ماده مشهودتر از تیپ باتلاقی است. نژادهای معروف این گروه را میتوان مورا، نیلی راوی، جعفرآبادی، سوراتی در هندوستان و نیلی راوی پاکستان و کندی را نام برد که مورا از مهمترین نژاد گاومیش های شیری است. وزن بدن در ماده ها kg650-250 و نرها kg700-300 است.

کالبد شناسی و اندام شناسی گاومیش:
گاومیش جزو نشخوارکنندگان چهار معده ای و 13 جفت دنده و تعداد دندانهای دائمی 32 عدد و از 3 ماهگی شروع به رشد و تا 5/2 سالگی کامل می شود.
دارای 14 مهره کمری – 5 مهره تهیگاه – 4 مهره لگنی – 16 مهره دمی که جمعاً 39 مهره می باشند.
 

خصوصیات عمده فیزیولوژیکی و هماتولوژیکی:
حجم خون 4/5% وزن بدن حیوان، پروتئین های خون هموگلوبین و آن پلاسما است.
هموگلوبین تیپ A :
خصوصیات شیرواری
در مورد گاومیش
در مورد گاومیش تیپ B:
خصوصیات پرواری
مقدار کلسترول و کراتین در 100 گرم خون به ترتیب 79/1+75/81 میلی گرم و 06/0+68/1 میلی گرم هست.
ضربان قلب (نبض) 69-56 بار در دقیقه
تعداد تنفس 29-24 بار در دقیقه
تعداد کروموزوم 24 جفت یا 48 عدد
سن جفت گیری 4-3 سالگی
دوره آبستنی 340-300 روز (بطور متوسط 315 روز)
تغذیه در گاومیش:
گاومیش در بین حیوانات اهلی تولید کننده لبنیات و دیگر فرآورده های مورد نیاز انسان، یکی از کم توقع ترین حیوانات است که به علوفه کم و کیفیت پایین نیز قانع بوده و به حیات و تولید خود ادامه داده است ولی آنچه مسلم است بالا بودن کیفیت و حتی کمیت غذای مصرفی گاومیش تأثیر بسزایی در بهبود تولید گاومیش خواهد داشت چرا که یک تغذیه مناسب باعث تولید شیر بیشتر و با کیفیت تر (حتی از لحاظ کمی در سطح گاوهای دورگ) و هم گوشت با کیفت تر و بهبود سایر مسائل اقتصادی و مدیریتی می گردد.
تغذیه گاومیش در ایران بسته به مناطق مختلف پرورش و نوع خوراک منطقه متفاوت است و عموماً به صورت سنتی تغذیه دارند. ولی در مراکز و مجتمع های مختلف با ترکیب خاصی می باشد بطور مثال در مرکز اصلاح نژاد گاومیش ارومیه (جبل) تغذیه گاومیش ها با سنین مختلف و جنس های متفاوت در دوره های مختلف زمانی و فصلی متفاوت است و شامل:
ذرت سیلو شده، کنسانتره، یونجه خشک، علف سبز است که ترکیب و مقدار آن در صفحات بعدی ذکر خواهد شد.



تولید مثل گاومیش:
دستگاه تناسلی گاومیش ماده از لحاظ ساختمان و موفعیت آناتومیکی مشابه گاو بوده و گردن رحم برجستگی کمی داشته و انحناء شاخهای رحم بیشتر است. تخمدان ها به خوبی قابل دسترس بوده و تغییرات فیزیولوژی تخمدان ها و رحم را میتوان با لمس از طریق رکتوم تشخیص داد.
تخمگذاری 18-15 ساعت پس از اتمام علائم فحلی انجام می پذیرد که این زمان در گاو 12-10 ساعت پس از شروع علائم فحلی است. مطالعات نشان می دهد که گاومیش نسبت به ایجاد تخمک گذاری چند تایی و انتقال جنین پاسخ کمی داده است همچنین بازیافت جنین در گاومیش به طور متوسط از گاو کمتر است که در حقیقت کارایی برنامه های انتقال جنین در آن کاهش می یابد.
علائم فحلی در گاومیش مثل گاو چندان روشن نیست، مطمئن ترین علامت فحلی رفتار پذیرش جنس مخالف است (یکی از علل عمده استفاده از تیزر فحل یاب در گله های گاومیش همین مسئله است)، فحلی در گاومیش اکثراً خاموش silent oestrus است و میتوان گفت علائم ظاهر شده آن تقریباً مشابه گاو است (ترشحات موکوسی شفاف، کش دار از واژن و متورم و سرخ شدن آن).
امروزه یکی از مهمترین مشکلات پرورش گاومیش در دنیا، عدم آشنایی کافی و لازم با خصوصیات تولید مثلی گاومیش ماده است. طولانی بودن مدت آبستنی، روشن نبودن علائم فحلی، خاموش بودن جفت پذیری، فصلی بودن تولید مثل از جمله این مشکلات می باشد.
طبق تحقیقی به عمل آمده در مرکز اصلاح نژاد که بر روی 107 رأس گاومیش زایمان نموده (سال 1367) انجام گرفت میانگین طول دوره آبستنی 3/319 روز می باشد. علائم ظاهری نزدیک بودن زمان زایمان شامل بزرگ و فعال شدن پستانها هیپرتروفی و ورم لبه های فرج، شل شدن لیگامنهای لگنی که منجر به بلند شدن دم می شود و همچنین آویزان شدن موکوس شفاف از فرج می باشد. همچنین طبق بررسی به عمل آمده در روز آخر آبستنی، شل شدن مدفوع از علائم مهم زایمان می باشد. زایمان در گاومیش شبیه گاو است.
مرحله اول زایمان که شامل انقباضات رحمی و شل شدن گردن رحم است بطور متوسط 20/36 دقیقه می باشد که طول این مرحله در گاومیش های شکم اول بیشتر از گاومیش هایی است که چند بار زایمان کرده اند. مرحله دوم که انقباضات شکمی موجب پاره شدن آمینیون و خروج فتوس بطور متوسط 72/14 دقیقه (طبق نظر singh و khar و chander 1994) می باشد با شروع مرحله سوم زایمان زورهای شمی طع شده و پرده های جنین 4 تا 5 ساعت (مورو 1986) و 40/268 دقیقه بعد از زایمان خارج می شوند. (طبق نظر sinhg و khar و chander 1994).
بعد از زایمان گوساله را تا 5 روز با آغوز تغذیه میکنند (cc450) و به مدت دو ماه در حدود 10% وزن بدن گوساله با شیر تغذیه میکنند. جفت ماندگی در گاومیش نسبت به گاو کمتر بوده و طبق نظر مورو (1986) 10-5 درصد شامل می شود. وقوع جفت ماندگی در گله های آلوده به بروسلوز از درصد بالاتری برخوردار است. طبق تحقیقات مرکز اصلاح نژاد جفت ماندگی 7/2% را شامل میشود. که احتمالاً علت پایین بودن درصد جفت ماندگی مدیریت بالا و عاری بودن گله نسبت به بروسلوز می باشد. سن اولین زایش طبق نظر مورو (1986) بطور متوسط 40 ماه است که این مقدار در مرکز اصلاح نژاد بطور متوسط 6/1128 روز می باشد (طبق تحقیقی که بر روی 9 رأس یوره (تلیسه) گاومیش صورت گرفت) سن اولین زایمان در گاومیش بسته به شرایط محیطی و جغرافیایی و روشهای پرورشی و مدیریتی و همچنین بسته به خصوصیات ارثی و وزن بچه گاومیش هنگام تولد فرق میکند. طبق نظر مورو (1986) فاصله بین دو زایمان 675-340 روز (بطور متوسط 504 روز) گزارش شده است که در بین گاومیش های مرکز اصلاح نژاد طبق تحقیق به عمل آمده بطور متوسط 396 روز می باشد.
به طور کلی بلوغ در گاومیش (نر و ماده) معمولاً دیرتر از گاو به وقوع می پیوندد و در بین گاومیش ها نیز در نژادهای مختلف متفاوت است در گاومیش های رودخانه ای سن بلوغ 18-15ماه می باشد در این سن وزن
تلیسه ها در حدود 300-250 کیلوگرم است که برای آبستنی وزن مناسبی هست. در گاومیش های نر رودخانه ای معمولاً در سن 15-12 ماهگی بالغ می شود ولی بلوغ فیزیولوژیکی در 24 ماهگی است. در مورد گاومیش های ایرانی (منطقه آذربایجان و مازندران) سن بلوغ حدود 30 ماهگی است که با اجرای یک برنامه تغذیه ای مناسب میتوان آن را کاهش داد.
طول مدت فحلی 30-11 ساعت (بطور متوسط 21 ساعت) توسط مورو (1986) گزارش شده است. شالاش (1958) میانگین طول زمان استروس (فحلی) را در گاومیش های مصری حدود 92/11 ساعت گزارش کرد. براساس گزارش kaleff (1932) طول مدت استروس گاومیش های بلغارستان حدود 36-24 ساعت بوده و بندرت تا 48 ساعت طول کشیده است. طبق تحقیقی در مرکز اصلاح نژاد طول فحلی بین 36-24 ساعت است ولی تا 5 روز نیز حالت فحلی دیر شده است. طول سیکل فحلی طبق نظر مورو (1986) 24-18 روز (21 روز متوسط) گزارش شده است طبق نظر M.fahimuddin (1989) متوسط طول سیکل فحلی 28-21 روز است. طبق تحقیق مرکز اصلاح نژاد بطور متوسط، طول سیکل فحلی 21 روز بوده است.
درصد باروری گله مرکز اصلاح نژاد 3/71 درصد بوده است و همچنین درصد نازایی این گله در عرض 1 سال تحقیق 8/28 درصد بوده است. در صد پیچ خوردگی رحم 9/0% (یک مورد)، درصد سقط جنین 8/1% (دو مورد)، درصد وقوع آبستنی در اولین تلقیح مصنوعی 8/56%، درصد ماده زایی 7/46% و نرزایی 3/53% بدست آمده است.همچنین بیشترین تعداد زایمان مربوط به خرداد ماه بوده که 25% کل زایمان را شامل شده و بیشترین تعداد فحلی نیز در خرداد ماه بوده مع 02/17% را شامل می شود. وزن گوساله ها هم 4/35 کیلوگرم بطور متوسط بوده است.

دو قلوزایی:
دو قلوزایی در گاومیش خیلی کم دیده می شود و صفت مطلوبی به حساب نمی آید چرا که علاوه بر کمتر بودن وزن گوساله از حالت طبیعی باعث کوتاه شدن طول دوران آبستنی در حدود 20 روز می شود که از لحاظ تولید شیر برای دامدار حائز اهمیت است. تغذیه و مدیریت مطلوب ارتباط تنگاتنگی با این پارامترهای ذکر شده دارد که میتواند با بالا رفتن کیفیت و کمیت باعث بهبود نقایص گردد.

آمیزش بین گاو و گاومیش:
بدلیل تفاوت های کروموزومی تا به حال تولید مثلی صورت نگرفته است.
گاومیش باتلاقی 48 کروموزوم
گاومیش رودخانه ای 50 کروموزوم
گاومیش آفریقایی 52 کروموزوم
گاومیش کنگو 54 کروموزوم
گاو 60 کروموزوم

ساختمانهای مورد نیاز
طرح پرورش گاومیش به صورت صنعتی متداول نمی باشد . بنابراین در صورت نیاز می توان با توجه به جثه دام و آنچه در طرح های گاوداری معمول است مساحت ساختمانهای مورد نیاز را برآورد نمود.
وزن زنده گاومیش
وزن زنده گاو میش بسته به نژاد و کیفیت آن متفاوت است ، در کشورهای پرورش دهنده گاومیش وزن دام ماده 500تا 650کیلوگرم و نرهای بالغ 550تا 650 کیلوگرم می باشد . ولی وزن گاومیش های ایران کمتر از ارقام مربزبور می باشد . بطوریکه در آذربایجان شرقی و غربی وزن زنده گاومیش 350تا 430کیلوگرم ، و باختران حئدود 330کیلوگرم می باشد . وزن زنده هنگام تولد: 30تا 35 کیلوگرم
چربی شیر گاومیش ماده بالغ : 7 تا 12 درصد
دوره شیرواری گاومیش : 11 ماه
تولید شیر
1-6- تولید گاومیش های مناطق جنوبی کشور: در سال 1500تا 2000لیتر با چربی 8 تا 10 درصد
2-6-تولید شیر گاومیش مناطق غرب و شمال کشور: 1800تا 2500لیتر با چربی 7 تا 9 درصد
سن گاومیش نر برای جفت گیری : 24 تا 36ماه
بروز اولین فحلی در گاومیش های تلسیه : در سن 30 تا 36 ماهگی
دوره فحلی : 35 تا 40 روز
دوره آبستنی : 10 تا 11 ماه و بطور متوسط 315 روز
درصد باروری : با جفتگیری طبیعی 80 درصد یا تلقسح مصنوعی 36 تا 80 درصد
پرواربندی گاومیش : در طرح پرواربندی گاومیش های گوشتی در شوروی سابق در یک دوره پرواربندی 120 روزه گاومیش های ماده روزانه 71/0 کیلوگرم و گاومیش های نر 97/0 کیلوگرم اضافه داشته اند . در کشور پاکستان در مدت 70 روز پرواربندی گاومیش های ماده روزانه 96/0 کیلوگرم و گاومیش های نر 04/1 کیلوگرم افزایش وزن داشته اند .
پروتئین گوشت گاومیش حدود 20 درصد است.

 

 
 
 
 
 
     

دانلود فابل های مرتبط :

 

 

 

     

   
 
 
 
سفارش طرح | تماس با ایطرح | اخبار و تازه‌ها
Etarh همه حقوق براي ایطرح و شرکت پارس رابین خاوران محفوظ است © 1392