طرح تولید جوش شیرین

سرمایه‌گذاری در صنایع شیمیایی پایین‌دستی همواره از جمله حوزه‌های مهم و راهبردی در توسعه صنعتی کشور به شمار می‌آید؛ زیرا این صنایع از یک‌سو به دلیل تنوع کاربرد در بخش‌های مختلف اقتصادی، دارای بازار مصرف گسترده و نسبتاً پایدار هستند و از سوی دیگر به علت ایجاد ارزش افزوده از مواد اولیه پایه، برای سرمایه‌گذاران جذابیت بالایی دارند. طرح تولید جوش شیرین یا بی‌کربنات سدیم از جمله همین فرصت‌های سرمایه‌گذاری است که به سبب مصرف بالا در صنایع غذایی، دارویی، شوینده، دام و طیور، نساجی، آتش‌نشانی و حتی مصارف خانگی، جایگاه ویژه‌ای در بازار داخلی و منطقه‌ای دارد.

در شرایطی که صنایع وابسته به مواد شیمیایی سبک و میان‌دستی در حال توسعه هستند، ورود به پروژه تولید جوش شیرین می‌تواند برای سرمایه‌گذارانی که به دنبال ترکیبی از بازار پایدار، فناوری قابل دسترس، امکان توسعه فروش و مزیت صادراتی هستند، یک گزینه قابل بررسی و حرفه‌ای باشد. این محصول علاوه بر تقاضای داخلی، در بازارهای همسایه نیز مصرف دارد و به همین دلیل، اگر پروژه در مقیاس مناسب، با فناوری درست و در موقعیت جغرافیایی مطلوب اجرا شود، می‌تواند بازده اقتصادی مناسبی ایجاد کند.

جوش شیرین ماده ای است شیمیایی که با طبیعت و ساختار بدن انسان ناسازگاری دارد.کسانی که اطلاع ندارند بهتر است که بدانند جوش شیرین از ترکیب یون سدیم و یون بی کربنات ساخته می شود. سدیم بی کربنات به صورت کریستال جامد و سفید رنگی است که معمولا به صورت پودر می باشد.

جوش‌شیرین از آن دسته موادی است که از روزگارهای‌ گذشته کاربرد‌های فراوانی هم در آشپزی، هم به‌عنوان یک ماده درمانی و حتی به‌عنوان یک ماده تمیز‌کننده داشته‌ و جالب است بدانید جوش شیرین می‌تواند یک زیبا‌کننده پوست و مو نیز باشد.
قطعا نخستین چیزی که با شنیدن کلمه جوش شیرین به ذهن شما می‌آید ماده‌ای است که در شیرینی‌پزی از آن استفاده می‌کنند اما این ماده می‌تواند یک ماده زیبا‌کننده فوق‌العاده نیز باشد.
در واقع جوش شیرین این ماده همه‌کاره و طبیعی که از کربنات سدیم ساخته شده است و استفاده‌های فراوانی دارد، از پخت نان و کیک گرفته تا خوشبوکردن فضا، تمیزکردن خانه و حتی زیبایی! با استفاده از جوش شیرین می‌توانید،‌ خوشبوتر باشید و ناخن‌های سالم‌تری هم داشته باشید،‌ اینها تنها بخشی از کاربردهای استفاده از جوش‌شیرین است.

بی کربنات سدیم یا جوش شیرین ، محصولی به صورت پودر های کریستالی یا گرانولی می باشد ، که دارای فرمول شیمیایی NaHCo3 می باشد . بی کربنات سدیم بدون بو ، دارای رنگ سفید بوده ، دارای ویژگی جذب رطوبت و جذب بو می باشد . این ماده در آب و اتانول به مقدار پایینی قابل حل بوده و دارای خاصیت بازی می باشد .
درواقع جوش شیرین یکی از نمک های سدیم در ترکیب با کربنیک اسید می باشد ، که در این ترکیب فقط یک هیدروژن اسیدی جایگزین سدیم می باشد .
جوش شیرین دارای کاربرد های گوناگونی می باشد ، که در ادامه به معرفی این کاربرد ها می پردازیم . البته قابل ذکر می باشد که باید از تماس جوش شیرین با چشم ، خوردن آن ، تماس با پوست های صدمه دیده و تنفس این ماده جلوگیری شود . همچنین به دلیل محرک چشم بودن جوش شیرین ، قبل از جا به جایی و حمل و نقل این ماده ، باید اقدامات لازم جهت حفاظت از اپراتور صورت بگیرد . به علاوه بسته بندی جوش شیرین باید به صورتی باشد که از نفوذ آب به آن جلوگیری شود و روی آن برچسب مخصوص داشته باشد . جوش شیرین باید در ظروف درب بسته نگهداری شده و انبار نگهداری این محصول باید از سیستم تهویه مناسب برخوردار باشد .

جوش شیرین سابقه‌ای بسیار طولانی در تاریخ دارد و اولین استفاده از آن به هزاران سال پیش باز می‌گردد. مصریان باستان از منابع طبیعی ناترون (ترکیبی شامل سدیم بی کربنات) به عنوان رنگ برای نوشتن هیروگلیف‌ها، برای تمیز کردن دندان‌ها و درمان زخم‌ها استفاده می‌کردند.
سدیم کربنات (که برای تولید صنعتی سدیم بی کربنات استفاده می‌شود) برای اولین بار در سال ۱۷۹۱ توسط پزشک و شیمی‌دان فرانسوی، نیکلاس لوبلان (یا لبلانک) تولید شد. فرآیند لوبلان در قرن ۱۸ به شکل گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گرفت که البته امروزه دیگر از این روش استفاده نمی‌شود.
در اوایل قرن ۱۸ میلادی از جوش شیرین و پتاسیم بی کربنات تا حد بسیار زیادی در ماهیگیری تجاری به منظور جلوگیری از فساد ماهی، استفاده می‌شد.
در سال ۱۸۴۶ میلادی، دو نانوای اهل شهر نیویورک ایالات متحده از سدیم بی کربنات برای حجم دهی به خمیر و نان‌پزی خانگی استفاده کردند. کمی بعد این دو کارخانه‌ای تاسیس کرده و با استفاده از سدیم کربنات و دی اکسید کربن به تولید جوش شیرین پرداختند.
با تولید سدیم بی کربنات به شکل صنعتی، استفاده‌های بی‌شماری نیز برای آن کشف و ابداع شد. در حال حاضر، جوش شیرین به عنوان یکی از داروهای الزامی در لیست سازمان بهداشت جهانی (WHO) قرار دارد.

ویژگی‌های فیزیکی جوش شیرین

جوش شیرین جامدی سفید رنگ، در مش بندی های متفاوت ( از کریستال های شکر مانند تا پودرهای شبیه به خاک نرم) و بی‌بو است. کمی مزه‌ی قلیایی می‌دهد و در درمان بالاتر از ۵۰ درجه‌ی سانتی‌گراد به سدیم کربنات تجزیه می‌شود. سدیم بی کربنات در آب به خوبی و در استون و کمی حل می‌شود. در اتانول نیز نامحلول است.

ویژگی‌های شیمیایی

سدیم بی کربنات ترکیبی آمفوتری است. محلول آبی آن تا حد بسیار کمی بازی بوده که ناشی از تشکیل کربنیک اسید و یون هیدروکسید است. از جوش شیرین می‌توان برای شست‌وشوی ناخالصی‌های اسیدی یک لیپید خام استفاده کرد تا نمونه‌ی خالص‌تری تولید شود. واکنش سدیم بی کربنات و یک اسید باعث تولید نمک و کربنیک اسید شده که به سرعت به کربن دی اکسید و آب تجزیه می‌شود.

کد آیسیک مرتبط با صنعت تولید جوش شیرین

کد آیسیک مخفف International Standard Industrial Classification (سیستم بین المللی طبقه بندی استاندارد صنایع) است. کد گذاری به عنوان روش ساده و دقیق برای تعیین هویت کالا، قطعات ، مدارک و اموال ، سالها است که در سطح شرکت هاو زنجیره های تأمین مورد استفاده قرار می گیرد.
کد آیسیک بی کربنات سدیم 2411512443

کد تعرفه گمرکی مرتبط با صنعت تولید جوش شیرین

تعرفه یا به عبارت دیگری(TARIFF) یک نوع معیار رقمی و یا عددی می باشد برای شناسی و تعیین جایگاه کالا در ترخیص کالا .
تعرفه گمرکی میزان حقوق ورودی قابل پرداخت برای ورود کالا می باشد.تعرفه گمرکی در بستر تاریخ مبتنی بر سیستم و روش های خاصی از قبیل اداره گمرک،آمار،حمل و نقل،بیمه و غیره طراحی و مورد استفاده قرار می گیرد.
کد تعرفه گمرکی بی کربنات سدیم 283630 میباشد.

اهمیت اقتصادی و جایگاه این صنعت در ایران و جهان

سدیم بی‌کربنات در بازار جهانی به عنوان یک ماده پایه پرکاربرد شناخته می‌شود. در سطح بین‌المللی، این محصول در صنایع مواد غذایی، داروسازی، تصفیه، کشاورزی، خوراک دام، شوینده‌ها و کاربردهای محیط‌زیستی استفاده می‌شود. رشد جمعیت، توسعه صنایع بسته‌بندی و غذایی، افزایش استانداردهای بهداشت، و گسترش مصرف محصولات پاک‌کننده و فرآوری‌شده، از عوامل مهم تقویت تقاضای این ماده در جهان هستند.

در ایران نیز این محصول به دلیل گستردگی مصارف، یک کالای صنعتی-مصرفی مهم محسوب می‌شود. صنایع غذایی داخلی، واحدهای تولید نوشابه و محصولات تخمیری، صنایع شوینده، کارگاه‌های تولیدی، مجموعه‌های مرتبط با دام و طیور و برخی مصرف‌کنندگان دارویی و شیمیایی، همگی بخشی از بازار جوش شیرین را تشکیل می‌دهند. همین تنوع مصرف موجب می‌شود بازار این محصول از پایداری نسبی برخوردار باشد.

از نظر اقتصادی، جوش شیرین در دسته محصولاتی قرار می‌گیرد که با وجود قیمت واحد نسبتاً متوسط، به دلیل حجم مصرف و تکرار خرید، می‌تواند جریان فروش مناسبی ایجاد کند. این ویژگی برای سرمایه‌گذار اهمیت بالایی دارد؛ زیرا پروژه‌هایی با فروش مستمر و مشتریان متنوع، معمولاً ریسک عملیاتی پایین‌تری نسبت به پروژه‌های کاملاً تخصصی دارند.

اهداف اجرای طرح تولید جوش شیرین

هدف اصلی از اجرای طرح تولید جوش شیرین، ایجاد یک واحد صنعتی توانمند برای تامین بخشی از نیاز بازار داخلی و در صورت امکان توسعه فروش در بازارهای صادراتی است. این هدف کلی را می‌توان در چند محور تخصصی‌تر دسته‌بندی کرد.

نخست، تامین پایدار محصولی است که در بخش‌های مختلف اقتصادی مصرف می‌شود و همواره برای آن تقاضای واقعی وجود دارد. دوم، ایجاد ارزش افزوده از طریق تبدیل مواد اولیه شیمیایی به محصول نهایی با کاربرد گسترده. سوم، توسعه اشتغال صنعتی مستقیم و غیرمستقیم در زنجیره تامین، بسته‌بندی، حمل‌ونقل و فروش. چهارم، کاهش وابستگی به واردات در مقاطعی که بازار داخلی با نوسان تامین مواجه می‌شود. پنجم، فراهم کردن بستر لازم برای توسعه برند صنعتی و تولید گریدهای مختلف محصول متناسب با بازارهای هدف.

کاربردها و موارد مصرف جوش شیرین

یکی از مهم‌ترین مزیت‌های اقتصادی طرح تولید جوش شیرین، تنوع بسیار بالای کاربردهای آن است. این ویژگی باعث می‌شود که محصول صرفاً متکی به یک بازار نباشد و امکان فروش به بخش‌های متعدد فراهم شود. در صنعت غذایی، از جوش شیرین به عنوان عامل پف‌دهنده، تنظیم‌کننده اسیدیته و ماده کمکی در فرآیندهای مختلف استفاده می‌شود. در نوشابه‌های گازدار و برخی ترکیبات غذایی فرآوری‌شده نیز حضور دارد.

در صنایع دارویی و بهداشتی، سدیم بی‌کربنات در برخی فرمولاسیون‌ها، محصولات ضداسید، مراقبت دهان و دندان و ترکیبات خاص استفاده می‌شود. در بخش شوینده و پاک‌کننده، این ماده به دلیل خاصیت سایندگی ملایم و حذف بو، کاربرد گسترده‌ای دارد. در صنعت دام و طیور، به عنوان مکمل یا تنظیم‌کننده در برخی جیره‌ها و فرآیندهای تغذیه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد. در نساجی، خاموش‌کننده‌های آتش، مواد شیمیایی خاص و بسیاری از مصارف خانگی نیز حضور دارد.

همین گستره مصرف به پروژه کمک می‌کند تا در صورت رکود یک بخش، بتواند از بازارهای دیگر درآمد کسب کند. برای مثال اگر بخشی از بازار غذایی دچار نوسان شود، بازار شوینده، خانگی یا خوراک دام می‌تواند بخشی از فروش را پوشش دهد. این نکته در تحلیل ریسک سرمایه‌گذاری بسیار مهم است.

وضعیت بازار داخلی و جهانی

بازار داخلی جوش شیرین در ایران مبتنی بر مصرف صنعتی و مصرف عمومی است. طیف متنوعی از کارخانه‌های مواد غذایی، تولیدکنندگان شوینده، فعالان حوزه دام و طیور، شرکت‌های شیمیایی و همچنین شبکه توزیع مصرف خانگی از متقاضیان این محصول هستند. در چنین بازاری، کیفیت ثابت، قیمت رقابتی، بسته‌بندی مناسب و دسترسی منظم از عوامل تعیین‌کننده موفقیت واحد تولیدی محسوب می‌شوند.

در بازار جهانی نیز سدیم بی‌کربنات به عنوان محصولی استاندارد و شناخته‌شده، تقاضای ثابتی دارد. کشورهای دارای صنایع غذایی گسترده، بازار شوینده فعال، و صنایع شیمیایی توسعه‌یافته از مصرف‌کنندگان دائمی این ماده هستند. برای ایران، بازارهای منطقه‌ای و کشورهای همسایه می‌توانند از نظر صادراتی جذاب باشند، به‌ویژه اگر تولیدکننده بتواند از مزیت هزینه تولید، نزدیکی جغرافیایی و دسترسی آسان‌تر به بازار منطقه استفاده کند.

با توجه به این شرایط، بازار جوش شیرین را باید بازاری با پتانسیل فروش مستمر دانست؛ البته موفقیت در آن وابسته به شناسایی گرید محصول، تحلیل مشتریان هدف، شبکه توزیع قوی و مدیریت رقابت است.

تحلیل عرضه و تقاضا طرح تولید جوش شیرین

در ارزیابی عرضه و تقاضای جوش شیرین باید سه لایه اصلی بررسی شود: ظرفیت واحدهای داخلی، حجم نیاز صنایع مصرف‌کننده، و نقش واردات در تنظیم بازار. هر زمان که ظرفیت عملی واحدهای فعال کمتر از نیاز بازار یا پایین‌تر از ظرفیت اسمی باشد، فضای مناسبی برای ورود تولیدکنندگان جدید شکل می‌گیرد. از سوی دیگر، وجود واردات از کشورهایی مانند چین، ترکیه و روسیه نشان می‌دهد بازار داخلی در برخی بازه‌ها از طریق تامین خارجی نیز پشتیبانی می‌شود.

این موضوع برای سرمایه‌گذار دو پیام دارد. از یک سو، وجود واردات به معنای آن است که بازار کشش مصرف دارد و در صورت تامین نشدن از داخل، از خارج جبران می‌شود. از سوی دیگر، واحد داخلی برای موفقیت باید بتواند در کیفیت، قیمت تمام‌شده، ثبات تامین و سرعت تحویل مزیت ایجاد کند. بنابراین تحلیل عرضه و تقاضا تنها به بررسی حجم بازار محدود نیست، بلکه باید رفتار رقبا، ساختار توزیع و حساسیت مصرف‌کنندگان به کیفیت نیز بررسی شود.

فرآیند تولید جوش شیرین

جوش شیرین را می‌توان با استفاده از واکنش کربن دی اکسید و محلول آبی سدیم هیدروکسید تولید نمود.
در واکنش اولیه سدیم کربنات تولید می‌شود :
CO2 + 2 NaOH → Na2CO3 + H2O
با افزودن بیشتر کربن دی اکسید، بی کربنات سدیم تولید می شود، که با رسیدن به غلظت مشخصی، جوش شیرین در پایین رآکتور رسوب می‌کند.
Na2CO3 + CO2 + H2O → 2 NaHCO3
همچنین بی‌کربنات سدیم به عنوان محصول فرعی در فرآیند سالوی (فرآیند تولید کربنات سدیم) تهیه می‌شود. در فرآیند سالوی، سدیم کلرید با آمونیاک و دی‌اکسید کربن محیط آبی واکنش داده و بی‌کربنات سدیم به صورت رسوب ته‌نشین می‌شود. رسوب پس از صاف کردن و خشک کردن، بر اثر حرارت به کربنات سدیم تبدیل می‌شود.
NaCl + CO2 + NH3 + H2O → NaHCO3 + NH4Cl
جوش شیرین خوراکی – صنعتی
جوش شیرین چینی – وارداتی
جوش شیرین ایرانی – شیراز
جوش شیرین در تناژ بالا و با قیمت مناسب موجود است.

وضعیت واحد های فعال تولید جوش شیرین

در نمودار زیر تعداد و ظرفیت واحدهای تولید جوش شیرین در کشور به تفکیک استان آمده است .

وضعیت واردات و صادرات جوش شیرین

نمودار واردات و صادرات جوش شیرین در کشور به تفکیک سال در شکل زیر آمده است.

چک لیست شاخص های کلیدی سرمایه گذاری – طرح تولید جوش شیرین

ظرفیت تولید سالیانه : 7,500 تن
مساحت زمین موردنیاز : 15,000 مترمربع
زیربنای کل : 5,500 مترمربع
تعداد نیروی انسانی مورد نیاز : 32 نفر
میزان سرمایه گذاری ثابت : 192 میلیارد تومان (960 هزار دلار)
ارزش ماشین آلات و تجهیزات : 132 میلیارد تومان (660 هزار دلار)
هزینه زمین و زیرساخت : 60 میلیارد تومان (300 هزار دلار)
سرمایه در گردش : 39 میلیارد تومان (195 هزار دلار)
میزان سرمایه گذاری کل : 213 میلیارد تومان (1,155 هزار دلار)
نرخ بازده داخلی (IRR) : 39 درصد
دوره بازگشت سرمایه : 3.2 سال
حاشیه سود تقریبی : 27 درصد
ارزش افزوده تولید : 38 درصد
سهم بازار هدف (داخلی) : 10 درصد
هزینه انرژی و نگهداری سالانه : 5 میلیارد تومان (25 هزار دلار)

جمع بندی و پیشنهاد نهایی طرح تولید جوش شیرین از نگاه پارس رابین

در جمع‌بندی نهایی، طرح تولید جوش شیرین را می‌توان یکی از پروژه‌های قابل‌توجه در حوزه صنایع شیمیایی پایین‌دستی دانست که از ترکیب مناسبی از بازار مصرف، تنوع کاربرد، قابلیت فروش مستمر و شاخص‌های اقتصادی مطلوب برخوردار است. این پروژه برای سرمایه‌گذارانی مناسب است که نگاه صنعتی میان‌مدت و بلندمدت دارند، توان مدیریت عملیات تولید و فروش را دارا هستند و می‌توانند زنجیره تامین مواد اولیه و شبکه بازار را به‌درستی طراحی کنند.

از نگاه پارس رابین، ورود به این صنعت زمانی توصیه می‌شود که چند شرط کلیدی همزمان برقرار باشد: نخست، دسترسی پایدار و رقابتی به مواد اولیه و انرژی؛ دوم، انتخاب فناوری مناسب و ماشین‌آلات قابل اتکا؛ سوم، شناسایی دقیق بازار هدف پیش از آغاز سرمایه‌گذاری؛ چهارم، پیش‌بینی سازوکار فروش صنعتی و قراردادهای تامین؛ و پنجم، استقرار پروژه در مکانی که از منظر حمل‌ونقل، زیرساخت و محدودیت‌های زیست‌محیطی بهینه باشد.

اگر این شروط به‌صورت حرفه‌ای تامین شود، پروژه می‌تواند از منظر سودآوری، بازگشت سرمایه و توسعه بازار، گزینه‌ای جذاب برای ورود باشد. اما اگر سرمایه‌گذار بدون تحلیل دقیق بازار، بدون برنامه فروش و بدون راهبرد تامین پایدار مواد اولیه وارد این صنعت شود، احتمال کاهش حاشیه سود و فشار رقابتی افزایش خواهد یافت. بنابراین نظر نهایی پارس رابین این است که ورود به صنعت تولید جوش شیرین توصیه می‌شود، اما نه به شکل صرفاً تاسیسی و کلی؛ بلکه به‌عنوان یک سرمایه‌گذاری صنعتی مبتنی بر مطالعه دقیق، مدیریت تخصصی، کنترل کیفیت و استراتژی بازارمحور.

مذاکره فوری 3077 963 0915 📞

در صورت تمایل به تهیه طرح توجیهی یا مطالعات امکان‌سنجی اینجا کلیک نمایید و فرم درخواست را تکمیل فرمائید. کارشناسان ما در اسرع وقت با شما تماس می‌گیرند. شماره تلفن‌های 05632457004 و 05632457300 پاسخگو می‌باشند.

ثبت درخواست

رزومه شرکت مهندسین مشاور پارس رابین

ما بعنوان یک مشاور سرمایه‌گذاری می‌توانیم به همه کسب و کارهای قانونی و مشروع در مقیاس صنایع متوسط و بزرگ کمک کنیم. با این همه، در برخی از صنایع خاص ممکن است ما بهترین انتخاب نباشیم. ما خوشحال میشویم مشخصات پروژه شمارا بدانیم؛ در صورت عدم تناسب به صورت محرمانه به شما اعلام می‌کنیم.

دریافت رزومه شرکت

درصورت تمايل به اين مطلب امتياز دهيد: