طرح تولید کائولن

کائولن یک کانی صنعتی سفید رنگ از گروه کانی های رسی است و به سنگی گفته میشود که مقدار کائولینیت آن بیش از ۵۰ درصد باشد. کائولن از دو لایه تشکیل شده است: یک لایه از چهار وجهی های سیلیس و لایه دیگر از هشت وجهی های آلومینیوم. اختلاف کانی های مختلف گروہ کائولین در جهت قرار گرفتن این لایه روی یکدیگر است. کائولینیت فراوانترین کانی این گروه است. کائولن هم اصطلاح سنگی و هم اصطلاح کانیایی است. کائولینیت کانی شاخص اغلب کائولن هاست اما کائولینیت و دیگر کانیهای کائولین که مقدار رس متغیر و ترکیب ناهمگنی دارند نیز کائولن نامیده می شوند. کائولن به عنوان سنگ قیمتی شناخته نمی شود، اما مهندسان معدن و سرامیک را در زمینه تولید وسایل چینی و زمین شناسان اقتصادی را در زمینه ذخایر غیر فلزی به خود جذب کرده است. کائولین در تمام قلمرو سه جانبه سنگها، به استثنای طیف وسیعی از دگرگونیها، که در آن ثبات کانی های گروه کائولینیت محدود به مرز دیاژنز آنکیزون می باشد، تشکیل شده است. به طور گسترده نشان داده شده که کائولن می تواند در طی تغییرات سوپر ژن و هیپوژن از انواع مختلفی از سنگهای مادر ایجاد شود. کائولین با توجه به رنگ سفید آن اغلب به نام طلای سفید نامیده می شود.
کائولن در صنایع مختلف ‌به‌عنوان ماده اولیه اصلی یا ماده جانبی در کنار دیگر مواد به کار می‌رود.
کائولن دارای خواصی چون خاصیت پوششی بسیار خوب، داشتن رنگ سفید، ثابت بودن خواص فیزیکی با تغییرات PH، کم بودن قابلیت هدایت گرمایی و الکتریکی، نرم بودن، سایندگی و قیمت ارزان است.
مهم‌ترین کاربردهای کائولن ‌به‌عنوان رنگدانه در کاغذ، پلاستیک، رنگ، لاستیک، چسب، پلاستیک‌سازی، کاغذ‌سازی، رنگ‌سازی، لاستیک‌سازی، سرامیک‌سازی، صنایع نسوز، در صنایع شیمیایی به‌عنوان کاتالیزور، افزودنی سیمان، تولید زئولیت و سولفات آلومینیوم، فایبرگلاس، ظروف دارویی و حشره‌کش‌ها را می‌توان نام برد.
کائولن که برای کانسارهای رسی تقریبا سفید به‌کار می‌رود و از نظر صنعتی به رسی‌هایی که دارای مقدار قابل توجهی کائولینیت باشند، اطلاق می‌شود. این کانسارها اغلب شامل کانی کائولینیت یا فرآورده‌های به‌دست آمده از آن هستند. در گذشته اصطلاح خاک چینی ‌به‌عنوان مترادف کائولن استفاده می‌شد. نام کائولن از کلمه کائولینگ چینی به معنای تپه سفید مشتق شده است که از آن خاک کائولن استخراج می‌شد.
اين كانسارها اغلب شامل كاني كائولينيت و يا فرآورده هاي بدست آمده از آن مي باشند. در گذشته اصطلاح خاك چيني به عنوان مترادف كائولن استفاده مي شد. نام كائولن از كلمه كائولينگ چيني به معناي تپه سفيد مشتق شده است که از آن خاك كائولن استخراج مي شده است.

مشخصات کائولن

كائولن يك اصطلاح اقتصادي است كه براي كانسارهاي رسي تقريباً سفيد به كار مي رود و از نظر صنعتي به رسي هايي كه داراي مقدار قابل توجهي كائولينيت باشند،اطلاق مي‌شود.
اين كانسارها اغلب شامل كاني كائولينيت و يا فرآورده هاي بدست آمده از آن مي باشند. در گذشته اصطلاح خاك چيني به عنوان مترادف كائولن استفاده مي شد. نام كائولن از كلمه كائولينگ چيني به معناي تپه سفيد مشتق شده است که از آن خاك كائولن استخراج مي شده است.
كائولن از مجموعة كاني هاي رسي بوده و فرمول شيميايي آن H4Al2Si2O9 مي باشد.كاني هاي كائولن شامل كائولينيت، ديكيت، ناكريت و هالوزيت مي باشد. فراوان ترين كاني اين گروه كائولينيت مي باشد. همه اين كاني ها جزء كاني هاي آلومينو- سيليكات مي باشند كه در سيستم مونوكلينيك و يا تري كلينيك متبلور مي شوند. از مهم ترين خصوصيات كاني شناسي رس هاي كائولن نرمي و عدم سايندگي آنها مي باشد. سختي كائولن در مقياس موهر در حدود 2-5/2 مي باشد. اين نرمي در كاربردهاي صنعتي آن يك مزيت محسوب مي شود.
رس هاي كائولن اكثراً از آلتراسيون كاني هاي آلومينيوم سيليكات در نواحي گرم و مرطوب بوجود مي آيند. فلدسپات ها از جمله كاني هاي عمومي منشاء پيدايش آنها مي باشد. پلاژيوكلاز فلدسپارها (سديم يا پتاسيم) معمولاً در ابتدا كائولينه مي شوند. فلدسپارهاي پتاسيك به كندي آلتره شده و توليد كائولن هاي مخلوط با سريسيت دانه ريز، ايليت يا هيدروموسكويت مي كند.
كائولن يا خاك چيني به رنگ سفيد بيشترين كاربرد را در توليد چيني و سراميك دارد.
آمريكا، روسيه، جمهوري چك و برزيل بزرگ ترين توليد كنندگان كائولن مي باشند.
به طور خلاصه خصوصيات مهم كائولن، كه مصارف متعدد آن را سبب شده است مي توان به صورت زير نام برد:
1. از نظر شيميايي در گستره وسيعي از تغييرات PH بدون تغيير مي ماند.
2. داشتن رنگ سفيد كه آن را به صورت ماده رنگي قابل استفاده مي سازد.
3. دارا بودن خاصيت پوششي بسيار خوب
4. نرمي و غير سايشي بودن آن
5. قابليت اندك هدايت جريان الكتريسيته و گرما
6. قيمت ارزان

انواع کائولن

کائولین دارای کانی های متنوعی می باشند که مهم ترین آن ها به شرح زیر می باشند.
کائولینیت
دیکیت
ناکریت
هالوزیت

کاربرد کائولن

صنعت کاغذ سازی

از جمله میتوان صنعت کاغذ سازی را نام برد که بیشترین مصرف کننده کائولن میباشد. استفاده از کائولن در کاغد سازی باعث سفیدتر شدن و نرم تر شدن سطح کاغذ میشود. هم چنین پر کننده بین خطوط کاغذ، جوهرپذیری بالا و کاهش کدورت کاغذ میشود.

صنعت سرامیک

دیگر مصرف عمده کائولن در صنعت سرامیک است. کائولن به عنوان يكي از مواد اوليه و اساسي در صنايع کاشي، چيني و سراميك‌سازي است. كائولن از انواع نسوزهاي آلومينيايي است كه ميزانAL2O3در آنها بسته به نوع آنها متغير است. انواع كم آلومينا كائولن تكليس‌شده، فلينت (45-35%) و انواع پرآلومينا مانند آندالوزيت، كيانيت و سيليمانيت (60-40%) است. کائولن در محصولات سرامیک با بدنه سفید، عایق ها و نسوز استفاده می شود. کائولن به کنترل دقیق قالب ، قدرت خشک کنندگی ، ثبات ابعادی و ایجاد سطح نهایی صاف در محصول کمک میکند. خواص دی الکتریک عالی ونفوذ شیمیایی بالا آن را مناسب برای مقره های الکتریکی میکند. از خواص نسوز این ماده ثبات ابعاد، نقطه همجوشی بالا، محتوی آبی کم میتوان اشاره کرد که کائولن را تبدیل به جز مهم این صنعت کرده است.

صنایع رنگ سازی ، پلاستیک سازی و لاستیک سازی

مصرف عمده دیگر کائولن در صنایع رنگ سازی ، پلاستیک سازی و لاستیک سازی است. در این صنعت از کلسایند کائولن که تا دمای 1050درجه سانتی گراد حرارت دیده استفاده میشود. کلسایند کائولن سفیدتر و ساینده تر از کائولن معمولی است.

کائولن در مصالح ساختمانی

کائولن در ساخت انواع مصالح ساختمانی بکار می رود. در برخی از این مصالح بعنوان ماده اصلی و در برخی بعنوان ماده کم اهمیت‌تر صرف می‌گردد. عموماً‌در این صنایع از کائولن نامرغوب استفاده می‌شود. از موارد مصرف کائولن در ساختمان سازی می توان از ساخت آجر، آجرنما، اتصالات لوله ساخته شده (از انواع رس‌ها) کاشی کف و دیواری، محصولات بهداشتی، پوشش سقف و استفاده در نمای ساختمانها نام برد. همچنین از کائولن در ساخت بعضی از آسفالت‌ها و موزائیک سقفی و نوعی کف پوش بنام لینولیوم، ساخت سیمان های سفید استفاده می گردد ولیکن در ساخت سیمان معمولی کاربردی ندارد.
کائولن بعنوان پر کننده و افزایش دهنده مقاومت مکانیکی در صنایع فیبر شیشه، پشم سنگ و سایر تولیدات عایق کننده بکار می‌رود. حجم کمی از کائولن نیز بعنوان پر کننده و تقویت کننده در صنایع دیوارهای پیش ساخته گچی و سایر تولیدات پیش یاخته بکار می رود.

تاریخچه کائولن

در اواسط دوران تانگ، قبل از میلاد مسیح، صنعتگران چینی قدم های نخستین را در تصفیه و پاک نمودن مواد اولیه جهت تولید کالاهایی برتر و عاری از نقص برداشته بودند. این تحولات ابتدا منجر به ساخت برخی ظروف سفالین با سنگ‌نما به رنگ سفید شد که در تهیه آنها از خاک کائولن استفاده می‌گردید. آمیختن فلدسپات ها با کائولن منجر به تهیه ظروف مزبور گردید. که نوع بدنه آنها از استحکام، سفیدی متمایل به زرد و شفافیت متوسطی برخوردار بوده است.
به علت استقبال فراوان از این ظروف که با خاک کائولن تولید شده بود، عرضه آنها در بازارهای جهانی افزایش پیدا کرد. اولین کارخانجات صنعتی ظروف پرسیلن یا چینی در چینگ ـ ته ـ چن تأسیس شد که صدها سال در این زمینه فعالیت می‌کردند. یکی از کشفیات قابل توجهی که در آن زمان حاصل گردید و بعدها مورد تقلید و دوباره سازی سایر صنعتگران قرار گرفت. استفاده از کبالت بخاطر رنگ آبی حاصل از آن در ترسیم نقوش بر روی ظروف مزبور بود. کبالت قبلاً بوسیله ایرانیان بر روی ظروف سفالین مورد استفاده قرار گرفته و از طریق آنها نیز به صنعتگران چین منتقل شده بود. بطور کلی تمام مراحل ساخت، اصول اولیه و فرمول چگونگی تهیه چینی آلات همیشه نزد چینیان مخفی نگهداشته می شد و آنها همواره این اسرار را بصورت گنجی پاسداری می کردند.

عوامل مؤثر در تشکیل کانسارهای کائولن

ترکیب شیمیایی سنگ مادر

معمولا سنگ های آذرین اسیدی که عمدتا از کانی های آلومینوسیلیکات تشکیل شده اند، در اثر تجزيه و دگرسانی به کائولن تبدیل می شوند. در این میان کانی های فیلوسیلیکاتی و فلدسپارها به ویژه پلاژیوکلازها به دلیل داشتن انرژی پیوندی ضعیف در به وجود آوردن چنین ذخایری بسیار مناسب هستند. در اثر تجزیه، شبکه کانی های فلدسپار توسط محلول های پونی، (آب پوشی و آب کافت) شکسته شده

عامل pH

عامل pH در تحرک و توان مهاجرت یونها در محیطهایی که تحت تأثیر واکنش های دگرسانی سوپرژن قرار می گیرند، نقش مهمی دارد. عناصر قلیایی خاکی بیش از عناصر قلیایی توانایی تحرک دارند، در حالی که آهن و آلومینیوم از توانایی کمتری برخوردارند. از این رو یون های قلیایی از محیط های اسیدی به آسانی بیرون می روند و یون های آهن و آلومینیم در محیط به صورت ترکیبات سیلیکاتی و اکسیدی برجا می مانند، و تشکیل کانی های کائولینیت و بوکسیت را همراه کانی هایی از اکسید آهن می دهند.

دما

مطالعات نشان می دهد افزایش دمای محیط نقش مهمی در پیشرفت فرایند کائولینیت زایی داشته و کاهش دما موجب گسترش هیدرومیکا می شود. محلول های گرمایی یکی از مهم ترین عوامل افزایش دما بوده و باعث ایجاد تغییرات شیمیایی و کانی شناسی می شوند. با توجه به نوع سنگهای دربرگیرنده و درجه حرارت محلول های گرمابی، زون های مختلفی که هر یک با کانیهای شاخص شناخته می شوند، تشکیل می گردد.

شرایط اقلیمی

بهترین شرایط اقلیمی برای تشکیل کانسارهای برجای مانده و رسوبی، مناطق استوایی است، که در این مناطق با دمای زیاد و بارندگی های مداوم عمل شست وشو به خوبی انجام می گیرد و یون های قلیایی به واسطه عمل آب کافت و با جریان آب از محیط
خارج می شوند. در مناطق مردابی به دلیل تأثیر اسیدهای آلی، عمل شست وشو سریع میباشد.

عوامل ساختمانی

شرایط زمین ریخت شناسی، لایه بندی، ضخامت واحدهای سنگی، شکستگی، خلل و فرج، کارست و نظایر آنها از مهم ترین عوامل کنترل کننده تشکیل و گسترش ذخایر کائولن می باشند.

عامل زمان

طول مدت زمان تأثیر عوامل بیرونی و درونی تشکیل دهنده کانسار، عامل مهمی در نوع، حجم و مرغوبیت ذخایر کائولن می باشد. ضخامت افق های دگرسان شده عموما ارتباط مستقیم با طول زمان دارد.

کد آیسیک مرتبط با صنعت تولید کائولن

کد آیسیک مخفف International Standard Industrial Classification (سیستم بین المللی طبقه بندی استاندارد صنایع) است. کد گذاری به عنوان روش ساده و دقیق برای تعیین هویت کالا، قطعات ، مدارک و اموال ، سالها است که در سطح شرکت هاو زنجیره های تأمین مورد استفاده قرار می گیرد.
کد آیسیک کائولن 1410412335

کد تعرفه گمرکی مرتبط با صنعت تولید کائولن

تعرفه یا به عبارت دیگری(TARIFF) یک نوع معیار رقمی و یا عددی می باشد برای شناسی و تعیین جایگاه کالا در ترخیص کالا .
تعرفه گمرکی میزان حقوق ورودی قابل پرداخت برای ورود کالا می باشد.تعرفه گمرکی در بستر تاریخ مبتنی بر سیستم و روش های خاصی از قبیل اداره گمرک،آمار،حمل و نقل،بیمه و غیره طراحی و مورد استفاده قرار می گیرد.
کد تعرفه گمرکی کائولن 25070090 میباشد.

اهمیت استراتژیکی کائولن

اهمیت استراتژی این کالا به کاربرد وسیع آن در صنایع مختلف مربوط می باشد. این ماده معدنی امروزه در بسیاری از صنایع و کالاها به عنوان ماده اولیه نقش اساسی دارد. مشخصات کیفی کائولن مورد مصرف هر صنعت به تبعیت از صفات مورد نظر محصول نهائی متغیر است. این تفاوت حتی در صنایع مشابه بعلت تغییرات شدید کیفی کائولن استخراجی و یا فرآوری شده معادن کاملا مشهود است، ویژگی صنعت، محدوده تغییرات مورد قبول را تعیین می نماید و فرمول سازی مواد مصرفی یکی از رایج ترین راه حل ها در اینگونه صنایع است

فرآیند تولید

جهت شستشو و تغليظ کائولن، سنگ های معدنی باید از مراحل مختلفی بگذرند تا خواص شیمیایی و فیزیکی مورد نظر را پیدا کنند. این مراحل بطور پیوسته انجام گرفته و در مرحله مکمل مرحله قبلی می باشد. مراحل گوناگون فرایند تغليظ سنگ معدن زنوز عبارتند از :
1- استخراج مواد خام از معدن
2- ذخیره سازی مواد خام
3- خرد کردن سنگ توسط سنگ شکن های اولیه و ثانویه
4- همگن سازی
5- خرد کردن ثانویه توسط آسیاها
6- تغلیظ

وضعیت واحد های فعال تولید کائولن

در نمودار زیر تعداد و ظرفیت واحدهای تولید کائولن در کشور به تفکیک استان آمده است .

وضعیت واردات و صادرات کائولن

نمودار واردات و صادرات کائولن در کشور به تفکیک سال در شکل زیر آمده است.

پیش بینی وضعیت سرمایه گذاری طرح تولید کائولن

ظرفیت تولید سالیانه : 50000 تن
نرخ برابری دلار : 25000 تومان
مساحت زمین موردنیاز : 3000 مترمربع
زیربنای کل : 1200 مترمربع
تعداد نیروی انسانی مورد نیاز : 18 نفر
میزان سرمایه گذاری ثابت : 5 میلیارد تومان (بدون احتساب هزینه زمین)
ارزش ماشين آلات و تجهيزات : 2 میلیارد تومان
نرخ بازده داخلی در سال مبنا : 36 درصد

درصورت تمايل به اين مطلب امتياز دهيد: