طرح تولید داروهای بیهوشی، مراقبت های ویژه و مواد حاجب

واژه بیهوشی “anesthesia” توسط اولیوروندل هلمز تکوین یافت که آن را برای اولین بار در بیست ویکم نوامبر 1842 در نامه‌ای که برای ویلیام مورتون نوشته بود به کار برد. این کلمه دارای ریشه یونانی بوده و معنی “فقدان ادراک” یا “عدم حساسیت” می‌باشد.مردم عهد باستان برای ایجاد بیهوشی از عوامل مخدر از منابع مختلف نظیر الکالوئیدهای خشخاش یا بلادون و یا روشهای فیزیکی مثل خفه کردن با فشار و ضربه مغزی استفاده می‌نمودند. عوامل بیهوش کننده جدید از قرن نوزدهم معرفی شدند. نیتروزاکساید که برای اولین بار در سال 1776 توسط پریستلی تهیه شد، در سال 1779 توسط هامفری دیوی برای اعمال جراحی به کار رفت و در سال 1844 توسط هوراس ولز در دندانپزشکی به کار گرفته شد. در قرن اخیر، خواص بیهوش کنندگی بعضی از ترکیبات شناخته شده کشف شد و چند عامل بیهوش کننده جدیدی نیز برای اولین بار ساخته شد. از میان ترکیبات شناخته شده می‌توان به سیکلوپروپان، تری کلرواتیلن، تری کلرواتیلن و وینیل اتر اشاره نمود. عوامل جدید نیز شامل هیدروکربنهای هالوژنه باربیتوراتها، بنزودیازپین‌ها و سایر انواع داروها می‌باشند.
در تصویربرداری پزشکی، از مواد حاجب یا کنتراست ‎زا برای افزایش وضوح تصاویر داخل بدن استفاده می‌شود. در بسیاری از آزمون‌های رادیولوژی اشعه ایکس، سی تی اسکن، ام آر آی و سونوگرافی از مواد حاجب استفاده می‌شود. با استفاده از تصاویر با کنتراست، رادیولوژیست می‌تواند به راحتی ناهنجاری‌ها را تشخیص دهد. در حقیقت مواد حاجب با بهبود تصاویر اندام‌های خاص بدن، رگ‌های خونی یا بافت‌ها؛ به پزشکان در تشخیص شرایط پزشکی بیمار کمک می‌کنند.

هوشبرهای استنشاقی:

هوشبرهای استنشاقی نوین به صورت ناکامل یا کامل توسط فلور هالوژن دار شده اند که باعث پایداری بیشتر و سمیت کمتر می شود. ویژگی قابل اندازه گیری و عمومی این داروها بی تحرکی و آثار فراموشی آور است.

هالوتان

مزیت هالوتان نسبت به هوشبرهای قدیمی تر شامل: غیر قابل اشتعال بودن، بوی مطبوع، سمیت پایین و خواص فارماکوکینتیک بود که اجازه القا و به هوش آمدن سریعتر را می داد. گزارش هایی از نکروز کبدی برق آسا به دنبال مصرف هالوتان در بیماران مشاهده شده است. هالوتان با حساس کردن میوکارد به اپی نفرین، موارد PAC و ریتم جانکشنال را افزایش می دهد.

متوکسی فلوران

برای اولین بار در سال ۱۹۶۰ میلادی حلالیت بالای این دارو در خون به عنوان یک ویژگی سودمند بالینی در نظر گرفته شد. حضور طولانی هوشبر در بافت ها باعث خواب آوری و عدم حس درد توسط بیماران به صورت مداوم در دوره پس از عمل می شود.

انفلوران

بر خلاف هالوتان این دارو قلب را نسبت به کاتکول آمین ها حساس نمی کند و با سمیت کبدی مرتبط نیست. اما می تواند شواهدی از فعالیت تشنجی را در الکتروانسفالوگرام خصوصا در صورت تجویز در غلظت های بالا و در حضور هیپوکاپنی باعث شود.

ایزوفلوران

این دارو باعث شروع سریع تر بیهوشی جراحی و به هوش آمدن سریعتر در مقایسه با داروهای قبل از خود می شود. بوی تند این دارو آن را برای القای استنشاقی بیهوشی غیر قابل استفاده ساخت.

سووفلوران و دسفلوران

این داروها در خون حلالیت کمتری دارند و اجازه به هوش آمدن سریع تر را می دهند. به علت سرعت القای سریع، سووفلوران داروی سودمندی برای القای بیهوشی استنشاقی در کودکان است.

اکسید نیتروژن

در دمای محیط به صورت گاز است ولی سایر هوشبرهای استنشاقی در دمای محیط به صورت مایع هستند. N2O مقاومت عروق ریوی را به خصوص در بیماران مبتلا به هیپرتانسیون ریوی افزایش می دهد.همه هوشبرهای استنشاقی به صورت وابسته به دوز فشار خون شریانی و حجم ضربه ای را کاهش می دهند ولی N2O تاثیری بر آن ندارد. همه هوشبرهای استنشاقی موجب اتساع وریدهای سطحی و افزایش جریان خون مغز می شوند. هالوتان و انفلوران با کاهش برون ده قلبی و ایزوفلوران و دسفلوران با کاهش مقاومت عروقی سیستمیک موجب کاهش فشار خون می شوند.

هوشبرهای داخل وریدی:

با معرفی پروپوفول، بیهوشی داخل وریدی به عنوان جزء نگهدارنده بیهوشی نیز رایج شده است. اما هوشبرهای داخل وریدی که در حال حاضر در دسترس هستند، از نظر ایجاد اثرات مطلوب (خواب آوری، فراموشی، عدم حس درد و بی تحرکی) داروهای هوشبر ایده آل نیستند. بنابراین عموما از بیهوشی متعادل توسط چندین دارو استفاده می شود.

پروپوفول

بیشترین داروی تجویز شونده برای القای بیهوشی است. به علاوه در طی نگهداری بیهوشی نیز استفاده شده است، انتخابی رایج برای رخوت زایی در اتاق عمل و واحد مراقبت های ویژه است. در سیستم عصبی مرکزی (CNS) عمدتا به عنوان خواب آور عمل می کند و ویژگی ضد درد ندارد. این دارو باعث کاهش در جریان خون مغزی و کاهس فشار درون جمجمه ای (ICP) و فشار درون چشمی، همچنین با گشاد کردن رگ ها باعث کاهش فشار خون سیستمیک می شود.
برادیکاردی شدید و آسیستول پس از تجویز پروپوفول در افراد بزرگسال و سالم علیرغم استفاده پیشگیرانه از آنتی کولینرژیک ها توصیف شده است.
پروپوفول یک مضعف تنفسی قوی است و عمدتا پس از یک دوز القایی باعث آپنه می شود.
در مقایسه با تیوپنتال میزان بروز خس خس سینه را پس از القای بیهوشی و لوله گذاری تراشه در افراد سالم و مبتلا به آسم کاهش می دهد.

باربیتورات ها

باربیتورات های مورد استفاده در القای بیهوشی بر اساس جایگزینی شان در موقعیت۲ به تیوباربیتورات ها (تیوپنتال) یا به اکسی باربیتورات ها (متوهگزیتال) تقسیم بندی می شوند. اثرات خواب آوری، رخوت زایی و ضد تشنجی و نیز قابلیت انحلال در چربی و زمان شروع اثر، توسط نوع و موقعیت جایگزینی تعیین می شود.
این داروها باعث مهار سیستم عصبی مرکزی به صورت وابسته به دوز می شوند، به طوری که پس از تجویز دوز های القا، قادرند از رخوت زایی تا بیهوشی عمومی را ایجاد کنند. این داروها خواص ضد درد ندارند. باربیتورات ها بجز فنو باربیتال تحت متابولیسم کبدی قرار می گیرند. فنوباربیتال عمدتا بدون تغییر از طریق دفع کلیوی حذف می شوند.
باربیتورات ها تنگ کننده قوی عروق مغزی بوده، باعث کاهش جریان خون و حجم خون مغز و فشار درون جمجمه ای همچنین کاهش فشار خون سیستمیک می شوند.
کاربرد بالینی اصلی باربیتورات ها القای سریع بیهوشی به صورت داخل وریدی و درمان افزایش فشار درون جمجمه
است..
پس از تجویز متوهگزیتال هوش آوری سریع تر و کامل تر است. تجویز تیوپنتال با متوهگزیتال باعث القای بیهوشی (عدم هوشیاری) در کمتر از ۳۰ ثانیه می شود. بیمار ممکن است در طی القای بیهوشی طعم سیر یا پیاز را تجربه کند.

بنزودیازپین ها

بنزودیازپین های پر استفاده در حول و حوش عمل جراحی شامل دیازپام، میدازولام، لورازپام و نیز فلومازنیل است که آنتا گونیست انتخابی بنزودیازپین هاست.مطلوب ترین اثرات این داروها اثرات ضد اضطرابی و فراموشی پیش گستر است.درد در هنگام تزریق داخل وریدی و ترومبوفلبیت پس از تزریق با دیازپام بیشتر دیده می شود و نشان دهنده قابلیت انحلال اندک این بنزودیازپین در آب است.

ماده حاجب چیست؟

مشاهده و تمایز بافت های مجاور داخل بدن نظیر استخوان بافت نرم حفره های هوا و غیره بستگی به اختلاف در میزان جذب اشعه ای دارد که از آنها می گذرد. این اختلاف در میزان جذب اشعه توسط بافت های گوناگون سبب تغییر در تابش فیلم می شود که پاسخ فیلم هم به این تغییرات ایجاد دانسیته های متفاوت و در نتیجه ایجاد کنتراست میان بافت های مجاور می باشد. همان طوری که می دانیم اختلاف در میران جذب اشعه توسط بافت های گوناگون بستگی به ماهیت نوع بافت های جاذب و نیز ضخامت بافت های موردنظر دارد. البته نباید از نظر دور داشت که در نتجه برخی از بیماری ها تغییراتی در میزان جذب بافت های بیمار نسبت به بافت سالم به وجود می آید.
مثلاً در مواردی که یک سطح مایع در ریه وجود دارد سبب افزایش در میزان جذب اشعه می گردد که بادرنظر گرفتن همین عامل است که پزشک رادیولوژیست قادر به تشخیص بیماری می گردد. با این وجود در نواحی متعددی از بدن اختلاف در میزان جذب اشعه عبوری به حدی نیست که ما قادر به تشخیص آنها برروی فیلم رادیولوژی باشیم. مری، معدی، کولون، کلیه، مثانه، کیسه صفرا و رگ های خونی مثال های خوبی از ارگان هایی هستند که مستلزم یک کنتراست مصنوعی غیر از کنتراست طبیعی خودشان می باشند. به همین دلیل امروزه در بسیاری از روش های رادیولوژی تشخیصی برای نمایاندن چنین ارگان هایی از موادی کمکی به نام مواد حاجب استفاده می کنیم.
این مواد به طور گسترده ای در آزمون های پرتونگاری کاربرد داشته و از راه های متفاوت و با روش های گوناگون به داخل اندام ها، حفرات و مجاری طبیعی بدن تزریق می شوند تا با تغییر جذب اشعه سبب رویت بهتر و تفکیک آنها از بافت های مجاور و در نتیجه سبب تشخیص ضایعات مرضی آنها شوند. لذا امروزه مواد حاجب یکی از مهم ترین اجزای تکنیکی در بسیاری از آزمون های پرتونگاری می باشند به طوری که عملاً بدون دسترسی به این مواد سهم رادیولوژی در تشخیص بسیار محدود می گردد.

خصوصیات یک ماده حاجب ایده ال

– این مواد باید سبب ایجاد کنتراست زیاد میان عضو مورد مطالعه از یک طرف و بافتهای مجاور از طرف دیگر شود.
– عدم ایجاد تحریک و مطلقا بی ضرر بودن
– آسان ، سریع و به طور کامل توسط راههای طبیعی و فیزیولوژیک بدن جذب و دفع شود.
– ماده حاجب باید یکنواخت باشد تا تصویر یکنواختی ایجاد کند.
– ترکیب پایداری داشته باشد به طوری که اجزای ان در ارگانهای مختلف بدن از هم جدا نشود و سم آن آزاد نگردد ، یا قبل از استفاده تغییر نکند ، زیرا همانطور که میدانیم موادی مانند ید و باریم هرگز به تنهایی استفاده نمیشوند ، بلکه از انها در ترکیباتی مناسب استفاده می شود.

ماده حاجب پرتونگاری

ماده حاجب پرتونگاری در پرتونگاری با استفاده از پرتو ایکس به کار می رود. ید و باریم از رایج‌ترین مواد حاجب پرتونگاری می‌باشند. انواع گوناگونی از ماده حاجب یددار وجود دارد که تفاوت آن‌ها در میزان اسمولاریته٬ چسبناکی و درصد ید خالص می‌باشد. استفاده از دیمر (شیمی)‌های غیر یونی به دلیل اسمولاریته و سمیت کمترشان بیشتر مورد ترجیح است اما هزینه ی استفاده از آن‌ها نیز به مراتب بیشتر می‌باشد.

ماده حاجب ام‌آرآی

از گادولینیم در تصویربرداری ام‌آرآی به عنوان ماده حاجب استفاده می‌شود. این عنصر فلزی در حالت اکسیداسیون +۳ دارای ۷ الکترون آزاد می‌باشد که سبب آرام شدن مولکول‌های آب اطراف می‌شود و در نتیجه کیفیت و کنتراست تصویر ام‌آرآی را افزایش می‌دهد.

ماده حاجب سونوگرافی

از ماده حاجب ریز حبابی در سونوگرافی و به ویژه در پژواک‌نگاری قلب به منظور تشخیص شانت قلبی استفاده می‌شود. این ریز حباب‌ها از جنس سرم نرمال سالین می‌باشند و به اندازه کافی بزرگ هستند که نتوانند وارد مویرگ‌های شش شوند و بنابراین به هنگام تصویر برداری تنها در صورت وجود شانت نامعمول راست به چپ این ریز حباب‌ها در سمت چپ قلب دیده می‌شوند. ساختار مواد حاجب ریز حبابی اغلب شامل میزان کمی از نیتروژن و فلوئوروکربن می‌باشد که توسط پوسته‌ای از جنس پروتئین یا لیپید یا پلیمر تقویت و حمایت می‌شوند. البته این مواد حاجب ریز حبابی به اندازه کافی کوچک هستند که بتوانند از طریق مویرگ‌ها وارد بطن چپ قلب شوند و کنتراست تصویر از ناحیه و پدیداری دیوارهای بطن در تصویر را افزایش دهند. تفاوت میان چگالی دیوار مایع اطراف ریز حباب و گاز درون آن٬ فراصوت را به شدت پراکنده و به سمت دستگاه سونوگرافی بازتاب می‌کند و این فرایند پشت پخش (به انگلیسی: Backscatter) سبب ایجاد میزان بالای سیگنال در مایعات حاوی ریز حباب‌ها می‌شود که در تصویربرداری نیز قابل مشاهده می‌باشد.

کد آیسیک مرتبط با صنعت تولید داروهای بیهوشی، مراقبت های ویژه و مواد حاجب

کد آیسیک مخفف International Standard Industrial Classification (سیستم بین المللی طبقه بندی استاندارد صنایع) است. کد گذاری به عنوان روش ساده و دقیق برای تعیین هویت کالا، قطعات ، مدارک و اموال ، سالها است که در سطح شرکت هاو زنجیره های تأمین مورد استفاده قرار می گیرد.

نام محصول کد آیسیک
هالوتان 2411412327
اکسید نیتروژن (گاز بیهوشی) 2411412326
پروپوفول (آمپول) 2423514904
انواع داروی حاجب خوراکی 2423414747
ساخت مواد موثره داروهای حاجب 2423414711
انواع آمپول حاجب 2423412581
انواع ویال حاجب 2423414216
کد تعرفه گمرکی مرتبط با صنعت تولید داروهای بیهوشی، مراقبت های ویژه و مواد حاجب

تعرفه یا به عبارت دیگری(TARIFF) یک نوع معیار رقمی و یا عددی می باشد برای شناسی و تعیین جایگاه کالا در ترخیص کالا .
تعرفه گمرکی میزان حقوق ورودی قابل پرداخت برای ورود کالا می باشد.تعرفه گمرکی در بستر تاریخ مبتنی بر سیستم و روش های خاصی از قبیل اداره گمرک،آمار،حمل و نقل،بیمه و غیره طراحی و مورد استفاده قرار می گیرد.

نام محصول کد تعرفه گمرکی
هالوتان 28046900
اکسید نیتروژن (گاز بیهوشی) 28046900
وضعیت واحد های فعال تولید داروهای بیهوشی، مراقبت های ویژه و مواد حاجب

در نمودارهای زیر تعداد و ظرفیت واحدهای تولید انواع دارو های بیهوشی و انواع دارو حاجب در کشور به تفکیک استان آمده است .

وضعیت واردات و صادرات داروهای بیهوشی، مراقبت های ویژه و مواد حاجب

نمودار واردات و صادرات انواع دارو های بیهوشی در کشور به تفکیک سال در شکل زیر آمده است.

خلاصه بررسی فنی، مالی و بازار طرح تولید داروهای بیهوشی، مراقبت های ویژه و مواد حاجب

ظرفیت تولید سالیانه : 20 میلیون عدد
نرخ برابری دلار : 25000 تومان
مساحت زمین موردنیاز : 5000 مترمربع
زیربنای کل : 2600 مترمربع
تعداد نیروی انسانی مورد نیاز : 56 نفر
میزان سرمایه گذاری ثابت : 95 میلیارد تومان
ارزش ماشين آلات و تجهيزات : 75 میلیارد تومان
نرخ بازده داخلی : 37 درصد

درخواست خدمات مشاوره سرمایه گذاری

 برای تحقق یک ایده به کسب وکار موفق باید آن را از ابعاد گوناگون مانند بازار، توجیه اقتصادی، شرایط سرمایه گذاری، مدل سازی کسب وکار، زیرساخت های فنی و فرآیند های تولید مورد مطالعه قرار گیرد.
در صورت تمایل به دریافت خدمات (مطالعه فرصت سرمایه گذاری، تحقیقات بازار، طراحی مدل کسب و کار و سیستم سازی کسب و کار) می توانید پرسشنامه درخواست خدمات مشاوره را تکمیل نمایئد و یا با دفتر شرکت تماس حاصل فرمائید.

نکته مهم

اين طرح صرفا به عنوان يک ايده سرمايه گذاری مطرح می شود. جداول و نمودارها تقريبی است.

امکان سرمايه گذاری با ظرفيتهای مختلف و به تبع آن سطح سرمايه گذاری کمتر و بيشتر از ميزان اعلام شده نيز وجود دارد.

درصورت نياز به تدوين طرح توجيهی می توانيد با شرکت تماس حاصل فرماييد يا فرم اوليه سفارش طرح را تکميل نمائيد.

 

 


درصورت تمايل به اين مطلب امتياز دهيد: