
طرح تولید صندلی پلی اتیلن
- 2 تیر 1398
- 1
- بازدیدها: 1,069
- دسته بندی:
طرح تولید صندلی پلی اتیلن
پلی اتیلن از انواع پلیمرهای گرمانرم میباشد بدین معنا که این ماده با رسیدن به نقطه ذوب خود به حالت مایع و با رسیدن به نقطه انجماد به حالت جامد تبدیل میشود. پلی اتیلن سنتز شیمیایی اتیلن است که معمولا از ترکیب نفت خام و گازهای طبیعی به وجود میآید. برخی از نام های غیر رسمی آن polythene یا polyethylyne میباشد، علاوه بر این به اختصار PE نیز نامیده میشود. پلی اتیلن اکثرا در جهت ساخت ترکیبات پلاستیکی استفاده میشود تا به صورت خالص مورد استفاده قرار گیرد. این ماده با این که در طیف وسیعی از مصارف گوناگون استفاده شود .
انواع پلی اتیلن
پلی اتیلن سنگین
این پلی اتیلن دارای زنجیر پلیمری بدون شاخه است. بنابراین نیروی بین مولكولی در زنجیره بالا و استحكام كششی آن بیشتر از بقیه پلی اتیلنها است. شرایط واكنش و نوع كاتالیزور مورد استفاده در تولید پلی اتیلن سنگین HDPE موثر است. برای تولید پلی اتیلن بدون شاخه معمولاً از روش پلیمریزاسیون با كاتالیزور زیگلر ـ ناتا استفاده میشود. جهت تولید لوله پلی اتیلن برای کاربردهای تحت فشار از پلی اتیلن سنگین استفاد ه میشود
پلی اتیلن سبک
این پلیاتیلن دارای زنجیری شاخه دار است. بنابراین زنجیرهای LDPE نمیتوانند بخوبی با یكدیگر پیوند برقرار كنند و دارای نیروی بین مولكولی ضعیف و استحكام كششی كمتری است این نوع پلی اتیلن معمولاً با روش پلیمریزاسیون رادیكالی تولید میشود از خصوصیات این پلیمر انعطاف پذیری و امكان تجزیه بوسیله میكرو ارگانیها است. جهت تولید لوله پلی اتیلن مخصوص آبیاری و سایزهای ریز برخی تولید کنندگان از این نوع مواد استفاده میکنند که توصیه نمیشود
پلی اتیلن خطی با دانسیته پایین
این پلی اتیلن یك پلیمر خطی با تعدادی شاخههای كوتاه است و معمولاً از كوپلیمریزاسیون اتیلن با آلكنها بلند زنجیر ایجاد میشود. MDPE یا پلی اتیلن با دانستیه متوسط است و در تولید لولههای پلاستیكی و اتصالات لولهكشی معمولاً از MDPE استفاده میشود. برخی تولید کنندگان از این نوع مواد برای تولید لوله پلی اتیلن جهت مصارف گازررسانی استفاده میکنند

كاربرد پلی اتیلن
پلی اتیلن كاربرد فراوانی در تولید انواع لوازم پلاستیك مورد استفاده در آشپزخانه و صنایع غذایی دارد. از LDPE در تولید ظروف پلاستیكی سبك و همچنین كیسههای پلاستیك استفاده میشود. LDPE در تولید ظروف شیر و مایعات و انواع وسایل پلاستیكی آشپزخانه كاربرد دارد. در تولید لولههای پلاستیكی و اتصالات لولهكشی معمولاً از MDPE استفاده میكنند. LLDPE بدلیل بالا بودن میزان انعطاف پذیری در تهیه انواع وسایل پلاستیكی انعطاف پذیر مانند لولههایی با قابلیت خم شدن كاربرد دارد. اخیرا پژوهشهای فراوانی در تولید پلی اتیلن هایی با زنجیر بلند و دارای شاخههای كوتاه انجام شده است. این پلی اتیلنها در اصل HDPE با تعدادی شاخههای جانبی هستند این پلی اتیلنها تركیبی استحكام HDPE و انعطاف پذیری LDPE را دارد. پلی اتیلن با وزن مولکولی بین ۳ تا ۶ میلیون را پلی اتیلن با وزن مولکولی بسیار بالا یا UHMWPE مینامند و با پلیمریزاسیون کاتالیست متالوسن تولید میکنند. ماده مذبور فرآیند پذیری دشوارتری برخوردار بوده ولی خواص آن عالی است. هنگامی که از طریق تشعشع یا استفاده از مواد افزودنی شیمیایی، این پلیمر تماما شبکهای شود، پلی اتیلن یاد شده دیگر گرما نرم نخواهد بود. این ماده با پخت حین قالب گیری یا بعد از آن یک گرما سخت واقعی با استحکام کششی، خواص الکتریکی و استحکام ضربه خوب در دامنه وسیعی از دماها خواهد بود. از آن برای ساخت فیبرهای بسیار قوی استفاده میکنند تا جایگزین کولار (نوعی پلی آمید) در جلیقههای ضد گلوله کنند؛ و همچنین صفحات بزرگ آن را میتوان به جای زمینهای اسکیت یخی استفاده کرد. به وسیله کوپلیمریزاسیون مونومر اتیلن با یک مونومر آلکیل شاخهدار، کوپلیمری با شاخههای هیدروکربن کوتاه بدست میآید که آن را پلی اتیلن خطی با چگالی کم یا LLDPE مینامند و از آن اغلب برای ساخت اشیاءای شبیه فیلمهای پلاستیکی (کسیه فریزر) استفاده میکنند.
تاریخچه پلی اتیلن
كلمه پلیمر از كلمه یونانى (پلى) به معناى چند و (مر) به معناى واحد و یا قسمت بوجود آمده است. پلیمرها را اشتباها رزین، آلاستومر و پلاستیك نیز مىنامند. در حالى كه پلاستیك تنها یك صفت است كه براى مواردى به كار مىرود كه قابلیت تغییر شكل بر اثر فشار را دارا هستند و اغلب اشتباها به عنوان یك كلمه اصلى براى صنایع پلاستیك و تولیدات آن به كار مىرود. اولین بار كلمه پلیمر توسط شیمى دانى به نام رنالت در سال 1835، به كار رفت و اولین كاربرد تجارى مواد پلیمرى در سال 1834 با كشف كائوچو آغاز شد. از این رو اولین پلاستیك مصنوعى با نام نیترات سلولز در سال 1862 كشف و در سال 1868 وارد بازار شد. نایلون در سال 1938، پلى اتیلن در سال 1942، پلى پروپیلن در سال 1957، پلى بوتیلن در سال 1974 و پلیمرهاى كریستال مایع براى ساخت اجزاى الكترونیكى در سال 1985 رایج شدند. پلیمرها به سه نوع پلیمرهاى طبیعى، طبیعى اصلاح شده و مصنوعى تقسیم مىشوند. اولین پلاستیكهاى صنعتى مدرن حدود 100 سال پیش رواج یافتند ولى در دهههاى اخیر رشد فزاینده و گوناگونى در صنایع به وقوع پیوست. حدود 60 پلیمر بسیار مهم تاكنون به بازار عرضه شده كه مشتقات آنها به بیش از 2000 مورد مىرسد و كماكان در حال افزایش است. پلیاولفینها پلیمرهاى گرما نرم با خواص تقریبا مشابه و فرمولاسیون نزدیك به هم هستند كه انواع معروف آنها پلى اتیلن ها، پلی پروپیلن ها و پلى بوتیلن ها هستند كه در صنایع لوله پلی اتیلن، كاربرد فراوانترى دارند.

چشم انداز رشد بازار پلی اتیلن جهان تا سال ۲۰۲۶
ایران و آمریکا تا سال ۲۰۲۶ میلادی از کشورهای پیشرو در رشد بازار پلی اتیلن در جهان خواهند بود و چشم انداز صنعت پلی اتیلن در این دوره درخشان خواهد بود. براساس اطلاعات تحلیلی و جمع آوری داده ها، دو کشور ایران و آمریکا باعث رشد جهانی قابلیت معاملات در بازارجهانی پلی اتیلن خواهند شد. این امر می تواند میزان تولید ۱۱۰.۵۰ میلیون تن درسال ۲۰۱۷ را تا سال ۲۰۲۶ به ۱۵۰.۹ میلیون تن درسال ارتقاء بخشد. چشم انداز صنعت جهانی پلی اتیلن درسال ۲۰۲۲ نشانگر آن است که در ۹ سال آینده نزدیک به ۱۱۰ مجتمع تولیدی به طور خاص در منطقه خاورمیانه و آسیا آماده بهره برداری خواهند شد. ایران به عنوان کشوری در خاورمیانه، قصد دارد تا سال ۲۰۲۶ میلادی با کمک ۲۲ پالایشگاه پلی اتیلن، قابلیت تولید خود را به نزدیک ۶.۷ میلیون تن درسال افزایش دهد. هزینه های سرمایه برای این پالایشگاه ها حدود ۷.۹۰ میلیارد دلار است. کشور آمریکا نیز در مسیر این روند، قصد دارد تا ۱۱.۲۶ میلیارد دلار برای ساخت ۱۹ پالایشگاه پلی اتیلن با قابلیت تقریبی ۹.۴ میلیارد تن درسال را در طول این چشم انداز هزینه کند. . ایران و آمریکا، هزینه ارزان عرضه و وجود ذخایر بالای گاز طبیعی از دلایل اصلی در تعجیل در افزودن قابلیت تولید پلی اتیلن در این کشورها است. ایران از نظر دارا بودن مواد اولیه ارزان قیمت و نزدیکی به بازارهای درحال توسعه در آسیا، آماده افزایش قابلیت گسترده تولید پلی اتیلن در سالهای آتی است. هدف اصلی این افزایش قابلیت در ایالات متحده نیز، صادرات به دیگر کشورهای قاره آمریکا است. در آسیا، چین این طرح را برنامه ریزی کرده تا با ایجاد ۱۳ مجتمع تولید پلی اتیلن بتواند در سال ۲۰۲۶ قابلیت تولید خود را به میزان تقریبی ۴.۴ میلیون تن در سال برساند. هزینه های سرمایه برای این مجتمع های تولیدی ۴.۲۸ میلیارد دلار است. این انتظار می رود که چین، با جمعیت بالای خود و اقتصاد در حال رشدش به افزایش تقاضای پلی اتلین ادامه دهد. برای رسیدن به این میزان بالا، این کشور قصد دارد تا به تعداد پروژه های پتروشیمی خود بی افزاید. در کشورهای سابق عضو اتحاد جماهیر شوروی، بیشترین میزان اضافه شدن ظرفیت های پلی اتیلن در روسیه است که تا سال ۲۰۲۶، به قابلیت تخمینی ۶.۴ میلیون تن در سال می رسد. هزینه های سرمایه گذاری برای این پالایشگاه ها تقریبا ۹.۳۷ میلیارد دلار در دوره پیش بینی شده ۹ ساله خواهد بود که هلدینگ سیبور، برترین شرکت در اضافه شدن ظرفیت های عمده در روسیه، مسئولیت بهره برداری آن را برعهده خواهد داشت. در آمریکای جنوبی، بولیوی پیشروترین کشور در این زمینه است و قصد افزودن ۰.۸ میلیون تن پلی اتیلن در سال تا ۲۰۲۶ را دارد. هزینه سرمایه برای این پالایشگاه ها ۱.۱۸ میلیارد دلار پیش بینی شده است. در آفریقا، کشور مصر طرح سرمایه گذاری تا ۱.۲۷ میلیارد دلار را برای افزایش قابلیت های تولید به ۱.۴ میلیون تن در سال دارد و انتظار می رود تا سال ۲۰۲۶ این برنامه فعال شود. در قاره اروپا، جمهوری چک، طرح سرمایه گذاری ۰.۷ میلیارد دلاری برای افزایش قابلیت تولید پلی اتیلن تا میزان ۰.۲۷ میلیون تن در سال را دارد که در ۹ سال آینده آغاز می شود.
وضعیت واحد های فعال تولید صندلی پلی اتیلن
این محصول در حال حاضر واحد فعالی ندارد، اما واحد های در دست بهره برداری مطابق نمودار زیر در کشور به تفکیک استان آمده است .

خلاصه بررسی اقتصادی طرح تولید صندلی پلی اتیلن
ظرفیت تولید سالیانه :1500 تن
نرخ برابری دلار : 14000 تومان
مساحت زمین موردنیاز : 3500 مترمربع
زیربنای ساختمان ها : – مترمربع
تعداد نیروی انسانی مورد نیاز : 44 نفر
میزان سرمایه گذاری ثابت : 5 میلیارد تومان
ارزش ماشین آلات و تجهیزات : – میلیون تومان
نرخ بازده داخلی : – درصد



























سمیر خالقی
امتیاز بینندگان:4 ستاره