طرح احداث باشگاه کشاورزی شهری

کشاورزی شهری با نام لاتین Urban agriculture را به طور خلاصه می توان پرورش گیاهان در داخل و اطراف شهرها تعریف کرد. براساس تعریف FAO درک صحیح از کشاورزی شهری این گونه است که تنوع فعالیت های کشاورزی و خانگی منجر به امنیت غذایی و ایجاد در آمد شود.
تولیدات کشاورزی مستمر شهری در مقایسه با کشاورزی روستایی می تواند قابل توجه باشد. همچنین به دلیل کمیاب بودن منابع اب و زمین در شهر، کشاورزی شهری فقط بخشی از منابعی را به کار می گیرد که در کشاورزی روستایی استفاده می شود. از طرف دیگر می تواند بخشی از زایدات جامد و مایع شهری را جذب کند که به کاهش هزینه و مشکلات مدیریت زباله در شهر می انجامد.
هدف کلی کشاورزی شهری احترام به پتانسیل زندگی سالم، و طبیعت در شهر است و برای رسیدن به این منظور سه هدف دنبال می شود:
بهبود و حفاظت ساختار اکولوژیک سرزمین
استحکام روح و مکان فرهنگی و تاریخی با بازآفرینی اجتماع و مشارکت اجتماعی
اقتصاد شهری
رشد بیش از حد و سریع شهرها باعث شده است که کشاورزان شهری، موفق‌تر از کشاورزان روستایی شوند. از طرفی، کشاورزان شهری در سیستم‌های نوین، سرمایه‌گذاری می‌کنند تا با طرح‌های کوچک خود، سودهای فراوان داشته باشند.
به دلیل ناتوانی و یا بی‌میلی شهرها در تکیه به منابع غذایی وارداتی، ‌مسوولان شهرها، مواد غذایی مورد نیاز را به گونه‌ای جدید تامین می‌کنند. بنا به گزارش سازمان ملل متحد، حدود 15درصد محصولات غذایی جهان، ‌در مناطق شهری تولید می‌شود و این مقدار رو به رشد است.
تعریف شهرها به عنوان مکان هایی غیر کشاورزی سابقه ای طولانی دارد اما امروزه یکی از مباحثی که مطرح گردیده است کشاورزی شهری یا Urban agriculture یا Urban Farming می باشد. کشاورزی شهری عملی است که در درون و یا در شهر و یا کلان شهر مستقر شده و از منابع انسانی و مادی برای کشت، عمل آوردن و توزیع روزانه انواع مواد غذایی و یا محصولات غیر غذایی به محدوده های درون شهری و یا اطراف شهر استفاده می کند.
البته کشاورزی در حاشیه های شهری و یا مناطق اطراف شهری به عنوان بخشی از تعریف کشاورزی شهری آورده شده است. اما آنچه که مهم است این است که به طور طبیعی کشاورزی در پهنه های شهری پر تراکم اتفاق نمی افتد زیرا در آنجا ارزش زمین بالاست. نرخ بالای اجاره بها در پیرامون مرکز شهر کشاورزی در مراکز را دشوار می کند زیرا کشاورزی باید با سایر فعالیت ها مانند تجارت که برای همان فضا پول بیشتری می پردازد، رقابت کند و در نتیجه کشاورزان شهری اغلب مجبورند در فضاهای کوچک یا بی استفاده مانند فضاهای باریک میانی، حیاط های پشتی و حتی فاصله بین دیوارها کار کنند. (طرح احداث باشگاه کشاورزی شهری)
به طور کلی کشاورزی شهری می تواند دو هدف را تحقق بخشد:
• تولید درآمد یا غذا هم در جهت امرار معاش و هم در جهت تفریح و سرگرمی
• به عنوان مکمل درآمدها به ویژه در هنگام پرورش محصولات با ارزشی مانند گل و سبزیجات

تاریخجه کشاورزی شهری

در حالی که از کشاورزی شهری به عنوان یک موج جدید نام برده می شود، اما چندان موضوع جدیدی را برای بشر مطرح نکرده است. جوامع باستانی مانند مصر و ماچو پیچو دارای سیستمی بودند که آب را تصفیه کرده و در گلدانهای سبزیجات مورد استفاده قرار می داده است.
اگر چند هزار سال به جلوتر بیایید، باغهای اختصاصی آلمان در قرن ۱۹ را مشاهده خواهید کرد که فضاهایی را برای شهروندان در نظر گرفتند تا مواد غذایی خود را در آن تولید کنند. در قرن بیستم، ساکنان ایالت متحده عربی و کانادا باغهایی را برای کمک به از بین بردن عوامل استرس زا در صنعت کشاورزی طی جنگهای جهانی اول و دوم ارائه کردند.
با در نظر گرفتن تاریخچه طولانی کشاورزی شهری، متوجه می شوید که هدف از ایجاد آن، داشتن آزادی برای تولید میوه، سبزیجات و … برای افراد خانواده و تولید آنها مانند روستاهای امروزی است. با این حال یکی از اهداف اررزشمند هر شهر تنها دادن اجازه برای این امر نیست، بلکه هدف این است که از شهروندان بخواهند تا جایی که امکان دارد بخش بزرگی از مواد خوراکی خود را خودشان پرورش دهد.
این مطلب به بیان فواید کشاورزی شهری می پردازد و نقش آن را در شکل گیری پایداری در شهر نشان می دهد.(طرح احداث باشگاه کشاورزی شهری)

کشاورزی شهری در ایران

متأسفانه در حوزه‌ی کشاورزی شهری از طرف واحد‌های پژوهشی و اجرایی کشورمان اقدام خاصی صورت نگرفته ‌است در حالی در یکی از شهر‌های آمریکا بیش از 80 درصد از فضای سبز شهری به کشاورزی شهری اختصاص یافته است.
در لندن برای کاهش هزینه‌های حمل‌ونقل و تولید محصولات تازه، پناهگاه‌هایی وجود دارد که کشت‌گیاه در آن با استفاده از نور مصنوعی انجام شده و این مهم موجب رونق کشاورزی ‌شهری می‌شود.
در کشور ما هزینه‌های بسیاری بابت تصفیه‌ی آب پرداخت ‌می‌شود و بخشی از فضای سبز شهری نیز با آب حاصل از تصفیه‌ی فاضلاب‌ها آبیاری می‌شود. با توجه به این مهم می‌توان با در نظر گرفتن بخشی از فضای سبز شهری در مناطق فاقد آلودگی بحرانی هوا و رعایت تولید کیفی محصول به پرورش گیاهان خوراکی و دارویی پرداخت.
در شهر‌های بزرگ فضای مناسب برای ایجاد فضای سبز وجود ندارد، براین اساس، کشاورزی شهری یک راهکار مؤثر توسعه فضای سبز مفید در شهرهاست‌.کشاورزی شهری فقط به پرورش گیاهان خوراکی و غیر خوراکی مورد نیاز محدود نمی‌شود بلکه در پرورش دام و طیور، پرورش قارچ و… نیز در این حوزه تعریف می‌شود. مزایای فضای سبز حاصل از کشاورزی شهری از لحاظ اقتصادی را تولید مستقیم مواد ‌غذایی و همچنین کاهش هزینه آب مصرفی است.
green roof یا پشت‌بام سبز با هدف ایجاد فضای‌ سبز در شهرها بکار می‌رود.پشت بام سبز نیاز به زیر‌ساخت ندارد و با استفاده از گیاهانی که ریشه کم‌عمق دارند و رشد آنها بار کمی را به ساختمان تحمیل می‌کند می‌توان نسبت به تولید گیاهان مورد نیاز زندگی روزانه در فضای شهری اقدام کرد.
هدف کشاورزی شهری احترام به پتانسیل زندگی سالم و حفظ طبیعت در شهر است. همچنین حفظ و افزایش تنوع محیط‌ زیستی، کمک به اشتغال ­زایی، افزایش امنیت غذایی، افزایش تعاملات اجتماعی، کاهش آلودگی هوا از اهدافی است که در اجرای پروژه‌های کشاورزی شهری دنبال می‌شود.
توجه به کشت سالم و ارگانیک بدون استفاده از محصولات شیمیایی، امنیت غذایی و جذب مشارکت گروه‌های اجتماعی از جمله مواردی است که در این باشگاه های کشاورزی شهری هدف‌گذاری شده و می‌تواند از منظر اجتماعی یک گام منحصر به فرد برای تقویت سرمایه اجتماعی شهر باشد.
در این دوره بهاره محصولات متنوعی چون ذرت، نخود، گوجه‌فرنگی، بادمجان و هندوانه در این محل کاشت می‌شود،در کشت پاییزه هم محصولاتی چون شلغم، چغندر، کاهو و کلم به همت شهروندان کشت می‌شود.عملیات زراعی همچون کاشت، داشت و برداشت در دو فصل زراعی صورت می‌پذیرد.(طرح احداث باشگاه کشاورزی شهری)

مزایا کشاورزی شهری

موانعی نیز بر سر راه کشاورزی شهری موجود است

•بی ثباتی در اجاره یا تصرف زمین
•کمبود فضای قابل دسترسی
با این وجود کشاورزی شهری در بر گیرنده نوعی تناقض است و اگرچه مزایای بسیاری را برای محیط های شهری و مردمی که در آن زندگی می کنند به همراه دارد، اما نشانه ای از بحران نیز هست. بیشتر کشاورزان شهری این حرفه را حرفه ای موقت و پیچیده به دلیل مالکیت نا مطمئن و یا اجاره ای بودن زمین های خالی یا زمین هایی که متعلق به دولت است می پندارند. اما به طور معمول در کشورهای ثروتمند کشاورزی شهری به عنوان نوعی تفریح انجام می شود که در عین حال می تواند سلامتی و گاهی نیز نیازهای اقتصادی را تامین کند.

فواید کشاورزی شهری

از مزیت‌های این روش می‌توان به این اشاره نمود که جمعیت شهرنشین دنیا که چیزی در حدود یک سوم جمعیت جهان است، ساعاتی از وقت خود را به کشاورزی اختصاص می‌دهند تا نیاز خانواده خود را تا حدی تأمین کنند، یا محصولات خود را بفروشند. این قبیل کشاورزان به دلیل استفاده از سیستم‌های کوچک و سرمایه‌گذاری در بخش‌های پرسود معمولاً موفقیت بیشتری نسبت به کشاورزان روستایی دارند.
در برخی از شهرها مانند لندن برای تأمین غذا نیاز است که آنها را از مسافت‌های دور آورد که این امر هزینه زیادی دارد. در مقایسه، تولید محلی ارزانتر بدست مصرف‌کننده می‌رسد. از سوئی می‌توان گفت که بهره‌وری انرژی تولید غذا در این روش بالاتر و ردپای کربنی پائینتر است.
براساس گفته کریس اسکات، از مؤسسه بین‌المللی آب و خاک سری‌لانکا، حدود ۱۰ درصد زمین‌های کشاورزی شهری، با مواد بودار که از فاضلاب شهرها گرفته می‌شوند، آبیاری و تغذیه می‌شوند. اسکات معتقد است دولت‌ها باید با تصفیه فاضلاب از مواد میکروبی و نگهداری مواد غذایی مفید آن‌ها از این روش حمایت کنند.
کشاورزی در شهرها موجب تولید فضای سبز و کاهش حمل و نقل در داخل شهر می‌شود و موجب پاکیزه ماندن آب و هوا نیز می‌شود.
بنا به گزارش سازمان ملل متحد، حدود ۱۵ درصد محصولات غذایی جهان، در مناطق شهری تولید می‌شود و این مقدار رو به رشد است.

تولید پایدار مواد غذایی

در جهان امروز امنيت غذايي به ­عنوان يکي از اهداف مهم سرلوحه برنامه­ هاي دولت­ها قرار گرفته است.
فائو يکي از راه‌­هاي مؤثر در واکنش به افزايش جمعيت شهرنشينان به­ ويژه در کشورهاي در حال توسعه را “کشاورزي شهري” مي­داند. براساس برنامه‌­اي که تحت عنوان غذا براي شهرنشينان توسط فائو اجرا مي­شود، به شهروندان کمک شده تا در توليد غذا و تغذيه خود و سايرين مشارکت داشته باشند. بخش عمده­‌ای از اين برنامه­‌ها شامل استفاده از اراضي و محيط­‌هاي سبز شهري در توليد ميوه‌­ها و سبزيجات در فضاهاي آپارتمان است.
شهروندان جامعه مي­توانند از فضاي اختصاص داده شده به كشاورزي شهري سود ببرند. ابتكاراتي نظير باغ­هاي عمودي، جامعه را برای رسيدن به خودكفايي و امنيت غذايي شهري با تأمين دسترسي تمامي شهروندان به غذاهاي مغذي به­‌دست آمده از كشاورزي شهري كمك مي كند

بهبود كيفيت هوا

درصورتي­‌که کشاورزي شهري به­‌صورت مناسبي برنامه­‌ريزي و با طراحي­‌هاي شهري يکپارچه شده باشد، مي­تواند آرامش شهروندان را فراهم کند. فضاهاي سبز اطراف بلوک­‌هاي آپارتماني و خانه­‌ها، به بهبود شرايط آب و هوايي کمک مي­کند، چراکه فضاهاي سبز
مي­تواند رطوبت را افزايش داده، دماي هوا را بکاهد و رايحه مطبوعي را در شهر ايجاد کند؛ گرد و خاک­ها و گازهاي ناشي از هواي آلوده را از طريق شاخ و برگ گياهان و درختان جذب کند؛ سرعت باد را شکسته و حائل تشعشعات خورشيدي شده و سايه ايجاد کند.
علاوه‌­بر اين­كه بام­هاي سبز یا روف گاردن دماي داخل و خارج را خنك‌تر نگه مي­دارد، داراي منافع غيرمستقيم بهبود كيفيت هوا نيز مي­باشد. كاهش تقاضاي انرژي مي­تواند منجربه سوزاندن ذغال­‌سنگ كمتر در نيروگاه­‌هاي توليد انرژي و در نتيجه تصاعد مواد شيميايي كمتر در هوا شود. كاهش تصاعد مواد شيميايي نيز سبب كاهش دود مي­شود.
مطالعه­‌اي نشان داده است كه با پوشش 6% بام­‌هاي سبز، سالانه 56/1 مگاتن كاهش تصاعد گازهاي گلخانه ای به ­طور مستقيم از ساختمان­‌ها و 62/0 مگاتن بطور غيرمسقيم از كاهش اثرات جزيره گرمايي خواهيم داشت.كشاورزي شهري هم­چنين باعث بهبود كيفيت هوا از طريق حذف آلاينده­‌هاي هوا نظير مواد شيميايي و مواد آلرژي­‌زا نظير گرده­‌ها مي­شود.

مزایای اجتماعی

هیچ شکی نیست که کشاورزی یک تفریح است. اگر از هر کودکی که در یک مزرعه خانوادگی در حال بزرگ شدن است سوال کنید، متوجه می شوید چیزی نمی تواند به زندگی او که با آب و هوا و خاک که در مراحل کشاورزی نقش دارند، ضربه بزند. با وجود اینکه ایجاد مزرعه های بزرگ مقیاس درون شهر قابل دفاع نیستند ولی حتی یک باغچه کوچک و پرورش گیاهان تاثیر خوبی بر روحیه افراد می گذارد.
زمانی که تلاشها در ارتباط با عناصر طبیعی باشد، همه افراد دخیل، احساس مثبت آن را دریافت می کنند.
در کنار مشارکت‌های اجتماعی برای کاشت و برداشت گیاهان، اگر این محصولات برای فروش به مراکز درون شهری یا فروشگاه‌های بزرگ منتقل شوند، فرصت‌هایی برای بهره گیری از سایر مزایای اجتماعی نیز ایجاد می کنند. در برخی از شهرها ممکن است در ادامه روند پرورش گیاهان داد و ستد محصولات آنها با افراد دیگر نیز صورت بگیرد.

کسب درآمد مالکان زمین از طریق کشاورزی شهری

بعضی از افراد که در شهرها علاقه مند به کشاورزی و پرورش محصولات هستند دچار مشکل کمبود و یا نداشتن زمین هستند که با احداث باشگاه های کشاورزی شهری این مشکل حل شده و بعضی از افراد با آماده سازی و قطعه بندی زمین های خود اقدام به اجاره دادن قطعات کوچک زمین به این گروه از افراد میشوند که عموما موارد زیر در آن رعایت میشود.
در کشاورزی شهری تمامی محصولات تولیدی از آن خود فرد است.
تمامی عملیات زراعی همچون کاشت، داشت و برداشت توسط فردی که زمین را اجاره میکند انجام میشود و مالک رمین هیچگونه مسیولیتی در این قبال ندارد.
کشاورزی در دو فصل زراعی صورت می‌پذیرد.دوره بهاره محصولات متنوعی، چون ذرت، نخود، گوجه‌فرنگی، بادمجان و هندوانه در این محل کاشت می‌شود.
توجه به کشت سالم و ارگانیک بدون استفاده از محصولات شیمیایی، امنیت غذایی و جذب مشارکت گروه‌های اجتماعی از جمله مواردیست که مستتاجر های زمین باید سعی در رعایت آن داشته باشند.
همچنین حفظ و افزایش تنوع محیط‌زیستی، کمک به اشتغال‌زایی، افزایش امنیت غذایی، افزایش تعاملات اجتماعی، کاهش آلودگی هوا از اهدافی است که در اجرای پروژه‌های کشاورزی شهری دنبال می‌شود.

کمبود زمین برای کشاورزی شهری

با افزایش روز به روز جمعیت شهری نیاز به مسکن و امکانات رفاهی افزایش می‌یابد و فضا برای پرورش گل‌ها، گیاهان و محصولات غذایی به حداقل می‌رسد. حتی مقامات رسمی در بسیاری از شهرهای جهان که با کمبود زمین جهت احداث خانه برای شهروندان مواجه می‌شوند، فضاهای سبز و پارک‌ها را به مناطقی مسکونی تبدیل می‌کنند.
به همین دلیل، شهروندان با کمبود شدید فضای سبز و باغچه‌های زیبا مواجه می‌شوند که البته بسیاری از مردم نیز دست به خلاقیت می‌زنند و از فضاهای خالی اطراف و داخل محل سکونت خود بیشترین بهره را می‌برند. پشت بام‌ها، نماهای ساختمانی، بالکن‌ها، حیاط‌ها و حتی فضاهای خالی بین دو ساختمان از جمله مکان‌هایی است که ساکنان شهری برای پرورش گیاهان و محصولات کشاورزی مورد استفاده قرار می‌دهند.

کاهش انتشار گاز کربن

کشاورزان محلی از طریق مزارع شهری و تولید محلی خود مصرف سوخت فسیلی مورد نیاز برای حمل و نقل، بسته بندی و فروش مواد غذایی را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهند. چنانچه مزارع شهری وجود نداشته باشد، هر وعده غذایی برای اینکه به سفره شهروندان برسد باید به طور میانگین مسیری چهار هزار و ۲۰۰ مایلی را طی کند.
با این حال، کشاورزان شهری می‌توانند با پرورش محصولات غذایی در محل زندگی خود نیاز همسایه‌های خود به طی مسافت‌های طولانی برای تهیه مواد خوراکی را برطرف کنند که همین امر منجر به کاهش استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی و در نتیجه کاهش انتشار گازهای آلاینده در هوا می‌شود.

ایجاد تکنیک‌های جدید

از آن‌جا که فضاهای شهری فاقد زمین‌ های بزرگ برای پرورش محصولات غذایی به روش سنتی است، در نتیجه کشاورزان در شهرها باید تکنیک‌هایی خلاقانه به کار گیرند تا از کمترین فضا بیشترین بهره را ببرند و از طرفی با چالش‌هایی که زندگی در شهر با آن مواجه است، نظیر تجمع مواد زائد، فضا، منابع و انرژی، به بهترین شکل ممکن مقابله کنند.
به همین دلیل بکارگیری خلاقیت‌های کارآمد برای بهبود کیفیت و کمیت مواد غذایی با صرف حداقل منابع امری ضروری است که کشاورزان باید مسئولیت آن را بر عهده گیرند. به عنوان مثال، لندنی‌ها با استفاده از سیستم‌های آکواپونیک عمودی، کشت و پرورش توأم گیاه در سیستم مدار بسته آب، به میزان سه تا چهار برابر روش‌های کشاورزی سنتی و با صرف کمترین میزان آب، مواد غذایی گیاهی و ماهی پرورش می‌دهند.

کارآفرینی

مردم می‌توانند با پرورش محصولات کشاورزی در فضاهای اطراف خانه‌های خود از گلخانه‌های متصل به پنجره‌ها گرفته تا مزارع تعبیه شده در پشت‌بام‌ها با صرف کمترین هزینه ممکن کارآفرینی کرده و بیشترین درآمد را کسب کنند. به این صورت که محصولات کشاورزی خود را پس از پرورش به محل‌هایی در نزدیکی منازل خود منتقل کنند و آن‌ها را به همسایه‌های خود با قیمتی مقرون به صرفه بفروشند.
این کار علاوه بر اینکه کارآفرینی از طریق کشاورزی را در شهر ترویج می‌دهد، باعث می‌شود مردم همیشه به مواد غذایی سالم و تازه دسترسی داشته باشند.

رشد اقتصادی

کشاورزی شهری به دلیل نزدیکی به مصرف کنندگان باعث گردش درآمد در سراسر یک منطقه می‌شود که این کار به سهم خود رشد اقتصادی را برای جامعه مورد نظر همراه دارد. در این روش کشاورزان بدون وجود یک شبکه پیچیده برای توزیع به بازار خود دسترسی دارند و می‌توانند در کم‌ترین زمان ممکن جوابگوی تقاضای همشهریانشان باشند و بیشترین سود را کسب کنند. علاوه بر این پرورش محصولات کشاورزی در محل سکونت باعث می‌شود مواد غذایی از تورم قیمت‌ها در امان بماند که حتی گاهی کشاورزان به مشتریان محل زندگی خود تخفیف‌های ویژه می‌دهند و در بعضی موارد، البته به ندرت، حتی محصولات کشاورزی به طور رایگان در اختیار مردم قرار می‌گیرد.

اجتماع‌سازی

مزایای مزارع شهری تنها به تولید محصولات غذایی سالم و تازه ختم نمی‌شود؛ در این فضاها اغلب مردم با یک علاقمندی مشترک، یعنی تولید غذا، دور هم جمع می‌شوند و به فعالیت می‌پردازند. سلامت کلی یک جامعه در گرو افزایش ظرفیت برای ایجاد محیطی است که بیشترین سودمندی را برای ساکنان خود به دنبال دارد. اغلب پروژه‌های کشاورزی شهری نیازمند سطح بالایی از سازمان‌دهی اجتماعی است که به سهم خود منجر به علاقمند شدن افراد جامعه به موفقیت این پروژه‌ها می‌شود.

نکات مهم درباره کشاورزی شهری

مقصود از ايجاد کشاورزي در شهر، کاشت و توليد محصولات خرد غذايي با روش­هاي آسان و با حداقل امکانات مي­باشد. توليد سبزيجات، صيفي­جات و برخي ميوه­هاي بومي در مناطق مسکوني شهري نه تنها محتمل و انجام شدني است، بلکه بنا به ضرورت­هاي توسعه شهري، امري سودمند و ضروري تلقي می­شود.
با برقراری پیوند بین کشاورزی و اکوسیستم شهری، ساکنان شهری نیروی کار محسوب می شوند و از منابع معمولی شهر مثل زباله ارگانیک به عنوان کود و از فاضلاب شهری برای آبیاری استفاده می شود، ارتباط مستقیم با مصرف کنندگان شهری وجود دارد، اثرات مستقیمی (مثبت یا منفی) بر روی محیط زیست شهری به جا گذاشته می شود، کشاورزی بخشی از سیستم غذایی شهری می شود، رقابت برای زمین و سایر توابع شهری صورت می گیرد، سیاست گذاری ها و برنامه های شهری اثر خود را به جا می گذارند.
خاورميانه داراي بالاترين نرخ­هاي شهرنشيني دربين کشورهاي در حال توسعه مي­باشد و درصد زيادي از جمعيت در منظومه­ هاي شهري کوچک و بزرگ زندگي مي­کنند. اين به آن معناست که نقش کشاورزي شهري در اين ناحيه نسبت به نواحي ديگر چشمگيرتر است.
نوع محصولات کشاورزي در شهرهاي خاورميانه بيشتر تحت تأثير آب وهواي گرم وخشک اين منطقه قرار دارند. اين محصولات براي کشت فشرده در زمين­هاي محدود مناسب مي­باشند ونسبت به آلودگي ناشي از خاک، آب يا هوا حساسيت کمتري نشان مي­دهند.

پیش بینی وضعیت سرمایه گذاری طرح احداث باشگاه کشاورزی شهری

تعداد قطعات : 100 قطعه
نرخ برابری دلار : 27000 تومان
مساحت زمین موردنیاز : 7000 مترمربع
مساحت هر قطعه : 50 مترمربع
تعداد نیروی انسانی مورد نیاز : 8 نفر
میزان سرمایه گذاری ثابت : 16 میلیارد تومان (بدون احتساب هزینه زمین)
ارزش تجهيزات : 2 میلیارد تومان
نرخ بازده داخلی در سال مبنا : 38 درصد