طرح-احداث-اقامتگاه-های-بوم-گردی---عکس-شاخص---ایطرح

طرح ایجاد اقامتگاههای بومگردی

صنعت گردشگری به عنوان متنوع ترین و بزرگترین صنایع درجهان، مهمترین منبع درآمد و ایجاد فرصت های شغلی برای بسیاری از کشورهای دنیا است. این صنعت که به عنوان موتور توسعه از آن نام برده می شود، به علت اهمیتی که از نظر اقتصادی، اجتماعی دارد روز به روز بیشتر موردتوجه قرار گرفته و دولت ها به آن اهمیت می دهند و امروزه یکی از پایه های اصلی و استوار اقتصاد جهان و از جمله صنایع مهم با رشد سریع در توسعه اقتصادی جهان است، که با ایجاد بالاترین میزان ارزش افزوده به صورت مستقیم و غیرمستقیم می تواند سایر فعالیت های اقتصادی و فرهنگی را تحت تأثیر قراردهد. در تقسیم بندی جهانی پس از نفت و خودروسازی، صنعت گردشگری در رده سوم قرار می گیرد.

تفاوت اقامتگاه های بومگردی با هتل و مهمانپذیر

اقامتگاه بومگردی اقامتگاهی برای گردشگران است که ساختار بومی خدمات، محصولات و فعالیت‌های گردشگری، ساختار محیطی بوم‌گرا، ساختار مالکیت و مدیریت خانوادگی و مشارکت جامعه بومی و در نهایت داشتن ساختارهای مناسب زیربنایی گردشگری، که ارکان و هسته‌های اصلی یک اقامتگاه است، آن را از دیگر الگوهای اقامتی مانند هتل‌ها و مهمان‌پذیرها متمایز می‌کنند.

انواع اقامتگاههای بومگردی
  • کپرها
  • خانه های صخره ای
  • سیاه چادر ها
  • خانه ها و کاروانسرا های قدیمی
  • دهکده های روستایی
  • اقامتگاه های بوم گردی مدل
  • مجموعه های گردشگری
  • کمپ های طبیعی
خصوصیات اقامتگاههای بومگردی
  • معماری و طراحی بنا بر اساس خصوصیات بومی منطقه
  • چیدمان در اقامتگاههای بوم گردی بر ساس فرهنگ غالب بومی
  • میزبانی کردن بر پایه فرهنگ و سنت منطقه
  • مدیریت کردن منابع طبیعی و رعایت اصول ضوابط محیط زیست
  • راهنمایان محلی برای اقامتگاههای بوم گردی
طرح-داخلی-اقامتگاه-بوم-گردی---ایطرحاهمیت ایجاد اقامتگاههای بومگردی

صنعت توریسم از دو جهت عمده حائز اهمیت بسیار است: نخست، موجبات آشنایی ملل با دیگر فرهنگ ها، نژادها، اقوام، سرزمین ها، گویش‌ها و…را فراهم می‌کند، و دوم، از نظر اقتصادی به عنوان یک منبع تأمین درآمد و ارز محسوب می‌شود. صنعت گردشگری با ویژگی ‌های خاص خود، صنعتی پویا با آینده‌ای روشن تلقی می‌ شود. سرمایه‌ گذاری در این صنعت در تمام کشورهای دارای جاذبه‌ های جهانگردی روبه افزایش است. امروزه جذب گردشگران خارجی به رقابتی فزاینده در بین نهادهای درگیر در صنعت گردشگری تبدیل شده است. زیرا این صنعت نه‌ تنها در پیشبرد اقتصاد ملی و درآمدهای ارزی نقش دارد بلکه صنعتی است پاکیزه و عاری از آلودگی و در عین حال ایجاد کننده مشاغل جدید میباشد.

مکان و موقیعیت خاص اقامتگاههای بومگردی

بر اساس ضوابط ساخت، بهره برداری و درجه‌بندی اقامتگاه‌های بوم گردی، محل قرارگیری این اقامتگاه‌ها نباید در نواحی خدماتی، تجاری و مسکونی طرح تفصیلی شهر‌ها باشد. این اقامتگاه‌ها، باید به دور از مراکز تولیدی سروصدا، تاسیساتی نظیر مراکز آموزش نظامی، بیمارستان‌ها، تعمیرگاه‌های بزرگ، مدارس و پمپ بنزین باشد.

ساختمان اقامتگاههای بومگردی

ساخت اقامتگاه بومگردی از دو حالت خارج نیست:

  1. تبدیلی: شامل خانه ای است در حال حاضر در روستا موجود می باشد و با مرمت و یا تغییراتی می تواند تبدیل به اقامتگاه بومگردی شود.
  2. احداثی: شامل زمینی است که متقاضی اقامتگاه بومگردی جهت احداث اقامتگاه بومگردی به اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی شهرستان مربوطه معرفی می کند. این زمین می تواند داخل محدوده بنیاد مسکن روستا باشد و یا خارج از آن باشد که در این حالت بعد از استعلام از ادارات مربوطه مجوز احداث صادر می شود.

آنچه در معماری اقامتگاه بومگردی اهمیت خواهد داشت طراحی سنتی ساختمان آن می باشد که جدای از استحکام ایمنی لازم، باید از مصالح بومی استفاده شده باشد. انتظار می رود یک اقامتگاه بومگردی حداقل ظرفیت اقامت همزمان ۳۰ نفر گردشگر بزرگسال را داشته باشد این بدان معنی است بتوانند یک تور گردشگری ۳۰ نفره را پذیرش نمایند. چون معمولا تورهای طبیعتگردی از مشتریان اقامتگاه های بومگردی هستند.

خدمات قابل ارائه در اقامتگاههای بومگردی

در این واحدها باید همه خدمات رنگ سنت داشته باشد. صندوقچه های قدیمی بجای قفسه های کتاب و لباس، جاجیم و گلیم بجای فرش و موکت، غذاهای محلی ، شب نشینی دور آتش بجای تماشای تلویزیون، دوشیدن شیر گاو، پختن نان و غیره از جاذبه های این محلها می باشد. هر چقدر سنتی تر باشید و ابداعات نوستالوژیک داشته باشید توفیق بیشتری در جذب مخاطبان خاص خواهید داشت.
همچنین می توان فعالیت های طبیعت گردی مکمل مانند بیابان گردی، جنگل نوردی و گردشگری نجومی را نیز ترکیب نموده و خدمات کاملی را به مسافران ارائه داد.

الزامات و شرایط عمومی هتل های بومگردی

– کلیه هتل های بوم گردی ضمن رعایت اصول فنی و مهندسی که تضمین کننده ایمنی ساکنان ساختمانها هستند، با استفاده از مصالح بومی و با بهره بردن از حداکثر دانش بومی و با هماهنگی کامل با محیط طبیعی و فرهنگی پیرامون خود احداث شده و در طی مدت بهره برداری و توسعه اینگونه هتل ها، اصول فوق همواره به دقت رعایت خواهند شد.
– طراحی داخلی و خارجی کلیه هتل های بوم گردی باید با رویکرد بهره برداری بیشینه از مبلمان وتجهیزات سنتی و بومی صورت گرفته و ضمن تامین رفاه برای گردشگران کوشش شود ایشان ضمن اقامت در هتل های بوم گردی، فرصت آشنایی و درک فرهنگ منطقه را بدست آورند.
– در کلیه هتل های بوم گردی باید طرح های مشخصی در خصوص مدیریت و بازیافت پسماندها واستفاده بهینه از پسابها به اجرا در آیند. وجود هتل های بوم گردی نباید در هیچ شرایطی به آلودگی زیست محیطی بستر پیرامون خود منتهی شود.
– کلیه شیرآلات هتل های بوم گردی باید از انواعی انتخاب شوند که کاهش مصرف آب را به دنبال داشته باشند. کلیه لامپها باید از نوع کم مصرف انتخاب شوند و نورپردازی هتل های بوم گردی باید به گونه ای باشد که ضمن تامین روشنایی مورد نیاز گردشگران، کمینه آلودگی نوری را در منطقه ایجاد نماید.
– سیستم گرمایش و سرمایش هتل های بوم گردی باید ضمن تامین رفاه مسافران، کمینه تاثیر منفی را بر محیط زیست منطقه داشته باشد. به همین منظور باید کوشش نمود که ضمن رعایت اصول و فرم های معماری بومی، با بهره بردن از اصول معماری بومی و دانش فنی روز، شاهد کمترین میزان نشت حرارتی در ساختمان هتل های بوم گردی باشیم.
– رعایت اصول بهداشتی و پاکیزگی کلیه فضاهای هتل های بوم گردی (اعم از آشپزخانه، محل اقامت گردشگران، سرویس های بهداشتی و …) به شکلی هماهنگ با استانداردها و ضوابط موجود الزامیست.همچنین کلیه کارمندان هتل های بوم گردی باید دارای کارت سلامت باشند.
– استفاده از پوشاک بومی ضمن رعایت اصول بهداشتی و ایمنی برای کلیه کارمندان هتل های بوم گردی الزامیست.
– کلیه هتل های بوم گردی موظفند ضمن رعایت ذائقه گردشگران، خوراک و نوشیدنی های بومی را با استفاده از سفره آرایی بومی و با رعایت اصول بهداشتی به گردشگران ارائه دهند.
– در کلیه هتل های بوم گردی باید اطلاعات لازم در رابطه با محیط طبیعی و فرهنگی پیرامون به روشهای گوناگون (اعم از بروشور، تابلوی راهنما، عکس، نمایشگاه و …) به گردشگران ارائه شود. حضور راهنمایان محلی و فراهم نمودن فرصت بازدید از سیمای طبیعی و بستر فرهنگی پیرامون اینگونه هتلها توسط راهنمایان مورد تایید سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در کلیه هتل های بوم گردی الزامیست.

نحوه درجه بندی هتل های بومگردی

حداقل تعداد واحد اقامتی در هتل های بوم گردی یک و دو ستاره ۴ واحد، سه ستاره ۶ واحد و چهار و پنج ستاره ۸ واحد خواهد بود. همچنین حداکثر تعداد میهمانان هر واحد اقامتی در حالت معمول ۴ نفر در نظر گرفته می شود.
توضیح:
– یک هتل بوم گردی می تواند شامل دو یا چند مجموعه اقامتی باشد به شرطی که اولا این مجموعه ها
از مدیریت واحدی برخوردار باشند و ثانیا ارتباط فیزیکی و دسترسی آسان (با پای پیاده) میان مجموعه های مورد نظر برقرار باشد.
– امکان احداث دو یا چند هتل بوم گردی با درجات و اهداف فعالیت مختلف در یک محیط با مدیریتی واحد وجود دارد به شرطی که فعالیت هیچ یک از آنها تاثیر منفی بر عملکرد واحدهای دیگر نداشته باشد.

هتل های بومگردی یک ستاره

-حداقل تعداد واحد اقامتی آنها ۴ واحد محاسبه می گردد.
-بازای هر دو واحد اقامتی یک مجموعه سرویس بهداشتی و حمام و در مجموع حداقل دو مجموعه سرویس بهداشتی و حمام، یکی ویژه خانمها و دیگری ویژه آقایان، بصورت فعال داشته باشند.
– دارای مکان مستقلی جهت پذیرایی از مسافران باشند.
– وجود امکان دسترسی مسافران به شبکه اینترنت، زمینه هتل های بوم گردی یک ستاره را به یک ستاره ممتاز فراهم می نماید.

هتل های بومگردی دو ستاره

– حداقل تعداد واحد اقامتی آنها ۴ واحد محاسبه می گردد.
– بازای هر دو واحد اقامتی یک مجموعه سرویس بهداشتی و حمام و در مجموع حداقل دو مجموعه سرویس بهداشتی و حمام، یکی ویژه خانمها و دیگری ویژه آقایان، بصورت فعال داشته باشند.
– دارای مکان مستقلی جهت پذیرایی از مسافران باشند.
– در کلیه هتل های بوم گردی دو ستاره باید امکان سرو غذا و پذیرایی از مسافران در واحدهای اقامتی تحت اختیار ایشان فراهم باشد.
– در آنها فضایی جهت نمایش و فروش صنایع دستی و محصولات محلی در نظر گرفته می شود.
– تاثیر قابل مشاهده در حفاظت از محیط طبیعی منطقه و یا دسترسی گردشگران به شبکه اینترنت، زمینه ارتقا هتل های بوم گردی دو ستاره را به دو ستاره ممتاز فراهم خواهد نمود.

هتل های بومگردی سه ستاره

– حداقل تعداد واحدهای اقامتی هتل های بوم گردی سه ستاره ۶ واحد بوده که علاوه بر وجود دست کم دو مجموعه سرویس بهداشتی و حمام (ویژه خانمها و آقایان)، حداقل نیمی از واحدهای اقامتی هتل های بوم گردی سه ستاره دارای مجموعه سرویس بهداشتی و حمام مستقل خواهند بود.
– دارای مکان مستقلی جهت پذیرایی از مسافران باشند.
-در کلیه هتل های بوم گردی سه ستاره باید امکان سرو غذا و پذیرایی از مسافران در واحدهای اقامتی تحت اختیار ایشان فراهم باشد.
– در آنها فضایی جهت نمایش و فروش صنایع دستی و محصولات محلی در نظر گرفته می شود.
– در صورت وجود زیر ساختهای مورد نیاز، امکان دسترسی گردشگران به شبکه اینترنت در هتل های بوم گردی سه ستاره الزامیست.
– ایجاد نقش موثر در زمینه حفاظت از محیط طبیعی و تنوع زیستی منطقه و ارائه خدمات مرتبط با آن به گردشگران و یا استفاده از انرژی های نو زمینه ارتقا هتل های بوم گردی سه ستاره را به سه ستاره ممتاز فراهم می نماید.

هتل های بومگردی چهار ستاره

– حداقل تعداد واحدهای اقامتی در هتل های بوم گردی چهار ستاره ۸ واحد است که تمامی آنها باید دارای سرویس بهداشتی و حمام مستقل باشند.
– دارای مکان های مستقلی جهت صرف غذا و پذیرایی از مسافران (چایخانه) بصورت شبانه روزی باشند.
– در کلیه هتل های بوم گردی چهار ستاره باید امکان سرو غذا و پذیرایی از مسافران در واحدهای اقامتی تحت اختیار ایشان فراهم باشد.
– در آنها فضاهایی جهت نمایش و فروش صنایع دستی و محصولات محلی در نظر گرفته می شود و صنایع دستی و محصولات بومی در آنها با بالاترین کیفیت ممکن به گردشگران عرضه شوند.
– در صورت وجود زیر ساختهای مورد نیاز، امکان دسترسی گردشگران به شبکه اینترنت در کلیه واحدهای اقامتی هتل های بوم گردی چهار ستاره الزامیست.
– استفاده از انرژی های نو در هتل های بوم گردی چهار ستاره الزامیست.
-کلیه هتل های بوم گردی چهار ستاره باید نقش موثری در حفاظت از محیط های فرهنگی و طبیعی و تنوع زیستی منطقه ایفا نموده و نتیجه اقدامات خود را به شکل محصولات گردشگری به گردشگران ارائه دهند.
– وجود طرح های احیای گونه گونی زیستی و یا تامین سی درصد از انرژی مورد نیاز مجموعه، زمینه ارتقا هتل های بوم گردی چهار ستاره را به چهار ستاره ممتاز فراهم خواهد نمود.

هتل های بومگردی پنج ستاره

– حداقل تعداد واحدهای اقامتی در هتل های بوم گردی چهار ستاره ۸ واحد است که تمامی آنها باید دارای سرویس بهداشتی و حمام مستقل بوده و خدمات در آنها ضمن رعایت ملاحظات زیست محیطی، با بالاترین کیفیت ممکن ارائه شود.
-دارای مکانهای مستقلی جهت صرف غذا و پذیرایی از مسافران (چایخانه) باشند.
– در کلیه هتل های بوم گردی پنج ستاره باید امکان سرو غذا و پذیرایی از مسافران در واحدهای اقامتی تحت اختیار ایشان با بالاترین کیفیت ممکن فراهم باشد.
– در آنها فضاهایی جهت نمایش و فروش صنایع دستی و محصولات محلی در نظر گرفته می شود و صنایع دستی و محصولات بومی در آنها با بالاترین کیفیت ممکن به گردشگران عرضه شوند.
– در صورت وجود زیر ساختهای مورد نیاز، امکان دسترسی گردشگران به شبکه اینترنت در کلیه واحدهای اقامتی هتل های بوم گردی پنج ستاره الزامیست.
-استفاده از انرژی های نو در هتل های بوم گردی پنج ستاره الزامیست و اینگونه هتل ها باید حداقل سی درصد از انرژی مورد نیاز خود را از طریق منابع تجدید پذیر تامین کنند.
– کلیه هتل های بوم گردی پنج ستاره باید نقش موثری در حفاظت از محیط های فرهنگی و طبیعی و تنوع زیستی منطقه ایفا نموده و نتیجه اقدامات خود را به شکل محصولات گردشگری (بویژه طی اجرای طرح های حفاظت از تنوع زیستی مانند قرق های اختصاصی و …) به بهترین شکل ممکن به گردشگران ارائه دهند. استفاده از کلیه ظرفیتهای گردشگری منطقه، استقرار راهنمایان حرفه ای طبیعت گردی و برنامه ریزی و اجرای تورهای طبیعت گردی با بالاترین کیفیت ممکن در کنار هتل های بوم گردی پنج ستاره الزامیست.​

جایگاه صنعت گردشگری و اقامتگاههای بومگردی در ایران

کشور ایران به عنوان یک کشور در حال توسعه با برخورداری از پتانسیل محیطی بالا و با داشتن پشتوانه تمدن، تاریخ و فرهنگی چند هزار ساله، از قابلیت ویژه ای برای توسعه صنعت گردشگری برخوردار است. بر اساس گزارش سازمان جهانی جهانگردی، ایران رتبه دهم جاذبه های باستانی و رتبه پنجم جاذبه های طبیعی جهان را دارد که به دلیل عدم آماده سازی زیرساخت ها درآمد ایران از این صنعت چشمگیر نبوده است و سهم ایران از توریسم جهانی بسیار ناچیز است.  براساس سند چشم انداز در افق ۱۴۰۴،جذب گردشگر در ایران باید ۱/۵ درصد و ‏درآمد آن ۲ درصد رشد داشته باشد. ایران تا ۱۴۰۴ باید پذیرای ۲۰ میلیون گردشگر با درآمدی حدود ۲۵ میلیارد دلار ‏باشد.‏ شورای جهانی سفر و گردشگری کمک صنعت گردشگری ایران به تولید ناخالص داخلی را طی سال ۲۰۲۱ ،۴۸.۱ میلیارد دلار برآورد کرده است.

تحلیل SWOT ایجاد اقامتگاه های بوم گردی در ایران

نقاط قوت:

  1. میراث غنی طبیعی و فرهنگی: ایران دارای اکوسیستم های متنوعی از جمله جنگل ها، کوه ها، بیابان ها و خطوط ساحلی است. سایت های متعدد میراث جهانی یونسکو و سنت های فرهنگی غنی گردشگران را به خود جذب می کند.
  2. تنوع زیستی: اقلیم های متنوع ایران از طیف وسیعی از گیاهان و جانوران حمایت می کند و برای علاقه مندان به طبیعت جذاب است.
  3. افزایش علاقه به اکوتوریسم: افزایش علاقه جهانی به سفرهای پایدار و مسئولانه می تواند تقاضا را افزایش دهد.
  4. حمایت دولتی: پتانسیل برای ابتکارات و بودجه دولت برای ترویج گردشگری و حفاظت از مکان های طبیعی.
  5. نیروی کار ماهر: وجود نیروی کار ماهر در بخش گردشگری و هتلداری.

نقاط ضعف:

  1. چالش های زیرساختی: زیرساخت های محدود در مناطق دورافتاده ممکن است مانع دسترسی و توسعه شود. کیفیت ناسازگار جاده ها، تاسیسات و شبکه های ارتباطی.
  2. بی ثباتی سیاسی و اقتصادی: تحریم ها و نوسانات اقتصادی می تواند سرمایه گذاری را متوقف کند و بر تعداد گردشگری تأثیر بگذارد.
  3. موانع نظارتی: فرآیندها و مقررات بوروکراتیک ممکن است ایجاد مشاغل جدید را پیچیده کند.
  4. عدم آگاهی و بازاریابی: بازاریابی بین المللی محدود و معرفی ایران به عنوان یک مقصد برتر اکوتوریسم.
  5. نگرانی های زیست محیطی: در صورت عدم مدیریت پایدار، امکان تخریب محیط زیست وجود دارد.

فرصت ها:

  1. بازار رو به رشد اکوتوریسم: افزایش آگاهی و تقاضای جهانی برای تجربه سفرهای دوستدار محیط زیست.
  2. برنامه های تبادل فرهنگی: مشارکت بالقوه با سازمان های بین المللی برای ترویج گردشگری فرهنگی و آموزشی.
  3. پیشرفت های تکنولوژیکی: استفاده از فناوری برای بهبود تجارب بازاریابی، مدیریت و بازدیدکنندگان.
  4. سرمایه گذاری در رویه های پایدار: توسعه زیرساخت‌ها و شیوه‌های دوستدار محیط زیست می‌تواند مسافران آگاه به محیط زیست را جذب کند.
  5. مشارکت جامعه: مشارکت جوامع محلی در فعالیت های گردشگری می تواند تجارب فرهنگی را افزایش دهد و اطمینان حاصل کند که منافع اقتصادی به صورت محلی توزیع می شود.

تهدیدها:

  1. تخریب محیط زیست: گردشگری بیش از حد و سوء مدیریت می تواند منجر به تخریب اماکن طبیعی و فرهنگی شود.
  2. نگرانی های امنیتی: ادراک ایمنی و بی ثباتی منطقه ای ممکن است گردشگران بین المللی را منصرف کند.
  3. تغییر آب و هوا: اثرات نامطلوب بر جاذبه های طبیعی ناشی از تغییرات آب و هوایی.
  4. رقابت: سایر کشورهایی که زیرساخت های اکوتوریسمی مستقرتر دارند، می توانند ایران را تحت الشعاع قرار دهند.
  5. بحران سلامت: همه‌گیری و سایر بحران‌های بهداشتی می‌توانند به شدت بر جریان گردشگری تأثیر بگذارند.

برای موفقیت، ابتکار ایجاد اقامتگاه های بوم گردی در ایران باید از نقاط قوت آن مانند منابع غنی طبیعی و فرهنگی استفاده کند و از فرصت هایی مانند بازار رو به رشد اکوتوریسم سرمایه گذاری کند. با این حال، همچنین باید به نقاط ضعفی مانند چالش های زیرساختی و موانع نظارتی رسیدگی کند، در حالی که تهدیدهایی مانند تخریب محیط زیست و نگرانی های امنیتی را کاهش دهد. اجرای شیوه های پایدار و مشارکت دادن جوامع محلی برای موفقیت بلندمدت بسیار مهم خواهد بود.

طرح-ایجاد-اقامتگاه-های-بوم-گردی-فضای-بیرونی---ایطرح
شرایط لازم برای صدور مجوز جهت احداث اقامتگاههای بومگردی
  1. دارابودن طرح اولیه شامل: • ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣﻨﻄﻘﻪ (ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﻭ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﻧﻘﺸﻪ ﻭ ﯾﺎ ﻋﮑﺲ ﻫﻮﺍﯾﯽ) • ﮐﺮﻭﮐﯽ ﺟﺎﻧﻤﺎﯾﯽ ﺳﺎﯾﺖ ﺑﺎ ﺫﮐﺮ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ )سایت پلان( • ﺑﺮﺭﺳﯽ ﺷﺒﮑﻪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﯽ ﻭ ﺩﺳﺘﺮﺳﯽ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﺑﻪ ﺳﺎﯾﺖ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﻧﻘﺸﻪ • ﺑﺮﺭﺳﯽ ﺗﺄﺳﯿﺴﺎﺕ ﺯﯾﺮﺑﻨﺎﯾﯽ ﺩﺭ ﺳﺎﯾﺖ ﻭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﺁﻥ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﻧﻘﺸﻪ ) ﺁﺏ ، ﺑﺮﻕ، ﮔﺎﺯ، ﻓﺎﺿﻼﺏ، ﺭﺍﻩ ﻭ (… • ﺑﺮﺭﺳﯽ کاربری‌های ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺳﺎﯾﺖ )ﺍﺭﺍﺿﯽ ﻭ ﮐﺎﺭﺑﺮﯾ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ﻬﺎﯼ هم‌جوار ﺯﻣﯿﻦ(ﺗﺪﻭﯾﻦ ﺍﻫﺪﺍﻑ ﻭ ایده‌های ﺍﻭﻟﯿﻪ ﻃﺮﺍﺣﯽ
    ارائه اسناد مالکیت یا تصرف قانونی املاک شخصی (در صورت عدم استفاده از اراضی دولتی)
  2. دارابودن کارت پایان خدمت یا معافیت (برای آقایان)
  3. درج موضوع فعالیت ایجاد تأسیسات گردشگری در اساسنامه شرکت (برای اشخاص حقوقی)
  4. اقامتگاه های بومی درجه ۱و ۲ و ۳ به ترتیب باید دارای ۲ و ۳ و ۴ اتاق و هر اتاق با ظرفیت ۴ مهمان باشد.
  5. استفاده از نمادها،المانها و مولفه های بومی و سنتی در دکوراسیون داخلی و استفاده از صنایع دستی منطقه در تزئینات اقامتگه ضروری می‌باشد.
  6. بکارگیری کارکنان آموزش دیده
  7. بقیه شرایط مطابق با پیوست می‌باشد.
مدارک لازم برای صدور مجوز جهت احداث اقامتگاههای بومگردی
  1. تصویر کارت نظام وظیفه یا معافیت (ویژه آقایان)
  2. اسناد مالکیت زمین/ اجاره نامه/ قرارداد واگذاری/ موافقت
  3. طرح اولیه
  4. آگهی تاسیس و تصویر آگهی آخرین تغییرات شرکت و اساسنامه معتبر در روزنامه رسمی (اشخاص حقوقی)
استعلامات بین دستگاهی جهت صدور مجوز احداث اقامتگاههای  بومگردی
  1. استعلام برخط احراز هویت (داشتن شناسنامه و کارت ملی) اشخاص حقیقی ایرانی
  2. استعلام برخط نشانی و کد پستی
  3. استعلام برخط احراز هویت کاربران (شاهکار)
  4. استعلام برخط وضعیت محکومیت مالی
  5. تصدیق برخط اصالت سند مالکیت یا اجاره نامه رسمی
  6. استعلام برخط احراز هویت (داشتن شناسه ملی) و اساسنامه و اطلاعات عمومی اشخاص حقوقی خصوصی
  7. تصدیق برخط اصالت وضعیت نظام وظیفه

تمامی اشخاص حقیقی، اشخاص حقوقی ، اتباع خارجی حقیقی و اتباع خارجی حقوقی  میتوانند مجوز برای احداث اقامتگاه بوم گردی را از وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی – معاونت گردشگری – اداره کل سرمایه‌گذاری، زیرساخت و مناطق نمونه گردشگری دریافت نمایند.

زمان لازم برای صدور مجوز از زمان تایید مدارک ۵ روز کاری و مدت اعتبار این مجوز ۱۲ خواهد بود . همچنین  هزینه لازم  جهت دریافت این مجور مبلغ ۱۰۰,۰۰۰ ریال  می باشد .

مراحل صدور پروانه بهره برداری اقامتگاههای بومگردی
یک نمونه بوم مدل کسب و کار یک اقامتگاههای بومگردی

بوم مدل کسب و کار برای یک اقامتگاه بوم‌گردی شامل ۹ بخش کلیدی است که هر کدام به طور جداگانه توضیح داده می‌شود:

۱. بخش مشتریان (Customer Segments)

  •  گردشگران داخلی و خارجی: افرادی که به دنبال تجربه اقامت در محیط‌های طبیعی و بومی هستند.
  •  خانواده‌ها: خانواده‌هایی که به دنبال محیطی آرام و طبیعی برای تعطیلات خود هستند.
  •  گروه‌های دوستانه و تورهای گروهی: گروه‌هایی که به صورت دسته‌جمعی به سفر می‌روند و به دنبال تجربه‌های مشترک و متفاوت هستند.
  •  طبیعت‌گردان و علاقه‌مندان به اکوتوریسم: افرادی که علاقه‌مند به طبیعت و فرهنگ‌های بومی هستند.
  •  شرکت‌ها و سازمان‌ها: سازمان‌هایی که به دنبال مکان‌هایی برای برگزاری رویدادها، کارگاه‌ها و همایش‌های خود در محیطی طبیعی و بومی هستند.

۲. ارزش پیشنهادی (Value Propositions)

  •  تجربه زندگی بومی: ارائه تجربه اقامت در خانه‌های سنتی و محلی با امکانات بومی.
  •  محیط طبیعی و آرام: قرار گرفتن اقامتگاه در محیطی طبیعی، دور از هیاهوی شهری.
  •  فعالیت‌های فرهنگی و بومی: برگزاری برنامه‌های فرهنگی، کارگاه‌های آموزشی و فعالیت‌های مرتبط با فرهنگ و هنر بومی.
  • پایداری و احترام به محیط زیست: استفاده از منابع محلی و پایدار، و توجه به حفظ محیط زیست و کاهش اثرات منفی بر آن.
  •  غذاهای محلی و ارگانیک: ارائه غذاهای محلی و ارگانیک تهیه شده از محصولات تازه و بومی.

۳. کانال‌ها (Channels)

  •  وبسایت و رزرو آنلاین: وبسایت رسمی اقامتگاه برای اطلاع‌رسانی و امکان رزرو آنلاین.
  •  شبکه‌های اجتماعی: استفاده از پلتفرم‌های اجتماعی برای جذب مشتریان، اطلاع‌رسانی و ارتباط با مخاطبان.
  •  آژانس‌های گردشگری: همکاری با آژانس‌های گردشگری برای معرفی و جذب گردشگران.
  •  نمایشگاه‌ها و رویدادهای گردشگری: شرکت در نمایشگاه‌ها و رویدادهای مرتبط با گردشگری برای معرفی اقامتگاه.
  • تبلیغات محلی و ملی: تبلیغات در رسانه‌های محلی و ملی برای جذب گردشگران داخلی و خارجی.

۴. ارتباط با مشتریان (Customer Relationships)

  • خدمات شخصی‌سازی شده: ارائه خدمات شخصی‌سازی شده بر اساس نیازها و ترجیحات هر مشتری.
  • پشتیبانی ۲۴/۷: ارائه خدمات پشتیبانی به مشتریان در طول اقامت آن‌ها.
  •  برنامه‌های وفاداری مشتریان: طراحی برنامه‌های تخفیف و پاداش برای مشتریان تکراری.
  • نظرسنجی و بازخورد: جمع‌آوری بازخوردهای مشتریان برای بهبود خدمات و افزایش رضایت آن‌ها.
  •  تعامل در شبکه‌های اجتماعی: ارتباط مستمر با مشتریان از طریق شبکه‌های اجتماعی و پاسخ به سوالات و نظرات آن‌ها.

۵. جریان درآمدی (Revenue Streams)

  • اقامت: درآمد حاصل از اجاره اتاق‌ها و واحدهای اقامتی.
  •  رستوران و غذاهای محلی: درآمد حاصل از فروش غذاهای محلی و ارگانیک در رستوران اقامتگاه.
  •  برگزاری رویدادها و کارگاه‌ها: درآمد حاصل از برگزاری رویدادهای فرهنگی، کارگاه‌های آموزشی و همایش‌ها.
  •  تورهای محلی و فعالیت‌ها: درآمد حاصل از ارائه تورهای محلی و فعالیت‌های تفریحی و فرهنگی.
  •  فروش محصولات محلی: درآمد حاصل از فروش محصولات بومی و صنایع دستی محلی.

۶. منابع کلیدی (Key Resources)

  •  مکان و تجهیزات اقامتگاه: ساختمان‌ها و تجهیزات مورد نیاز برای اقامت و خدمات رسانی به گردشگران.
  • نیروی انسانی متخصص: کارکنانی با تجربه در حوزه‌های گردشگری، مهمان‌داری و فعالیت‌های فرهنگی.
  •  منابع محلی و طبیعی: استفاده از منابع محلی و طبیعی برای ارائه خدمات و فعالیت‌های بومی.
  •  پلتفرم‌های دیجیتال: وبسایت، اپلیکیشن و سیستم‌های رزرو آنلاین برای مدیریت ارتباطات و رزروها.
  •  شبکه‌های ارتباطی: روابط و همکاری با نهادها، سازمان‌ها و تامین‌کنندگان محلی.

۷. فعالیت‌های کلیدی (Key Activities)

  •  مدیریت اقامتگاه: مدیریت و نگهداری ساختمان‌ها و تجهیزات اقامتگاه.
  • خدمات مشتریان: ارائه خدمات مهمان‌داری، پذیرش و پشتیبانی به گردشگران.
  •  برگزاری رویدادها و کارگاه‌ها: برنامه‌ریزی و اجرای رویدادهای فرهنگی، کارگاه‌های آموزشی و تورهای محلی.
  •  بازاریابی و تبلیغات: طراحی و اجرای کمپین‌های بازاریابی و تبلیغاتی برای جذب گردشگران.
  •  حفظ و بهبود محیط زیست: اقدامات برای حفظ و بهبود محیط زیست و استفاده پایدار از منابع محلی.

۸. شرکای کلیدی (Key Partnerships)

  •  تامین‌کنندگان محلی: تامین‌کنندگان مواد غذایی، تجهیزات و خدمات مورد نیاز از جامعه محلی.
  • آژانس‌های گردشگری: همکاری با آژانس‌های گردشگری برای جذب گردشگران و ارائه بسته‌های گردشگری.
  • نهادهای دولتی و محلی: همکاری با نهادهای دولتی و محلی برای دریافت مجوزها، حمایت‌ها و تبلیغات.
  • مراکز آموزشی و فرهنگی: همکاری با مراکز آموزشی و فرهنگی برای برگزاری کارگاه‌ها و رویدادها.
  • رسانه‌ها و پلتفرم‌های دیجیتال: همکاری با رسانه‌ها و پلتفرم‌های دیجیتال برای تبلیغات و ارتباط با مشتریان.

۹. ساختار هزینه‌ها (Cost Structure)

  • هزینه‌های عملیاتی: هزینه‌های مربوط به مدیریت و نگهداری اقامتگاه، شامل تعمیرات، نگهداری و خدمات روزانه.
  • هزینه‌های نیروی انسانی: حقوق و مزایای کارکنان اقامتگاه.
  •  هزینه‌های بازاریابی و تبلیغات: هزینه‌های مربوط به تبلیغات، بازاریابی و جذب گردشگران.
  • هزینه‌های تأمین منابع و تجهیزات: هزینه‌های مربوط به تأمین مواد غذایی، تجهیزات و خدمات از تامین‌کنندگان محلی.
  •  هزینه‌های رویدادها و کارگاه‌ها: هزینه‌های مربوط به برنامه‌ریزی و اجرای رویدادها و کارگاه‌های آموزشی.
  •  هزینه‌های محیط زیستی و پایداری: هزینه‌های مربوط به حفظ و بهبود محیط زیست و استفاده پایدار از منابع محلی.

این بوم مدل کسب و کار به اقامتگاه بوم‌گردی کمک می‌کند تا تمامی جنبه‌های کسب و کار خود را به طور جامع و سازمان‌یافته بررسی کرده و استراتژی‌های مناسب برای رشد و توسعه را تعیین کند.

پیش بینی میزان سرمایه گذاری و سودآوری طرح ایجاد اقامتگاههای بومگردی

ظرفیت تولید سالیانه : واحد های اقامتی ۱۱,۶۸۰  شب ،  رستوران ۱۴۶,۰۰۰ پرس ، اجاره واحد های فروشگاهی  ۱۰ باب ،پذیرایی سالن اجتماعات ۱۹,۲۰۰ پرس ، ورودی  سالن اجتماعات ۴۸ سانس
مساحت زمین موردنیاز : ۱۰۴۹۹ مترمربع
زیربنای کل : ۴۲۶۱ مترمربع
تعداد نیروی انسانی مورد نیاز : ۲۳ نفر
میزان سرمایه گذاری ثابت :۴۸۸.۹ هزار دلار
ارزش ماشین آلات و تجهیزات : ۶۷.۴ هزار دلار
نرخ بازده داخلی در سال مبنا : ۳۲.۱۰ درصد



درصورت تمایل به این مطلب امتیاز دهید:

۵/۵ - (۵ امتیاز)