طرح راه اندازی تاکسی هوایی

تاکسی هوایی یا همان ایر ‌تاکسی، یک اصطلاح کلی است که برای انواع هواپیماهای دربستی مورد استفاده قرار می‌گیرد. ایر تاکسی عبارت است از استفاده از هواپیما در مسیرهای مختلف پرواز بدون استفاده از برنامۀ پروازی که به‌خودی‌خود موجب صرفه‌جویی در زمان و هزینه می شود.
تاکسی هوایی یک هواپیمای سبک یا حتی فوق‌سبک بوده و می‌تواند با حداقل ظرفیت ممکن، نظیر چیزی در حدود ظرفیت یک تاکسی یا اتوبوس معمولی، در مسیرهای کوتاه جا‌به‌جا شود.
هواپیماهای معمولیِ موجود در ناوگان هوایی کشور، به دلیل وجود برخی محدودیت‌ها در هر فرودگاهی امکان نشست و برخاست ندارند. این در حالی است که تاکسی هوایی، با ابعاد و وزن کم و قابلیت کنترل بالا، می‌تواند در بسیاری از فرودگاه‌های کوچک نشست و برخاست کند.
داشتن موتورهای جت و وزن کم، باعث بالا‌رفتن سرعت ایر‌تاکسی ها شده است. تاکسی هوایی می‌تواند در مسیرهای طولانی، صرفه‌جویی در زمان را به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مزایای خود معرفی کند.
مهم‌ترین عامل در میزان مصرف سوخت یک هواپیما، وزن و نوع موتور آن است. با‌توجه‌به ویژگی‌های ایر‌تاکسی، مصرف سوخت آن در مقایسه با یک هواپیمای معمولی، بسیار پایین است.
این خودروی پرنده قابلیت حمل تا ۴ مسافر را دارد و به گونه ای طراحی شده که توسط یک خلبان هدایت شود. البته این قابلیت نیز برای آن در نظر گرفته شده که در مواقع اضطراری به شکل روباتیکی به پرواز درآمده و مسیریابی کند
این سیستم جدید قابلیت استفاده از سوخت جت و هیدروژن مایع را دارد.

مزایای استفاده از تاکسی هوایی یا ایر ‌تاکسی

سرعت بالای حرکت:
داشتن موتورهای جت و وزن کم، باعث بالا‌رفتن سرعت ایر‌تاکسی شده است. تاکسی هوایی می‌تواند در مسیرهای طولانی، صرفه‌جویی در زمان را به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مزایای خود معرفی کند.
پرسنل کم و بهره‌وری زیاد:
اصولاً یک هواپیمای کوچک به پرسنل کمتری برای پرواز نیاز دارد، به‌طوری‌که عموماً یک نفر (در بعضی موارد دو نفر) برای هر پرواز مأمور می‌شوند.
مصرف سوخت پایین:
مهم‌ترین عامل در میزان مصرف سوخت یک هواپیما، وزن و نوع موتور آن است. با‌توجه‌به ویژگی‌های ایر‌تاکسی، مصرف سوخت آن در مقایسه با یک هواپیمای معمولی، بسیار پایین است.
صرفه‌جویی در هزینه‌ها:
با‌توجه‌به اینکه هواپیماهای مورد‌استفاده در تاکسی هوایی بسیار کوچک‌اند، در‌نتیجه قیمت خرید آن‌ها در مقایسه با هواپیماهای معمولی بسیار کمتر است. همچنین هزینۀ تعمیر و نگهداری ایر‌تاکسی، قطعات آن، بیمه و عوارض فرودگاهی نیز نسبت به هواپیماهای معمولی بسیار پایین‌تر است.
انعطاف‌پذیری بالا:
هواپیمای معمولی موجود در ناوگان هوایی کشور، به دلیل وجود برخی محدودیت‌ها در هر فرودگاهی امکان نشست و برخاست ندارند. این در حالی است که تاکسی هوایی، با ابعاد و وزن کم و قابلیت کنترل بالا، می‌تواند در بسیاری از فرودگاه‌های کوچک نشست و برخاست کند.

کد آیسیک مرتبط با صنعت تولید تاکسی هوایی

کد آیسیک مخفف International Standard Industrial Classification (سیستم بین المللی طبقه بندی استاندارد صنایع) است. کد گذاری به عنوان روش ساده و دقیق برای تعیین هویت کالا، قطعات ، مدارک و اموال ، سالها است که در سطح شرکت هاو زنجیره های تأمین مورد استفاده قرار می گیرد.
کد آیسیک ایر تاکسی 3530412370

بررسی شرایط استفاده از تاکسی هوایی در ایران

کشورمان ایران با داشتن حدود ۳۱۹ فرودگاه (شامل فرودگاه‌های نظامی و غیر‌نظامی)، رتبه بیست‌و‌دوم جهان را از نظر تعداد فرودگاه به خود اختصاص داده است. ایران از این نظر، بر بسیاری از کشورهای جهان، مانند ایتالیا، سوئیس، ترکیه، عربستان، نروژ و حتی ژاپن برتری دارد و برای‌مثال، دو برابر کشوری مانند اسپانیا فرودگاه دارد. همین موضوع، به‌عنوان مهم‌ترین عامل، بستر استفاده از ایر‌تاکسی را در ایران فراهم می‌کند.
همچنین با‌توجه‌به ویژگی‌های مورد‌نیاز هواپیمای ایر‌تاکسی، هواپیماهای ATR ایتالیایی-فرانسوی و هواپیماهای امبرائر برزیلی که هر دو توسط ایران خریداری شده‌اند، قابلیت بدل‌شدن به ایرتاکسی را دارند.
موافقان برقراری راه‌اندازی گسترده تاکسی هوایی می‌گویند: موضوعی که استفاده از تاکسی هوایی را برای خطوط هوایی ایران مقرون‌به‌صرفه می‌کند، عدم امکان نشست و برخاست بسیاری از هواپیماهای ایرانی در فرودگاه‌های واقع در مناطق محروم کشور است. وضعیت باند پرواز در بسیاری از فرودگاه‌های این مناطق، مناسب نیست و حتی برخی از باندها خاکی هستند. به نظر می‌رسد یکی از مهم‌ترین محاسن راه‌اندازی خطوط ایرتاکسی در ایران، سوق‌دادن صنعت هوانوردی به‌سمت مناطق محروم کشور باشد.
راه‌اندازی ایر تاکسی یا تاکسی هوایی در ایران به صورت گسترده یکی از مباحثی است که این روزها مطرح می‌شود و مخالفان و موافقان خود را دارد. در حالی که سازمان هواپیمایی برنامه ریزی کرده است که تا سیستم ایر تاکسی را در کشور نهادینه کند، اما برخی مخالفان با بیان این که این طرح توجیه اقتصادی در شرایط فعلی کشور ندارد، این کار را هزینه بر ارزیابی می‌کنند.

مزایای استفاده از تاکسی هوایی

سرعت بالای حرکت: داشتن موتورهای جت و وزن کم، باعث بالا‌رفتن سرعت ایر‌تاکسی شده است. تاکسی هوایی می‌تواند در مسیرهای طولانی، صرفه‌جویی در زمان را به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مزایای خود معرفی کند.
پرسنل کم و بهره‌وری زیاد: اصولاً یک هواپیمای کوچک به پرسنل کمتری برای پرواز نیاز دارد، به‌طوری‌که عموماً یک نفر (در بعضی موارد دو نفر) برای هر پرواز مامور می‌شوند.
مصرف سوخت پایین: مهم‌ترین عامل در میزان مصرف سوخت یک هواپیما، وزن و نوع موتور آن است. با‌توجه‌به ویژگی‌های ایر‌تاکسی، مصرف سوخت آن در مقایسه با یک هواپیمای معمولی، بسیار پایین است.
صرفه‌جویی در هزینه‌ها: با‌توجه‌به اینکه هواپیماهای مورد‌استفاده در تاکسی هوایی بسیار کوچک‌اند، در‌نتیجه قیمت خرید آن‌ها در مقایسه با هواپیماهای معمولی بسیار کمتر است. همچنین هزینه تعمیر و نگهداری ایر‌تاکسی، قطعات آن، بیمه و عوارض فرودگاهی نیز نسبت به هواپیماهای معمولی بسیار پایین‌تر است.
انعطاف‌پذیری بالا: هواپیمای معمولی موجود در ناوگان هوایی کشور، به دلیل وجود برخی محدودیت‌ها در هر فرودگاهی امکان نشست و برخاست ندارند. این در حالی است که تاکسی هوایی، با ابعاد و وزن کم و قابلیت کنترل بالا، می‌تواند در بسیاری از فرودگاه‌های کوچک نشست و برخاست کند.

مجوز اولین تاکسی هوایی ایران در فرودگاه بجنورد در سال 96 صادر شد. این نخستین باربودکه مجوز فعالیت تاکسی هوایی یا ایر ‌تاکسی در ایران صادر می‌شد و برای فعالیت ایر‌تاکسی در فرودگاه بجنورد، دو فروند هواپیما خریداری گردید.
ایران دارای قدیمی‌ترین صنعت هواپیمایی در منطقه است و با وجود فشارهای زیاد تحریم‌ها روی صنعت هوایی، باید با کمک این تجارب وارد فاز جدیدی از صنعت حمل و نقل هوایی شویم.
تاکنون در حوزه هوانوردی عمومی کار جدی انجام نداده‌ایم اما به دلیل درخواست زیاد مردم برای داشتن هواپیماهای شخصی و همچنین توسعه صنعت حمل و نقل هوایی، هوانوردی عمومی در کشور آغاز به کار می‌کند. در همین راستا دو مسیر تاکسی هوایی در سال جاری در کشور راه‌اندازی می‌شود. ایجاد ساختار مقرراتی برای توسعه هوانوردی در فرودگاه‌های کوچک اما توسعه‌یافته نیز یکی از موضوعات مهم در این بخش است.
اکنون تعداد زیادی از فرودگاه‌های کشور زیان‌ده هستند، می‌توان با توسعه هوانوردی عمومی به زیان‌ده بودن این فرودگاه‌ها پایان داد.
درباره هواپیماهای فوق سبک تصمیماتی گرفته‌ایم و ۱۰۰ فروند هواپیمای سبک داریم و قرار است با اجرای این طرح این هواپیماها در فرودگاه‌ها فعال شوند. بستر مستقلی نیز در سازمان هواپیمایی کشوری در این باره راه‌اندازی و مجوزهای آن صادر شده است.
کلیه استان‌ها و شهرستان‌هایی که فرودگاه‌های غیرفعال یا کم فعال دارند می‌توانند در این حوزه درخواست دهند.
جابجایی مسافر در دنیا دارای یک بخش کوچک و یک بخش بزرگ است. بخش کوچک آن جابجایی هواپیمای مسافربری توسط خطوط هوایی است اما بخش عمده آن توسط خطوط هوایی با ظرفیت پایین تر و غیربرنامه‌ای است.
به عنوان مثال اگر تعداد هواپیماهای تجاری در کشورهای مختلف یک واحد باشد تعداد هواپیماهای تاکسی و هلی کوپترها حداقل 10 برابر و حداکثر 100 برابر است.
تاکسی‌های هواپیمایی صرفاً برای افراد مرفه و ثروتمند نیست، این هواپیماها خدمات عمومی بسیار زیادی از جمله جابجایی سریع محصولات حیاتی ارائه می‌دهند. علاوه بر این، افرادی را که اهدای عضو می‌کنند نیز جابجا می‌کنند. علاوه براین، تاکسی‌های هوایی یک کسب و کار نیز محسوب شده و مهارت‌های عمومی ایران را در حوزه صنعت و خدمات هوانوردی به شدت ارتقا می‌دهد.
با وجود اینکه تاکسی‌های هوایی منافع فوق العاده‌ای داشته و مورد توجه ویژه کشورهای مختلف دنیا قرار گرفته اما ما کمتر به آن توجه کرده‌ایم.
به منظور توسعه این موضوع، کمیته‌ای متشکل از سازمان هواپیمایی کشوری، شرکت فرودگاه‌ها، ناوبری و معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری تحت نظر معاونت وزارت راه تشکیل شد و در همین مدت کوتاه، انجام کارهای اداری سرعت پیدا کرد. این کمیته راهکارهایی را برای تامین هواپیما، آموزش و ایجاد ساختار نیز پیشنهاد کرده است. کلیه استان‌ها و شهرستان‌هایی که فرودگاه‌های غیرفعال یا کم فعال دارند می‌توانند در این حوزه درخواست دهند.
اگر این صنعت را ارتقا دهیم تولید هواپیما در ایران تقویت خواهد شد. به عنوان مثال بالگرد هشت نفره در کشور رونمایی شده اما بازار جدی ندارد و اگر این تاکسی‌های هوایی راه بیفتد بازار جدی پیدا خواهد کرد.
تاکسی‌های هوایی معمولاً برای بین شهرها کاربرد دارند و استفاده از آن برای مسافتی در حدود 200 کیلومتر مقرون به صرفه خواهد بود.
جت‌های شخصی در ایران طرفداران زیادی ندارند و البته بهتر است که بگوییم تنها چیزی حدود ١٧٠ ایرانی مالک هواپیماهای شخصی هستند. هواپیماهای کوچکی که تنها قابلیت حمل تعداد انگشت‌شماری سرنشین را دارند. در حال حاضر هیچ هواپیما و جت شخصی با ظرفیت بالای دونفر و وزن ۶٠٠کیلوگرم در ایران وجود ندارد.
در سال ٨٢ وزارت راه وقت، لایحه‌ای را در رابطه با اجازه پرواز هواپیماهای شخصی به دولت برد و از آن تاریخ بود که مالکیت حقیقی و حقوقی هواپیماهای شخصی در ایران آزاد شد و هرکس می‌توانست بر اساس ضوابط سازمان هواپیمایی بهره‌برداری کند، اما این لایحه در سال‌های گذشته به دلایل مختلفی مغفول ماند.
بعد از این مصوبه تنها ١۶٠ الی ١٧٠ هواپیمای یک‌موتوره فوق سبک که از آنها به‌عنوان هواپیماهای ورزشی استفاده می‌شود، وارد کشور شد. این هواپیماها که وزنی کمتر از ۶٠٠کیلوگرم دارند، تنها در تفریحات استفاده می‌شوند و خلبان‌های آنها معمولاً قادر به پرواز در مسیرهای طولانی نیستند.
البته نخستین‌بار سال ٧۶ فردی یک فروند هواپیمای ۴نفره یک‌موتوره پیستونی وارد کرد اما به دلیل مشکلات قانونی امکان استفاده از آن نبود و درنهایت بعد از سال‌ها خاک‌خوردن در فرودگاه قلعه‌مرغی به یکی از ایرلاین‌ها واگذار شد. بعد از آن، در سال ٧٩ شرکت بلند پرواز یک هواپیمای ورزشی وارد کرد که به دلیل محدودیت‌هایی که وجود داشت، این هواپیما در بخش آموزش مورد استفاده قرار گرفت.

جالب است بدانید که هواپیماهای شخصی مشمول تحریم نمی‌شوند. بنابراین متقاضیان آن می‌توانند به راحتی نسبت به خرید آنها اقدام کنند. این هواپیماها معمولاً در بازار جهانی بین ١٠٠ تا ١۵٠‌هزار دلار قیمت دارند. به عبارت دیگر با دلار ١٢‌هزار تومانی این روزهای بازار ایران، قیمت هر هواپیمای شخصی چیزی حدود یک‌میلیارد و ٢٠٠‌میلیون تا یک‌میلیارد و ٨٠٠‌میلیون تومان قیمت دارد و تعمیر و نگهداری آن معمولاً برای صاحبانش بسته به نوع آن ماهانه چیزی حدود ٣تا ۵‌میلیون تومان آب می‌خورد؛ البته نباید فراموش کرد که در هواپیماهای شخصی خبری از یارانه سوخت نیست.
مقصود اسعدی‌سامانی، دبیر انجمن شرکت‌های هواپیمایی می‌گوید: سوخت جت‌ها و هواپیماهای شخصی به قیمت فوب خلیج‌فارس یعنی لیتری حدود ٩‌هزار تومان فروخته می‌شود و هزینه تعمیر و نگهداری که صاحبان آنها پرداخت می‌کنند، به‌مراتب بیشتر است. البته باید توجه داشت که هواپیما یا همان جت‌های شخصی با وزن بالای ۶٠٠ کیلوگرم که امکان جابه‌جایی بیش از ٢ مسافر را دارند، هزینه‌های نگهداری‌شان خیلی بیشتر از اینهاست و در برخی مواقع معادل هواپیماهای مسافری کوچک برای صاحبان‌شان هزینه می‌تراشند.

خلاصه بررسی فنی، مالی و بازار طرح راه اندازی ایر تاکسی

نرخ برابری دلار : 20000 تومان
دفتر پشتیبانی : 100 مترمربع
تعداد نیروی انسانی مورد نیاز : 5 نفر
میزان سرمایه گذاری ثابت : 1.5 میلیارد تومان
ارزش ماشين آلات و تجهيزات : 1.3 میلیارد تومان
نرخ بازده داخلی : 38 درصد

 

نکته مهم

اين طرح صرفا به عنوان يک ايده سرمايه گذاری مطرح می شود. جداول و نمودارها تقريبی است.

امکان سرمايه گذاری با ظرفيتهای مختلف و به تبع آن سطح سرمايه گذاری کمتر و بيشتر از ميزان اعلام شده نيز وجود دارد.

درصورت نياز به تدوين طرح توجيهی مي توانيد با شرکت تماس حاصل فرماييد يا فرم اوليه سفارش طرح را تکميل نمائيد.