چگونه می توانید بودجه کسب و کار خود را تامین کنید

اکثر مشاغل سالم در برخی مواقع نیاز به تامین مالی کسب و کار دارند. استارت‌آپ‌ها باید با هزینه‌های راه‌اندازی مقابله کنند و کسب‌وکارهای مستمر باید رشد و سرمایه در گردش را تامین مالی کنند.
تصمیم به گرفتن نوعی بدهی بسیار رایج است، اما گزینه های تامین مالی به نوع کسب و کار شما بستگی دارد. سن، موقعیت، عملکرد، فرصت های بازار ، تیم و غیره بسیار مهم هستند. بنابراین باید جستجوی بودجه و رویکرد خود را تنظیم کنید. بیایید نحوه انجام جستجوی بودجه و تعریف برخی از گزینه های رایج را بررسی کنیم.

افسانه های رایج تامین مالی مشاغل کوچک

قبل از اینکه به مناسب ترین گزینه ها برای استارت آپ ها و کسب و کارهای مستقر بپردازیم، بیایید برخی از افسانه های رایج تامین مالی را کنار بگذاریم تا بتوانیم آنها را از سر راه خود دور کنیم. در این مرحله ناامید نشوید. بهتر است به جای افسانه هایی که نمی توانید با واقعیت هایی که می توانید با آنها کار کنید، کنار بیایید.

سرمایه گذاری خطرپذیر فرصتی رو به رشد برای تأمین مالی کسب و کارها است

در واقع، تامین مالی با سرمایه خطرپذیر بسیار نادر است. این را بعداً بیشتر توضیح خواهم داد، اما فرض کنید که تنها تعداد بسیار کمی از شرکت‌های با رشد بالا با تیم‌های مدیریتی با قدرت بالا، فرصت‌های مخاطره‌آمیز هستند. بسیاری از مردم از عبارت “سرمایه خطرپذیر” استفاده می کنند که واقعاً به معنای “سرمایه گذاران خارجی” یا “سرمایه گذاران فرشته” است.

وام های بانکی محتمل ترین گزینه برای تامین مالی یک کسب و کار جدید است

در واقع، بانک‌ها برای استارت‌آپ‌های بیزینس پلن سرمایه‌گذاری نمی‌کنند . به دلیل ریسک احتمالی، بانک ها نباید پول سپرده گذاران را در مشاغل جدید سرمایه گذاری کنند. بعداً در مورد آن بیشتر صحبت خواهیم کرد، اما اغلب برای گرفتن وام بانکی به نوعی کشش پولی نیاز دارید.

طرح های بیزینس پلن سرمایه گذاران را می فروشند

طرح های بیزینس پلن به طور خودکار سرمایه گذاران را متقاعد نمی کنند که باید کسب و کار شما را تامین کنند.
بله، یک خوب نوشته شده و متقاعد طرح بیزینس پلن (و زمین ) ارائه کسب و کار خود را به سرمایه گذاران در جزئیات؛ اما آنها در کسب و کار شما سرمایه گذاری می کنند، نه فقط یک برنامه. معمولاً شما باید یک تیم در محل داشته باشید، به سمت اعتبارسنجی ایده پیشرفت کرده باشید، یا – بهتر است – کشش (مشتریان پرداختی). بنابراین قبل از جذب سرمایه‌گذار، باید کارهای زیادی انجام دهید.
هیچ کس روی ایده ها یا برنامه ها سرمایه گذاری نمی کند . استثنائات نادری وجود دارد که در آن سرمایه گذاران یک کارآفرین را به خوبی می شناسند و آماده هستند تا در مراحل اولیه روی آنها سرمایه گذاری کنند. در این صورت، آنها روی کارآفرین سرمایه گذاری می کنند نه برنامه.

چگونه کسب و کار خود را برای تامین مالی آماده کنیم

بیایید با یک بررسی سریع واقعیت شروع کنیم. مانند بسیاری از موارد در تجارت، بسیاری از موارد در مورد تأمین مالی کسب و کار به جزئیات خاص شما بستگی دارد. واقعیت ها بسته به مرحله رشد، منابع و عوامل دیگر مورد به مورد پیش می روند.

آیا شما یک استارت آپ هستید یا یک تجارت در حال انجام؟

چشم انداز تامین مالی تا حد زیادی به ویژگی های کسب و کار بستگی دارد.
برای مثال، بسیاری از کسب‌وکارهای در حال انجام به وام‌های تجاری استاندارد از یک بانک سنتی دسترسی دارند که برای استارت‌آپ‌ها در دسترس نیست. همچنین، استارت‌آپ‌های با فناوری پیشرفته با رشد بالا به منابع مالی سرمایه‌گذاری دسترسی دارند که برای کسب‌وکارهای باثبات و مستقر که رشد آهسته نشان می‌دهند، در دسترس نیست.

طرح بیزینس پلن خود را توسعه یا اصلاح کنید

من نمی گویم که شما نباید یک طرح بیزینس پلن داشته باشید. تو باید.
طرح کسب و کار شما یک بخش اساسی از پازل تامین مالی است که دقیقاً توضیح می دهد که چقدر پول نیاز دارید و به کجا می رود و چقدر طول می کشد تا آن را به دست آورید.
سرمایه گذاران ابتدا به یک خلاصه نگاه می کنند و سپس به یک پیشنهاد. اما اگر این غربالگری را پشت سر بگذارید، آن‌ها می‌خواهند یک بیزینس پلن را برای فرآیند بررسی دقیق ببینند و حتی قبل از آن، در مراحل اولیه، از شما انتظار دارند که یک طرح بیزینس پلن در پس زمینه، برای استفاده خودتان داشته باشید.
اکثر بانک های تجاری به عنوان بخشی از درخواست وام به یک طرح بیزینس پلن نیاز دارند. همچنین برای درخواست وام تجاری که توسط اداره کسب و کار کوچک (SBA) تضمین شده است، یک طرح مورد نیاز است .
هر کسی که با آنها صحبت می کنید انتظار دارند که یک طرح بیزینس پلن در دسترس داشته باشید. آنها ممکن است بحث خود را با شما با نگاه کردن به طرح شروع نکنند، اما وقتی خواستند آن را ببینند، بدون برنامه گرفتار نشوید.

چگونه برای کسب و کار خود بودجه پیدا کنید

فرآیند جستجوی پول باید با نیازهای شرکت مطابقت داشته باشد. اینکه کجا به دنبال پول می‌گردید و چگونه به دنبال پول می‌گردید به شرکت شما و نوع پولی که نیاز دارید بستگی دارد. به عنوان مثال، بین یک شرکت مرتبط با اینترنت با رشد بالا که به دنبال سرمایه گذاری سرمایه گذاری دور دوم است و یک فروشگاه خرده فروشی محلی که به دنبال تأمین مالی مکان دوم است، تفاوت بسیار زیادی وجود دارد.
در بخش‌های بعدی این مقاله، شش نوع مختلف سرمایه‌گذاری و گزینه‌های وام را بررسی خواهیم کرد. این باید به شما کمک کند که مشخص کنید کدام گزینه های تامین مالی برای کسب و کار شما قابل اجرا هستند و کدام گزینه های سرمایه گذاری را ابتدا باید دنبال کنید.

۱. سرمایه گذاری خطرپذیر

کسب و کار سرمایه گذاری خطرپذیر اغلب به اشتباه درک می شود. بسیاری از شرکت‌های نوپا از شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر شکایت دارند که در سرمایه‌گذاری‌های جدید یا ریسک‌پذیر ناکام هستند.
مردم در مورد سرمایه‌گذاران خطرپذیر به‌عنوان کوسه‌ها صحبت می‌کنند، به دلیل شیوه‌های تجاری ظاهراً غارتگرانه‌شان، یا گوسفند، زیرا ظاهراً مانند یک گله فکر می‌کنند و همه خواهان معاملات مشابه هستند.
این مورد نیست. افرادی که ما آنها را سرمایه گذاران خطرپذیر می نامیم، تاجرانی هستند که مسئول سرمایه گذاری پول دیگران هستند. آنها مسئولیت حرفه ای برای کاهش خطر تا حد امکان دارند. آنها نباید بیش از آنچه که برای تولید نسبت ریسک/بازدهی که منابع سرمایه از آنها می خواهند، ریسک کنند.

چه کسی باید به سرمایه گذاران خطرپذیر وارد شود؟

سرمایه گذاری خطرپذیر را نباید به عنوان منبعی برای تامین مالی برای کسب و کارهای نوپا به جز تعداد بسیار کمی در نظر گرفت. آنها نمی توانند در استارتاپ ها سرمایه گذاری کنند مگر اینکه ترکیبی نادر از فرصت محصول، فرصت بازار و مدیریت اثبات شده وجود داشته باشد.
متخصصان سرمایه گذاری خطرپذیر به دنبال کسب و کارهایی می گردند که معتقدند می توانند در عرض چند سال افزایش زیادی در ارزش کسب و کار ایجاد کنند. آن‌ها می‌دانند که بیشتر این سرمایه‌گذاری‌های پرخطر شکست می‌خورند، بنابراین برندگان باید به اندازه‌ای بزرگ برنده شوند تا برای همه بازنده‌ها بپردازند.
به طور معمول، آنها بر روی محصولات و بازارهای جدیدتر تمرکز می کنند که می توانند به طور معقولی فروش افزایشی را با چندین برابر بزرگ در یک دوره زمانی کوتاه پیش بینی کنند. آنها سعی می کنند فقط با تیم های مدیریتی اثبات شده ای که در گذشته با استارتاپ های موفق سروکار داشته اند کار کنند.
اگر شما یک سرمایه گذاری خطرپذیر بالقوه هستید، احتمالاً قبلاً آن را می دانید. شما اعضای تیم مدیریتی دارید که قبلاً آن را پشت سر گذاشته اند. می توانید خود و اتاقی پر از افراد باهوش را متقاعد کنید که شرکت شما می تواند در عرض سه سال ده برابر رشد کند.
اگر باید بپرسید که آیا شرکت جدید شما یک فرصت سرمایه گذاری احتمالی است، احتمالاً اینطور نیست. افرادی که در صنایع در حال رشد جدید، ارتباطات چندرسانه ای، بیوتکنولوژی یا محصولات با فناوری پیشرفته هستند، عموماً در مورد سرمایه گذاری خطرپذیر و فرصت های سرمایه گذاری خطرپذیر می دانند.

۲. سرمایه گذاری فرشته

سرمایه گذاری فرشته بسیار رایج تر از سرمایه گذاری خطرپذیر است و معمولاً برای استارتاپ ها و در مراحل اولیه رشد نیز بسیار در دسترس است.
اگرچه سرمایه گذاری فرشته بسیار شبیه سرمایه گذاری خطرپذیر است (و اغلب با آن اشتباه گرفته می شود)، تفاوت های مهمی وجود دارد. اول، سرمایه گذاران فرشته گروه ها یا افرادی هستند که پول خود را سرمایه گذاری می کنند. دوم، سرمایه‌گذاران فرشته تمایل دارند در مراحل اولیه رشد در شرکت‌ها سرمایه‌گذاری کنند، در حالی که سرمایه‌گذاری خطرپذیر معمولاً تا چند سال رشد منتظر می‌ماند، پس از اینکه استارت‌آپ‌ها سابقه بیشتری داشته باشند.
کسب‌وکارهایی که سرمایه‌گذاری خطرپذیر دارند، معمولاً پس از شروع با سرمایه‌گذاری فرشته، این کار را با رشد و بلوغ انجام می‌دهند. مانند سرمایه گذاران خطرپذیر، سرمایه گذاران فرشته معمولاً در مراحل اولیه توسعه بر شرکت های با رشد بالا تمرکز می کنند. آنها را برای تأمین مالی برای کسب و کارهای مستقر، باثبات و با رشد کم فکر نکنید.
همچنین باید توجه داشته باشید که سرمایه گذاری فرشته تحت تأثیر قانون مشاغل سال ۲۰۱۲ قرار گرفت که برخی از محدودیت ها را کاهش داد و آنچه را که ما اکنون سرمایه گذاری جمعی می نامیم مجاز کرد. به طور سنتی، سرمایه گذاری فرشته توسط مقررات اوراق بهادار و مبادلات ایالات متحده به افرادی محدود می شد که برخی از حداقل نیازهای ثروت را داشتند که در عبارت قانونی «سرمایه گذاران معتبر» نامیده می شد. سرمایه‌گذاری جمعی اصطلاح پذیرفته‌شده برای سرمایه‌گذاری فردی در استارت‌آپ‌ها توسط افرادی است که الزامات ثروت قانونی را برآورده نمی‌کنند.
تحت شرایط خاص، استارت آپ ها و حتی کسب و کارهای کوچک با رشد بالا می توانند از طیف وسیع تری از سرمایه گذاران سرمایه گذاری کنند. جزئیات در مورد بسیاری از این موارد هنوز مبهم است، بنابراین، در صورت شک، ابتدا با یک وکیل خوب مشورت کنید.

چگونه سرمایه گذاران فرشته پیدا کنیم؟

البته سوال بعدی شما این است که چگونه “فرشتگان” را پیدا کنید که ممکن است بخواهند در تجارت شما سرمایه گذاری کنند. برخی از سازمان های دولتی، مراکز توسعه کسب و کار، مراکز رشد کسب و کار و سازمان های مشابه با جوامع سرمایه گذاری در منطقه شما مرتبط خواهند بود. ابتدا به مرکز توسعه کسب و کار کوچک محلی خود (SBDC) مراجعه کنید، که به احتمال زیاد با کالج محلی شما مرتبط است.
همچنین می توانید طرح کسب و کار خود را در وب سایت هایی که سرمایه گذاران فرشته را گرد هم می آورند، ارسال کنید. دو سایت معتبر در این زمینه عبارتند از:
شبکه فرشته گست
فرشته لیست
مراقب باشید با هر کسی یا شرکت تجاری که پیشنهاد می دهد سرمایه گذاری استارت آپی به شما پیدا کند، اگر آنها را به عنوان نماینده یا مذاکره کننده برای شما استخدام می کنید، یا طرح کسب و کار یا ارائه های خود را انجام می دهید و غیره اینها آبهای آلوده به کوسه هستند.
من از برخی از ارائه دهندگان قانونی مشاوره طرح کسب و کار آگاه هستم، اما یافتن ارائه دهندگان قانونی از کوسه ها سخت تر است. سرمایه‌گذاران واقعی فرشته می‌خواهند با بنیان‌گذاران تیم استارت‌آپ سروکار داشته باشند، نه با کارگزاران، یا یاب‌ها یا مشاوران. کارمزدهای یابنده‌ها چند دهه پیش در سرمایه‌گذاری استارت‌آپ جایگاهی داشتند، اما منسوخ شده‌اند.

۳. وام دهندگان تجاری

بانک ها حتی نسبت به سرمایه گذاران خطرپذیر کمتر در کسب و کارهای نوپا سرمایه گذاری می کنند یا به آنها پول وام می دهند. با این حال، آنها محتمل ترین منبع تامین مالی برای کسب و کارهای کوچک تاسیس شده هستند.
کارآفرینان نوپا و صاحبان مشاغل کوچک خیلی سریع از بانک‌ها و مؤسسات مالی به دلیل ناتوانی در تأمین مالی کسب‌وکارهای جدید انتقاد می‌کنند. بانک ها قرار نیست در مشاغل سرمایه گذاری کنند و قوانین بانکداری فدرال در این زمینه به شدت محدود شده اند.
دولت از سرمایه‌گذاری بانک‌ها در کسب‌وکارها جلوگیری می‌کند، زیرا جامعه، به طور کلی، نمی‌خواهد بانک‌ها پس‌اندازی از سپرده‌گذاران بگیرند و در سرمایه‌گذاری‌های تجاری پرخطر سرمایه‌گذاری کنند. بدیهی است که وقتی (و اگر) آن سرمایه گذاری های تجاری با شکست مواجه شوند، پول سپرده گذاران بانکی در خطر است. آیا می خواهید بانک شما در کسب و کارهای جدید (البته غیر از خودتان) سرمایه گذاری کند؟
علاوه بر این، بانک ها نیز به دلایل مشابه نباید به شرکت های نوپا وام بدهند. تنظیم‌کننده‌های فدرال از بانک‌ها می‌خواهند که پول را در وام‌های بسیار محافظه‌کارانه با پشتوانه وثیقه محکم حفظ کنند. کسب و کارهای نوپا برای رگولاتورهای بانکی به اندازه کافی ایمن نیستند و وثیقه کافی ندارند.
پس چرا می گویم که بانک ها محتمل ترین منبع تامین مالی کسب و کارهای کوچک هستند؟ زیرا صاحبان مشاغل کوچک از بانک ها وام می گیرند . کسب‌وکاری که چند سالی است وجود داشته است، ثبات و دارایی کافی برای استفاده به عنوان وثیقه ایجاد می‌کند. بانک ها معمولاً به شرکت های کوچک وام می دهند که توسط موجودی یا حساب های دریافتنی شرکت پشتیبانی می شود. معمولاً فرمول هایی وجود دارد که بسته به مقدار موجودی کالا و حساب های دریافتنی، تعیین می کند که چه مقدار می توان وام داد.
بخش زیادی از تأمین مالی مشاغل کوچک از طریق وام های بانکی بر اساس وثیقه شخصی صاحب کسب و کار، مانند مالکیت خانه، انجام می شود. برخی می گویند که سرمایه خانگی بزرگترین منبع تامین مالی مشاغل کوچک است.

۴. مدیریت کسب و کار کوچک (SBA)

SBA را تضمین وام به کسب و کارهای کوچک و حتی به کسب و کار راه اندازی . SBA مستقیما وام نمی دهد. این وام ها را تضمین می کند تا بانک های تجاری بتوانند با خیال راحت آنها را بدهند. آنها معمولاً توسط بانک های محلی درخواست و اداره می شوند. شما معمولاً در طول فرآیند دریافت وام SBA با یک بانک محلی سروکار دارید.
برای وام های راه اندازی، SBA به طور معمول نیاز دارد که حداقل یک سوم سرمایه مورد نیاز توسط صاحب کسب و کار جدید تامین شود. علاوه بر این، بقیه مبلغ باید توسط یک تجارت معقول یا دارایی شخصی تضمین شود.
SBA با “وام دهندگان تایید شده” که بانک ها هستند کار می کند. یک وام دهنده تایید شده کمتر از یک هفته طول می کشد تا از SBA تاییدیه بگیرد. اگر بانک شما یک وام دهنده معتبر نیست، باید از بانکدار خود بخواهید که یک بانک محلی را به شما توصیه کند.

۵. وام دهندگان جایگزین

جدا از وام های بانکی استاندارد، یک کسب و کار کوچک تاسیس شده همچنین می تواند به متخصصان حساب های دریافتنی برای استقراض در برابر حساب های دریافتنی خود مراجعه کند.
رایج ترین تامین مالی حساب های دریافتنی برای حمایت از جریان نقدی زمانی که سرمایه در گردش در حساب های دریافتنی معلق می شود استفاده می شود.
به عنوان مثال، اگر کسب و کار شما به توزیع کنندگانی بفروشد که پرداخت آن ۶۰ روز طول می کشد و فاکتورهای معوق در انتظار پرداخت (اما نه دیر) به ۱۰۰۰۰۰ دلار برسد، شرکت شما احتمالاً می تواند بیش از ۵۰۰۰۰ دلار وام بگیرد.
نرخ بهره و کارمزد ممکن است نسبتاً بالا باشد، اما هنوز هم اغلب منبع خوبی برای تامین مالی کسب و کارهای کوچک است. در بیشتر موارد، وام دهنده ریسک پرداخت را نمی پذیرد—اگر مشتری شما پولی به شما نپردازد، باید پول را به هر نحوی پس بدهید. این وام دهندگان اغلب بدهکاران شما را بررسی می کنند و برخی یا همه فاکتورهای معوق را تامین مالی می کنند.
یکی دیگر از روش های تجاری مرتبط، فاکتورینگ نام دارد . به اصطلاح فاکتورها در واقع تعهدات را خریداری می کنند، بنابراین اگر مشتری ۱۰۰۰۰۰ دلار به شما بدهکار است، می توانید اسناد مربوط به آن را برای درصدی از کل مبلغ به فاکتور بفروشید. در این مورد، عامل ریسک پرداخت را به عهده می گیرد، بنابراین تخفیف ها بدیهی است که بسیار زیاد است. از بانکدار خود اطلاعات بیشتری در مورد فاکتورینگ بخواهید.

۶. کمک مالی دوستان و خانواده

اگر بتوانم فقط یک نکته را با کارآفرینان نوپا بیان کنم، این است که باید بدانید به چه پولی نیاز دارید و بدانید که در خطر است. بدانید که چقدر شرط بندی می کنید و روی پولی که نمی توانید از دست بدهید شرط بندی نکنید.
من همیشه صحبتی را که با مردی داشتم به خاطر می‌آورم که ۱۵ سال تلاش کرده بود تا تجارت تولید قایق بادبانی‌اش را به نتیجه برساند و چیزی بیشتر از پیر شدن و بدهی‌های بیشتر به دست نیاورد. او گفت: «اگر فقط یک چیز را به شما بگویم، این است که هرگز از دوستان و خانواده پول نگیرید. اگر این کار را بکنید، پس هرگز نمی توانید خارج شوید. کسب‌وکارها گاهی شکست می‌خورند، و شما باید بتوانید آن را ببندید و کنار بگذارید. من نتوانستم این کار را انجام دهم.»
این داستان نشان می‌دهد که چرا قوانین اوراق بهادار دولت ایالات متحده، سرمایه‌گذاری‌های تجاری را از افرادی که سرمایه‌گذاران ثروتمند و پیشرفته نیستند، منع می‌کند. آنها به طور کامل درک نمی کنند که چقدر خطر وجود دارد. اگر پدر و مادر، خواهر و برادر، دوستان خوب، پسرعموها و همسرتان در کسب و کار شما سرمایه گذاری کنند، از شما تعریف و تمجید زیادی کرده اند. لطفاً، در این صورت، مطمئن شوید که متوجه شده اید که چقدر این پول به راحتی می تواند از دست برود، و آنها را نیز درک کنید.
اگرچه نمی خواهید راه اندازی شرکت خود را با سرمایه گذاری دوستان و خانواده رد کنید ، برخی از معایب را نادیده نگیرید. با چشمان باز وارد این رابطه شوید.

نکاتی که باید قبل از شروع کار در تامین مالی در نظر گرفته شود

متأسفانه، تأمین مالی و سرمایه گذاری شامل پول است. و پول باعث ایجاد برخی شیوه های تجاری غارتگرانه، کلاهبرداری و مواردی از این دست می شود. بنابراین در اینجا چند یادآوری وجود دارد که به شما کمک می کند تا از دام ها جلوگیری کنید.

مراقب باشید از چه کسانی بودجه دریافت می کنید

قرار دادن خصوصی، فرشتگان، دوستان و خانواده را به عنوان منابع خوبی برای سرمایه گذاری در نظر نگیرید، فقط به این دلیل که در اینجا توضیح داده شده اند یا در منابع دیگر اطلاعات جدی گرفته شده اند. برخی از سرمایه گذاران منبع خوبی برای سرمایه هستند و برخی نه. این منابع سرمایه گذاری کمتر تثبیت شده باید با احتیاط بسیار مورد استفاده قرار گیرند.

آن را به صورت مکتوب دریافت کنید

هرگز پول شخص دیگری را بدون انجام صحیح کار قانونی خرج نکنید. اسناد را توسط افراد حرفه ای انجام دهید و مطمئن شوید که آنها امضا شده اند.

قبل از دریافت بودجه خرج نکنید

هرگز پولی را خرج نکنید که وعده داده شده اما تحویل داده نشده است. اغلب شرکت ها تعهدات سرمایه گذاری می کنند و برای هزینه ها قرارداد می بندند و سپس سرمایه گذاری از بین می رود.

وقتی در شرایط سختی هستید به سراغ دوستان و خانواده نروید

توجه داشته باشید که مراجعه به دوستان و خانواده برای سرمایه گذاری همیشه ایده خوبی نیست. بدترین زمان ممکن برای عدم حمایت دوستان و خانواده زمانی است که کسب و کار شما با مشکل مواجه می شود. شما خطر از دست دادن دوستان، خانواده و کسب و کار خود را به طور همزمان دارید.

تامین مالی پیچیده است

بیشتر کسب‌وکارها با شروع کار از طریق سرمایه خانگی یا پس‌انداز تأمین مالی می‌شوند. تنها چند استارتاپ با رشد بالا می توانند سرمایه گذاری خارجی را جذب کنند معاملات سرمایه گذاری خطرپذیر بسیار نادر است وام گرفتن همیشه به وثیقه و تضمین بستگی دارد، نه به طرح ها یا ایده های تجاری و استقراض کسب و کار برای کسب و کارهای در حال انجام با سابقه تثبیت شده طبیعی است، اما برای استارت آپ ها گزینه ای عادی نیست.
گام های بعدی که باید بردارید تا حد زیادی به کسب و کار خاص شما بستگی دارد. به طور کلی، استارت‌آپ‌های با فناوری پیشرفته ممکن است ابتدا سرمایه‌گذاری فرشته یا دوستان و خانواده را بررسی کنند، در حالی که کسب‌وکارهای مستمر باید با پرسش از بانکدار کسب‌وکار کوچک خود شروع کنند. اما همیشه به یاد داشته باشید، کسب و کار شما منحصر به فرد است.

درصورت تمايل به اين مطلب امتياز دهيد: