پرورش گوسفند شاروله

نژاد شاروله یکی از نژادهای مشهور گوسفند در جهان است. خاستگاه گوسفند شاروله کشور فرانسه است و هنوز هم این دام در سراسر فرانسه پرورش داده می شود. این گوسفند یک نژاد گوشتی-شیری است که پرورش آن در کشورهای دیگر نیز رایج است.
گوسفند شاروله تونایی تولید گوشت بالایی دارد و معمولا در مراتع آزاد و نیمه آزاد چرا می کند. زمان جفت گیری این گوسفندان در فصل پاییز است.
درصد دوقلوزایی در این گوسفندان بالا بوده و بره های متولد شده اغلب سنگین و با لاشه بدون چربی هستند. رشد بره های شاروله سریع بوده و از نظر ژنتیکی برای اصلاح نژادی گوسفندان دیگر بسیار مناسبند. کشور فرانسه سالیانه ۴۰ تا ۵۰ درصد از مواد ژنتیکی گوسفند را از نژاد شاروله صادر میکند.
میزان باروری در گوسفندان نژاد شاورله قابل توجه است و درصد دوقلوزایی آنها نیز بالاست. این گوسفندان در فصل تولید مثل اغلب باردار می شوند و اغلب در ماه دسامبر زایش دارند. بره زایی در ماه دسامبر ۱۸۰ درصد و در ماه فوریه ۲۰۰ درصد است.
بره هایی که در فوریه تا مارس متولد می شوند به همراه مادرانشان در مرتع پرورش داده می شوند. این بره ها درصد لاشه قابل توجهی در حدود ۵۳- ۵۰% دارند. بره های شاروله اغلب کم چرب و عضلانی دارند. این گوسفند ها در قسمت کمر و ران ماهیچه زیادی دارند.
درصد لاشه نژاد شاروله بیشتر از سایر نژاد ها است و به همین دلیل اغلب برای تولید گوشت پرورش داده می شوند. از قوچ های این نژاد برای اصلاح نژادهای دیگر و تولید بره زایی عضلانی استفاده می شود.

ویژگی های ظاهری نژاد شاروله

جثه متوسط تا برزگ و عضلانی
کمر دراز و ران و کپل بسیار ماهیچه ای
پاهای کوتاه و فاقد پشم

خصوصیات گوسفند شاروله

اهداف انتخاب نژاد عبارتند از ویژگی‌های تولید گوشت (رشد، سازگاری، کیفیت لاشه) و در عین حال حفظ ویژگی های مادر (بلوغ زود رس، باروری، توانایی شیردهی) که برای بره قابل توجه است.
در این نژاد اندازه بدن متوسط تا بزرگ، کمر دراز و ران و کپل بسیار ماهیچه ای است. شاروله نژادی بارور، عضلانی، با پاهای کوتاه و فاقد پشم است. میش‌ها دارای فصل تولید مثلی طولانی و پرکار هستند. میش های شاروله دوقلوزایی بالایی دارند، به طوری که میش هایی که در دسامبر زایش دارند دارای بره زایی 180 درصد و میش هایی که در فوریه زایش می کنند دارای بره زایی 200 درصد هستند. بره های این نژاد بصورت سنتی در ماههای فوریه تا مارس بدنیا می آیند و به همراه مادرانشان در مرتع نگهداری می شوند در صد لاشه بره ها قابل ملاحظه بوده ورقمی در حدود 53- 50% می باشد. لاشه بره های تولیدی این نژاد گوشتی لخم و کم چرب دارند. دارای ماهیچه زیاد به ویژه در قسمت کمر و ران هستند. درصد لاشه بیشتر از سایر نژادهاست. از قوچ های این نژاد به عنوان یک نر نهایی برای افزایش میزان رشد و ماهیچه ای بودن بره ها استفاده می شود. این نژاد ارزش شیر دهی در خور توجهی دارد كه بخاطر آن درجه ارزش گذاری بالائی در مسابقات كسب كرده و جوایز زیادی را به خود اختصاص می دهد. این نژاد در شرایط آب وهوائی زمستانی بدلیل مقاومت قادر به زنده ماندن وتولید می باشد و میش های این نژاد در زمستان فقط شبها به آغل ها آورده می شوند و در تمام مدت در مراتع و پس چرها به چرا مشغول می باشند. برنامه اصلاح نژادی شاروله بر اساس كیفیت رشد دام ولاشه بوده كه منجر به دستیابی حداكثری سود دهی برای پرورش دهندگان این نژاد گردیده است در حال حاضر برنامه وآزمونهای زیادی برای بهبود عملكرد واصلاح نژاد این نژاد در فرانسه و دنیا صورت می گیرد. همه ساله تعداد 800/000راس دام بصورت طبیعی جفت گیری می كنند ولی تحت كنترل وثبت مشخصات بوده واطلاعات تولیدی مرتبا جمع آوری می گردد و نیز هر سال تعداد 100/000راس میش نیز از تكنولوژی تلقیح مصنوعی به روش لاپاراسكوپی بارور می گردند.

این نژاد درحال حاضر در بیش از 25 كشور دنیا از جمله كانادا، ژاپن، سوئیس، لهستان، اسلواكی، تركیه، چین ونیز در كشور‌های اروپای شرقی نیز پرورش می یابد

ویژگی های گوسفند شاروله

نام علمی : Charollais sheep – Ovis aries
افزایش وزن روزانه: گرم ۳۵۱
تعداد بره به دنیا آمده در هر زایمان: کیلوگرم ۱٫۸
وزن بره نر ۷۰ روزه: ۱۵٫۹ کیلوگرم
میزان دوقلوزایی در هر زایمان: 180 درصد
وزن گوسفند ماده بالغ: ۹۵-۸۰ کیلوگرم
وزن گوسفند نر بالغ: ۱۱۰-۱۷۰ کیلوگرم
,وزن قوچ بالغ 110-170 کیلوگرم

میزان سرمایه مورد نیاز جهت طرح پرورش گوسفند شاروله

بودجه: کمتر از 500 میلیون تومان
ظرفیت طرح: 50 راس مولد
تعداد اشتغال طرح توجیهی پرورش گوسفند شاروله: 2 نفر
مساحت زمین مورد نیاز جهت پرورش گوسفند شاروله : 1000 متر مربع
نرخ برابری دلار: 180000 ریال
تعداد سال ساخت: 1 سال
سرمایه ثابت: 3700 میلیون ریال
سرمایه در گردش: 1200 میلیون ریال
سرمایه کل: 4900 میلیون ریال