طرح تولید پوشاک جین

اولین شلوارهای جین دو مدل بودند، شلوارهای آبی – نیلی رنگ و شلوارهای کتان قهوه ای شسته شده. شلوارهای کتان چون نرم و راحت نبود به تدریج از دور خارج شد. هر چند سال های سال به عنوان لباس کار استفاده می شد.
لوی استراوس (Levi Strauss) سال ۱۸۵۳ در سن بیست و چهار سالگی به سانفرانسیسکو آمد. برادر او در نیویورک به تجارت کالا مشغول بود و لوی استراوس شعبه جدیدی برای تجارت او در این شهر احداث کرد. او که آلمانی تبار بود، پس از مهاجرت به آمریکا چندین سال در نیویورک مشغول فراگیری روش های تجارت بود. در طی بیست سال او به یکی از تاجران موفق پارچه تبدیل شد.
یکی از مشتریان لوی استراوس خیاطی به نام ژاکوب دیویس (Jacob Davis) اهل لاتویا (Latvia) بود. او که در نوادا (Nevada) زندگی می کرد، از شرکت استراوس به صورت عمده پارچه خریداری می کرد. در میان مشتریانش شخصی بود که دائما جیب های شلوارهایی که ژاکوب برایش می دوخت را پاره می کرد. ژاکوب به فکر راه حلی برای دوام بیشتر شلوارهای این مشتری بود، روزی به فکرش رسید که شاید با استفاده از نوعی پرچ فلزی در نقاطی از شلوار که پاره شده یا آسیب دیده، مثل گوشه های جیب ها و در زیر دکمه های شلوار، بتواند باعث استحکام بیشتر برای شلوار شود.
مشتریان ژاکوب خیلی سریع از این شلوارهای پرچ دار استقبال کردند. او نگران شد که شاید کسی این ایده ماهرانه اش را بدزدد، بنابراین تصمیم گرفت حق امتیاز این کار را به نام خود ثبت کند. اما ۶۸ دلاری که برای کارهای اداری لازم بود را نداشت. بنابراین به عنوان شریک تجاری فوراً به فکر لوی استراوس افتاد.
در سال ۱۸۷۲ طی نامه ای که به لوی استراوس نوشت، به او پیشنهاد کرد که حق امتیاز این کار متعلق به هر دو نفرشان باشد. استراوس که یک تاجر خبره بود، با دیدن این محصول جدید، بلافاصله پیشنهاد ژاکوب را پذیرفت. در بیستم ماه مه سال ۱۸۷۳، این دو نفر حق امتیازی به شماره ۱۳۹,۱۲۱ را در آمریکا به نام خود ثبت کردند. این تاریخ امروزه به عنوان تاریخ تولد رسمی بلوجین شناخته شده است.
از آنجا که رنگ نیلی به دلیل تیرگی دیرتر کثیف می شد و برای لباس های کار نیز انتخاب بهتری بود، مهم ترین و پرطرف دارترین رنگ در میان مردم بود. لوی استراوس، ژاکوب را به عنوان سرپرست تولید این شلوارهای جدید در شرکت خود استخدام کرد. این شرکت تا سال ۱۸۷۵ به تولیدات خود ادامه داد و دو کارخانه دیگر در سانفرانسیسکو راه اندازی کرد.
پارچه های کتان برای دوخت این شلوارها از یکی از معروفترین کارخانه های پارچه سازی منچستر تامین می شد. در مدت زمانی کوتاه، تمام کارگران ازاین شلوارهای جدید استفاده می کردند. قیمت یک دست لباس کار با دوام تولید شرکت لوی استراوس ۱.۲۵ دلار بود، رقمی کاملا باور نکردنی!
حق امتیاز این محصول تا بیست سال منحصراً در اختیار شرکت استراوس بود. در سال ۱۸۹۰ این شلوارها مدل ۵۰۱ نام گرفت که هنوز هم با این نام در بازار به فروش می رسد. با به پایان رسیدن حق انحصار این محصول، بسیاری از کارخانجات تولید پوشاک از این محصول پرطرفدار شرکت لوی استراوس کپی برداری کردند.
تا سال ۱۹۵۰ دانش آموزان دبیرستانی به عنوان اعتراض به بزرگترها که این شلوارها را نمی پوشیدند و برای اینکه متفاوت تر به نظر برسند، شروع به پوشیدن این شلوارها کردند. در سال ۱۹۷۰ شلوارجین بیش از همیشه طرفدار پیدا کرد.

از زمانی که مردم لغت لیوایز(Levis) را برای این شلوارها به کار بردند، شرکت لوی استراوس نیز این لغت را به عنوان علامت تجاری اش ثبت کرد.
جین به پوشاکی گفته می‌شود که از کتان راه راه و زبر تهیه می‌شود. واژه «جین» بیشتر برای شلوار‌هایی با عنوان «جین آبی» به کار برده می‌شد که از سوی یک خیاط و یک تاجر به نام‌های «دیویس» و «لوی اشتراوس» در سال 1873 به بازار معرفی شد؛ اما جین را پیش از آن باید در شهر جنوای ایتالیا نزدیکی تورین جست و جو کرد که به خاطر پارچه کتان مخملی راه راهش مشهور است.
البته پارچه‌های جین –پیش تر- در قرن‌های گذشته توسط دریانوردان به سراسر اروپا صادر می‌شد، تا در اواخر قرن 18 که «جاکوب دیویس خیاط» در نامه‌ای به اشتراوس (تاجر پارچه و مقیم سانفرانسیسکو) خواست تا در تولید و فروش لباس‌هایی که با پرچ محکم شده‌اند با او همکاری کند. ایده دیویس، پرچ کردن بخش‌هایی از شلوار (مانند گوشه جیب‌ها) بود که فشار بیشتری را متحمل می‌شد. اشتراوس ایده دیویس را پذیرفت و این ایده به نام این دو ثبت شد و این گونه اولین شلوار‌های جین وارد بازار شد.

گردش مالی

گردش مالی «جین» هر ساله تنها در آمریکا تجارتی حدود 20 میلیارد دلار است. کارشناسان مد و پوشاک اعتقاد دارند، به سختی می‌توان لباسی را مانند شلوار جین یافت که تا این حد همه گیر شده و پای ثابت کمد لباس همه -از کارگران و کارمندان گرفته تا مقامات و رئیس‌جمهورها باشد. در گستردگی استفاده از جین، همین بس که دنی میلر، نویسنده کتاب «جین آبی» می‌گوید: «در تمام کشور‌هایی که مسافرت کرده، از فیلیپین تا برزیل- از صد نفر اولی که از کنارشان گذشته است، نیمی شلوار جین به تن داشته‌اند. به گفته میلر، جین در همه جای جهان -به غیر از روستا‌های چین و برخی مناطق جنوب آسیا- جزو پوشاک عادی است.

 تاریخچه ورود پوشاک جین ورود به ایران

تاریخ ورود لباس‌های جین به ایران البته به درستی مشخص نیست؛ اما شلوار جین از دهه 30 شمسی و گسترش روابط ایران و آمریکا توسط مستشاران آمریکایی و کسانی که به آمریکا سفر می‌کردند وارد ایران شد و به دلیل اینکه بیشتر با مارک «لی» وارد ایران می‌شد جین در ایران به اسم لی شناخته شد. پوشیدن شلوار جین در کشور در دهه 40 و 50 شمسی بیشتر همه‌گیر‌تر بود و در سال‌های (بین 1350 تا 1355) به مد اصلی پوشاک در کشور تبدیل شده بود.

 پارچه جین در ایران

برای تولید این نوع البسه قطعا نیاز اولیه پارچه خواهد بود. به گفته کارشناسان و دست اندرکاران صنعت جین از حدود سال 68 وارد ایران شده و فعالیت‌ها در این شاخه بر تکمیل پارچه متمرکز بود. با این حال از سال 76 رسما تولید این نوع پارچه در ایران آغاز شد.

 بازار جین در دست خارجی‌ها

بی‌گمان جین یکی از پرکاربردترین پارچه‌ها در تولید پوشاک است و اگر چه در شهرهایی نظیر یزد، اردبیل، اصفهان و… این نوع پارچه تولید می‌شود؛ اما هم‌اکنون صنعت نساجی ایران تنها بین 20 تا 30 درصد نیاز داخلی را تأمین می‌کند و بخش عمده پارچه جین موردنیاز کشور از چین، هند، پاکستان و ترکیه وارد می‌شود. کارشناسان بر این باورند که «تولید پارچه جین» یکی از فضاهایی است که امکان سرمایه‌گذاری مناسب در آن وجود دارد. اگر در گذشته در فصل‌های خاصی از سال شهروندان جین می‌پوشیدند؛ اما هم‌اکنون با بافت پارچه‌های متنوع جین، برای تمام فصول این بازار وجود دارد و می‌توان با هدف‌گذاری مناسب اقدام به تولید پارچه و لباس کرد.

کد آیسیک مرتبط با صنعت تولید پوشاک جین

کد آیسیک مخفف International Standard Industrial Classification (سیستم بین المللی طبقه بندی استاندارد صنایع) است. کد گذاری به عنوان روش ساده و دقیق برای تعیین هویت کالا، قطعات ، مدارک و اموال ، سالها است که در سطح شرکت هاو زنجیره های تأمین مورد استفاده قرار می گیرد.

نام محصول کد آیسیک
شلوار جین، مردانه و پسرانه، تاری پودی، دوخته شده 1810512448
کاپشن جین، مردانه و پسرانه، تاری پودی، دوخته شده 1810512449
شلوار جین، زنانه و دخترانه، تاری پودی، دوخته شده 1810512455
کاپشن جین، زنانه و دخترانه، تاری پودی، دوخته شده 1810512456

کد تعرفه گمرکی مرتبط با صنعت تولید پوشاک جین

تعرفه یا به عبارت دیگری(TARIFF) یک نوع معیار رقمی و یا عددی می باشد برای شناسی و تعیین جایگاه کالا در ترخیص کالا .
تعرفه گمرکی میزان حقوق ورودی قابل پرداخت برای ورود کالا می باشد.تعرفه گمرکی در بستر تاریخ مبتنی بر سیستم و روش های خاصی از قبیل اداره گمرک،آمار،حمل و نقل،بیمه و غیره طراحی و مورد استفاده قرار می گیرد.باتوجه به جستجو های انجام شده در اطلاعات گمرکی کد تعرفه گمرکی برای صنعت تولید پوشاک جین یافت نشد لذا میزان واردات و صادرات آن نامشخص میباشد.

 فرصت‌ها و تهدیدها صنعت پوشاک جین

سالانه حداقل به 24 میلیون شلوار جین نیاز داریم.» اما در حال حاضر ظرفیت تولید این نوع پارچه در ایران چقدر است؟ اظهارات فعالان این صنعت نشان می‌دهد در حال حاضر تا سقف 30 میلیون متر پارچه جین در کشور وجود دارد. اگر چه برای تولیدات داخلی این میزان کفایت می‌کند؛ اما میزان واردات جین به کشور دو برابر حجم تولید داخل ست. ضمن اینکه این همه ظرفیت کارخانجات ایرانی نیست و تنها با 20 درصد ظرفیت خود کار می‌کنند.

برای تأسیس یک کارگاه تولید پوشاک جین چه باید کرد

اگر دنبال راه‌اندازی یک کارگاه کوچک تولید پوشاک جین هستید، قدم اول تهیه جایی مناسب است. یک تولیدی لباس کوچک نیاز چندانی به محل وسیع ندارد. جایی که در آن چهار چرخ خیاطی، یک میز برش مناسب با تولیدتان و محلی برای دپو و وسط کاری قرار بگیرد، کافی است. همان طور که پیش‌تر نیز اشاره شد سه الی چهار چرخ خیاطی که عبارتند از: راسته‌دوز، میان دوز، زیگزال و در موارد احتیاج دکمه مادگی زن و یک میز برش که معمولا بزرگ‌اند. طرح لباس‌های موردنظر، که می‌توان از طراح لباس یا یک دوزنده ماهر کمک گرفت مرحله بعدی است و یقینا خط تولیدتان که باید به گونه‌ای باشد تا تداخلی ایجاد نشود. بازاریابی، استخدام نیرو، گسترش کارگاه و… از دیگر مراحلی است که باید از همان ابتدا به آن اندیشید.
حتما دیده یا شنیده‌اید که کسی بگوید لباس‌های ایرانی کیفیت لازم را ندارد و ترجیح می‌دهند از لباس‌های خارجی که اغلب برندهای معتبری را هم بر خود دارند، استفاده کنند؛ اما این همه ماجرا نیست و یک تولید‌کننده باسابقه پوشاک در تهران می‌گوید: «مواردی را شاهد بودم که پوشاک ایرانی به امارات صادر شده و همان کالا به صورت قاچاق به ایران برگشت که پیراهن و شلوار جین از جمله این پوشاک هستند و در این جا با نام و برند دیگری به عنوان جنس خارجی فروخته شده است.» این موضوع نشان می‌دهد همیشه هم جنس خارجی بهتر نیست یا حداقل بسیاری از کسانی که مدعی‌اند جنس خارجی بهتر است تنها به خارجی بودنش می‌اندیشند و نه الزاما به کیفیت جنسی که می‌خرند و می‌پوشند.

مشکلات صنعت پوشاک جین

متأسفانه با وجود بازار مناسب برای تولید، دست اندرکاران تولیدات داخلی با مشکلات زیادی مواجه هستند. برخی از این مشکلات مربوط به زیر و بالاشدن سیاست‌های حمایتی است و برخی دیگر به قوانین ویژه‌ای برمی‌گردد که در بخش عرضه وجود دارد. غیر از قیمت ملک‌های مورد نیاز که بدون شک ‌باید در دید مناسب شهروندان باشد، ارگان و سازمان‌هایی نظیر شهرداری، سازمان زیبا‌سازی شهر، کلانتری محل، ادارات آب و برق و گاز و تلفن، گمرکات ورودی، اداره بیمه تأمین اجتماعی، وزارت دارایی، اداره آتش نشانی و. . هر کدام شرایط و تعرفه‌های خاصی برای عرضه کنندگان دارند، که خود به خود باعث بعضی اتفاقات ناگوار می‌شوند.
به عنوان مثال می‌توان به تولیدکننده‌ای اشاره کرد که شهرت برندش داشت آرام‌آرام از مرزها خارج می‌شد و می‌رفت ایران را در بین تولیدکنندگان پوشاک جهان صاحب اسم و رسمی کند که با همان قوانین دست و پاگیر اشاره شده، ابتدا از تولید به عرصۀ پخش رو آورد و پس از مدتی با تعدیل نیروی تولیدکننده، تبدیل به فروشنده برند دیگری شد که در آن سوی مرزها تولید و در کشورهایی نظیر ایران به دنبال عرضه بود.
این همه در حالی است که مدیر و مالک همین شرکت مدعی بود ایده اولیه تأسیس چنین کسب و کاری به روزی برمی‌گشت که در اوایل دوران سازندگی به دنبال «جین» مناسبی تمام تهران را زیرپا گذاشته و نیافته است و از آنجا که به چشم، اندک تولیدات بی‌کیفیت ترکیه‌ای را که از مبادی قاچاق وارد کشور شده دیده، به این صنعت وارد شده و سرمایه‌گذاری کرده است. با این حال در روزهایی که این تولید‌کننده به کلی قید تولید را زده و دیگر نشانی از خود و برندش در بازار نیست، خبر می‌رسد ترکیه در بخش «تولید پارچه جین» در حال سرمایه‌گذاری در ایران است که این دیگر کمی سخت و نگران‌کننده است.

نتیجه و پیشنهاد

تولید جین با پارچه ایرانی بین 8 تا 10 هزار تومان ارزان‌تر از نمونه خارجی‌اش تمام می‌شود و البته بر این مطلب صحه می‌گذارد که کار خیاطان و چرخکاران ایرانی نه تنها با خارجی‌ها برابر است، بلکه در بسیاری مواقع به دلیل تبحر و هنرمندی بالاتر، به مراتب دوخته‌های‌شان بهتر نیز است.
بی‌شک نه سرمایه‌گذار ایرانی راضی است تا هموطنش برای خرید کالای مورد نیاز به خارجی‌ها روی بیاورد و نه اغلب مصرف کننده‌ها تمایل به چنین خریدی دارند؛ اما از یک سو «وفور البسۀ مارک‌دار خارجی» و از سوی دیگر نوعی «خودزنی در برندسازی داخلی» باعث می‌شود حتی شهروندانی که بودجه زیادی برای خرید این گونه کالاهای گرانقیمت ندارند، رو به سوی «جنس خارجی نما» بیاورند و گاهی حتی دوخت ایران را با برند قلابی خریداری کنند.
آنچه در پایان این مطلب گفتنی است نساجی‌های بسیاری در کشور هستند که یا در حال تولید پارچه جین هستند و یا منتظر اشاره‌ای برای تولید این نوع پارچه‌اند. تولید‌کننده ایرانی (از نساجی تا دوزنده) منتظر گوشه چشمی از طرف بخش دولتی‌اند تا شاید رونق دوباره‌ای به این بخش از صنعت پوشاک بدهند.

وضعیت واحد های فعال تولید پوشاک جین

در نمودار زیر تعداد و ظرفیت واحدهای تولید پوشاک جین در کشور به تفکیک استان آمده است .

جدول واحد های فعال تولید پوشاک جین

در جدول زیر تعداد و ظرفیت واحدهای تولید پوشاک جین در کشور به تفکیک استان آمده است .

وضعیت واردات و صادرات پوشاک جین

باتوجه به جستجو های انجام شده در اطلاعات گمرکی کد تعرفه گمرکی برای صنعت تولید پوشاک جین یافت نشد لذا میزان واردات و صادرات آن نامشخص میباشد.

پیش بینی وضعیت سرمایه گذاری طرح تولید پوشاک جین

ظرفیت تولید سالیانه : 500000 عدد
نرخ برابری دلار : 27000 تومان
مساحت زمین موردنیاز : 2000 مترمربع
زیربنای کل : 1000 مترمربع
تعداد نیروی انسانی مورد نیاز : 62 نفر
میزان سرمایه گذاری ثابت : 9 میلیارد تومان(بدون احتساب هزینه زمین)
ارزش ماشين آلات و تجهيزات : 3 میلیارد تومان
نرخ بازده داخلی در سال مبنا : 39 درصد

درخواست تهيه طرح توجيهی

اين طرح صرفا به عنوان يک ايده سرمايه گذاری مطرح می شود. جداول و نمودارها تقريبی است.

امکان سرمايه گذاری با ظرفيتهای مختلف و به تبع آن سطح سرمايه گذاری کمتر و بيشتر از ميزان اعلام شده نيز وجود دارد.

درصورت نياز به تدوين طرح توجيهی می توانيد با شرکت تماس حاصل فرماييد يا فرم اوليه سفارش طرح را تکميل نمائيد.

درخواست خدمات مشاوره سرمايه گذاری

برای تحقق يک ايده به کسب وکار موفق بايد آن را از ابعاد گوناگون مانند بازار، توجيه اقتصادی، شرايط سرمايه گذاری، مدل سازی کسب وکار، زيرساخت های فنی و فرآيند های توليد مورد مطالعه قرار گيرد.
در صورت تمايل به دريافت خدمات (مطالعه فرصت سرمايه گذاری، تحقيقات بازار، طراحی مدل کسب و کار و سيستم سازی کسب و کار) می توانيد پرسشنامه درخواست خدمات مشاوره را تکميل نمايئد و يا با دفتر شرکت تماس حاصل فرمائيد. کارشناسان گروه ايطرح آمادگی دارند پيشنهادهايی شامل شرح خدمات متناسب با نياز کسب و کار شما را تنظيم نموده و با قيمت رقابتی جهت تصميم‌گيری در اختيار تيم‌های راه انداز، استارتاپ‌ها و مديران کسب و کارها قرار دهند.

 

 


درصورت تمايل به اين مطلب امتياز دهيد:
:

3.7/5 - (3 امتیاز)