تولید رزماری

طرح کاشت و تولید رزماری

رزماری گیاهی مدیترانه ای است که علاوه بر کاربرد فراوان آن در آشپزی به عنوان یک گیاه شفابخش و درمان کننده انواع بیماری ها کاربرد دارد.
گیاه معطر رزماری به عنوان چاشنی در غذاهای مختلف شامل انواع سوپ ها، سس ها و خورش ها استفاده می شود.
گیاه Rosmarinus officin از خانواده نعناعیان (Lamiaceae) است که حداقل دارای ۱درصد (حجم/وزن) روغن فرار می باشد.
اکلیل کوهی با نام عمومی رزماری گیاهی است علفی، پایا، دارای ساقه ای چوبی به ارتفاع نیم تا یک متر با برگ های سبز، دائمی و بسیار معطر، متقابل با کناره برگشته، باریک و دراز و نوک تیز؛ سطح فوقانی برگ آن به رنگ سبز و سطح تحتانی به علت وجود کرک ها سبز مایل به سفید است.
گل های این گیاه کوچک و به رنگ آبی روشن است که در کنار برگ ها می روید.
قسمت مورد استفاده آن برگ و سرشاخه های گل دار آن است. اسانس آن از قسمت هوایی تهیه می شود.

داروهای گیاهی

داروهای گیاهی تهیه شده از رزماری دو دسته هستند. در یک دسته از اسانس رزماری استفاده شده که شامل پماد، لوسیون، کرم و روغن های حمام و ماساژ و غیره هستند. در دسته دیگر از عصاره هیدروالکلی آن به صورت محلول های خوراکی به عنوان ضد نفخ و مقوی معده استفاده می شوند.

کشت، پرورش و تکثیر

از طریق کاشت دانه های رسیده، قلمه زدن و خوابانیدن تکثیر می شود. بهترین روش تکثیر این گیاه قلمه است. بدین طریق که در بهار یا پائیز سر شاخه های این گیاه را در ماسه کاشته و در محل مناسبی نگهداری می کنند که پس از ۲ الی ۳ماه قلمه ها ریشه دار شده و سپس آنها را به محل اصلی منتقل می کنند .
معمولاً فاصله کاشت بوته ها ۷۰ الی ۱۰۰ سانتی متر است و تراکم کشت آن در هکتار ۱۰۰۰۰ الی ۱۲۰۰۰ بوته در هکتار است.
برای کاشت این گیاه در زمین در پائیز شخم عمیقی زده می شود و کود حیوانی و شیمیایی بر حسب نیاز با توجه به توصیه آزمایشگاه داده می شود. روی این گیاه آفت و یا بیماری خاصی مشاهده نمی شود و حتی در زمین های آلوده به نماتد به خوبی رشد می کند و محصول می دهد (همچنین اسطوخودوس).

کوددهی

در پائیز هر سال با استفاده از کودهای حیوانی به میزان ۱۰ الی ۱۵ تن در هکتار انجام می شود که بین ردیف های کشت کودها به خاک داده می شود و در فصل رشد تنها از کودهای ازتی و یا کود کامل (تمام عناصر) جهت تکمیل عناصر غذایی مورد نیاز گیاه در ۲ الی ۳ نوبت استفاده می شود. معمولاً مزارع اسطوخودوس و رزماری به صورت جوی و پشته می باشد که معمولاً بوته ها روی پشته ها کاشته می شود. برای آبیاری در جوی ها آب می اندازند که به بوته ها آب نرسد. ماکزیمم نقطه آب را در جوی ها داغ آب گویند. کود شیمیایی و حیوانی را در جوی ها می ریزند.

برداشت محصول

بهره برداری از این گیاه معمولاً از سال دوم آغاز می شود و هنگامی برداشت انجام می شود که گیاه در حال گل دادن است. بایستی توجه داشت که سیستم هرس رزماری مانند اسطوخودوس است تا ساقه های زیادی تولید شده و موجب پر پشت شدن گیاه شود. معمولاً برگ ها را پس از چیدن در سایه خشک می کنند و اگر بخواهند از برگ ها اسانس بگیرند بایستی محصول برداشت شده را بلافاصله به محل تقطیر یا کارخانه فرآوری حمل نمود. معمولاً از هر ۱۰۰ کیلو گرم سرشاخه گلدار ۱۰۰ الی ۲۰۰ گرم اسانس استخراج می شود که از این اسانس در عطر سازی، تهیه صابون، ادکلن و فرآورده های زیبایی استفاده می شود.

تولید رزماری

مراحل و فرآیند تولید

از طریق کاشت دانه های رسیده، قلمه زدن و خوابانیدن تکثیر می شود. بهترین روش تکثیر این گیاه قلمه است. بدین طریق که در بهار یا پائیز سر شاخه های این گیاه را در ماسه کاشته و در محل مناسبی نگهداری می کنند که پس از ۲ الی ۳ ماه قلمه ها ریشه دار شده و سپس آنها را به محل اصلی منتقل می کنند. معمولاً فاصله کاشت بوته ها ۷۰ الی ۱۰۰ سانتی متر است و تراکم کشت آن در هکتار۱۰۰۰۰ الی ۱۲۰۰۰ بوته در هکتار است.
برای کاشت این گیاه در زمین در پائیز شخم عمیقی زده می شود و کود حیوانی و شیمیایی بر حسب نیاز با توجه به توصیه آزمایشگاه داده می شود.
روی این گیاه آفت و یا بیماری خاصی مشاهده نمی شود و حتی در زمین های آلوده به نماتد به خوبی رشد می کند و محصول می دهد (همچنین اسطوخودوس).
از طریق کاشت دانه های رسیده، قلمه زدن و خوابانیدن تکثیرمی شود.
بهترین روش تکثیر این گیاه قلمه است که هم از نظر اقتصادی مرقون به صرفه ،و هم از لحاظ کیفی و عملکرد بالاترین سطح را دارا می باشد.

میزان سرمایه مورد نیاز جهت کاشت و تولید رزماری

بودجه: کمتر از ۱۰۰ میلیون تومان
نام محصول: رزماری
مساحت زمین مورد نیاز جهت تولیدرزماری : ۱۰۰۰۰ متر مربع
نرخ برابری دلار: ۱۴۰۰۰۰ ریال
طول دوره ساخت: ۱ سال
سرمایه ثابت: ۵۳۰ میلیون ریال
سرمایه در گردش: ۴۰ میلیون ریال
سرمایه کل: ۵۷۰ میلیون ریال

۳/۵ - (۲ امتیاز)