مزرعه کشت آلاله

این گل زیبا را بانام انگلیسی Ranunculus asiaticus می‌شناسند. آلاله از گیاهان بومی آسیای جنوب غربی است. تاکنون 600 گونه مختلف از این گیاه شناخته‌شده که تنها 60 گونه از آن‌ها در ایران یافت می‌شود. این گل اصالتاً برگ‌های کمی دارد، اما زیبایی‌های آن منجر به محبوبیت بیش‌ازاندازه آلاله شده است.(مزرعه کشت آلاله)
این گل گلبرگ‌ها و کاسبرگ‌های بسیار نازک و کاغذی دارد. گلبرگ‌های آلاله بسیار متنوع بارنگ‌های مختلف است. دارای رنگ‌های قرمز، صورتی، نارنجی، بنفش، زرد و سفید هستند. برخی از گلبرگ‌ها نیز سایه‌روشن‌های زیبایی دارند که زیبایی‌های این گل را دوچندان می‌کند.
با کاشت پیاز گل آلاله میکس از زیبایی این رنگ‌های متنوع بهره‌مند خواهید شد. این گیاه به دو روش تکثیر می‌شود؛ با استفاده از کاشت بذر و یا پیاز گل آلاله. در صورت تکثیر به‌وسیله پیاز، آلاله‌های همیشگی خواهید داشت.
آلاله گیاهی است دائمی باریشه‌های متورم و ژوخه مانند که در قسمت بالای خود دارای چندین جوانه فلس دار پوشیده از کرک، است. ساقه‌های این گیاه خشن، ساده و یا منشعب بوده و ارتفاع آن‌ها ۲۵ – ۲۰ سانتی‌متر است. برگ‌ها به‌ویژه، در قاعده گیاه زیاد بوده و کم‌وبیش بریده‌بریده و دندانه‌دار هستند (ویژگی منحصربه‌فرد گیاهان علفی تیره آلاله‌سانان). گل‌ها به رنگ‌های مختلف کم پر یا پرپر هستند. این گیاه برای تزیین حاشیه‌ها، تپه‌ها و نیز به‌عنوان گل بریدنی استفاده می‌شود.
آلاله Ranunculus به خانواده Ranunculaceae تعلق دارد. آلاله‌ها گیاهانی علفی و دائمی با گل‌هایی اکثراً به رنگ زرد یا سفید و گاهی نیز نارنجی، صورتی و قرمزرنگ هستند و دارای انواع کم پر و پرپر می‌باشند که به‌عنوان گل بهاره مورد کشت و کار قرار می‌گیرند.(مزرعه کشت آلاله)
اگرچه گل‌های رنگین این گیاه موجب اهمیت یافتن آن‌ها شده است اما انواع کوتاه‌قامت و خزنده‌ای از این گیاه نیز وجود دارند که به‌عنوان کف‌پوش مورداستفاده قرار می‌گیرند.
آلاله زیبا به نظر ترکیبی از صدها گلبرگ رز است که در کنار هم یکی از زیباترین گل‌ها را شکل داده‌اند. آلاله‌ها رنگ‌های مختلفی دارند و در هوای سرد زمستان هم دوام می‌آورند، متعلق به مدیترانه هستند و به همین دلیل به نور زیادی برای رشد نیاز دارند.

کاشت آلاله

انتخاب محل کاشت با توجه به منطقه آب و هوایی
این گیاه محل گرم و آفتابی را می‌پسندد. اگر در منطقه‌ای گرم و خشک زندگی می‌کنید آلاله را کنار دیوار بلند یا زیر سایه‌بان بکارید. گل آلاله از سرما بیزار است و یخبندان ن را آن را از بین می‌برد.
محل کاشت زهکش مناسب داشته باشد.
بعد از بارندگی سنگین چک کنید که آب به‌راحتی در زمین فرو می‌رود. خاک غنی با زهکش خوب، مناسب برای کاشت این گیاه است. کمی خاک مرطوب را با دست فشار دهید، اگر به هم چسبید یعنی خاک رسی است و مناسب کاشتن آلاله نمی‌باشد. خاک رسی را با الیاف گیاهی و کمی کود گاوی پوسیده بهبود ببخشید.

بذر گل آلاله

بذر گل آلاله در ماه‌های تیر و مرداد در زمین اصلی کاشته می‌شود که به‌منظور جلوگیری از یخ‌زدگی بذر در زمستان با استفاده از روش خاک‌پوش از بذرهای کاشته شده محافظت می‌کنند، در این روش در بهار گل آلاله خواهیم داشت اما در بهار سال بعد میزان گلدهی به‌مراتب بیشتر و بهتر خواهد بود.
برگ‌های گل آلاله در تابستان زرد و خشک می‌شوند و باید آب دهی به آن قطع شود تا روند رشد گیاه به دوره خفتگی منتقل شود و دومرتبه در پاییز به آن آب می‌دهند تا برای بهار سال آینده به‌منظور گل دادن آماده باشد. معمول‌ترین روش تکثیر گل آلاله استفاده از روش بذر می‌باشد.
باید دقت نمود که گل آلاله مناسب کاشت در خاک‌های سالم، قوی و با تهویهٔ مناسب می‌باشد. این گیاه در روز تا دمای ۲۰ درجه را می‌تواند تحمل نماید و در شب ۷ تا ۱۰ درجه اما تا ۵- درجه نیز زنده می‌ماند. این گل زینتی روزکوتاه می‌باشد و در صورت رعایت این نکته گل‌های باکیفیت بالاتری خواهیم داشت این در حالی است که روزهای بلند نیز شاید باعث نمو بیشتر گل‌ها گردد اما از کیفیت آن‌ها می‌کاهد.
آلاله از دو روش کاشت بذر و پیاز تکثیر پیدا می‌کند. برای داشتن گل باکیفیت از پیاز آن استفاده کنید. غده‌ها را در عمق 5 سانتی‌متر بافاصله 12 سانتی‌متر از همدیگر بکارید. فاصله کاشت حداکثر 30 سانتی‌متر باشد. در بهار بعد از آخرین یخبندان بکارید. بلافاصله بعد از کاشت آب دهید و سپس تا ظهور جوانه‌ها از خاک، آبیاری را متوقف کنید(مزرعه کشت آلاله)
از سایز پیاز متوجه می‌شوید هر غده چند گل می‌دهد.
غده‌هایی با قطر 7 سانت به بالا تا 40 شاخه هم گل می‌دهد. قطر پیاز (غده) اگر 5 سانتی‌متر باشد حداکثر 10 شاخه گل خواهیم داشت.

آبیاری

در زمان گلدهی این گیاه، خیلی به آن آب ندهید. فقط در حدی آبیاری کنید که خاک از مقداری رطوبت برخوردار باشند. آبیاری بیش‌ازاندازه موجب کاهش گلدهی و درنهایت پوسیدگی تمامی گیاه می‌شود. با فرارسیدن فصل پاییز و درزمانی که گلدهی گیاه نیز متوقف شد آبیاری را کاهش دهید و فقط زمانی گیاه را آب دهید که خاک نسبتاً خشک‌شده باشد. برگ‌ها بعد از گلدهی نیز وظیفه غذا سازی و انتقال آن به پیازها رادارند. زمانی که‌برگ‌ها زرد شدند، آن‌ها را جدا و قطع کنید و پیازها را از خاک بیرون آورید و در مکانی خشک و خنک نگهداری کنید.

نور

به مکانی روشن با نور مستقیم آفتاب به مدت حداقل ۶ ساعت نیاز دارد. مکان‌های کم‌نور ازجمله دلایل عدم گلدهی مناسب این گیاه هستند. البته ازآنجایی‌که این گیاه اصولاً هوای خنک را دوست دارد و در چنین هوایی گلدهی دارد، بنابراین زمانی که آلاله را در گلدان پرورش می‌دهید و دمای هوا نیز گرم است، بهتر است که آن را در پشت شیشه و زیر نور مستقیم آفتاب قرار ندهید.
بلکه در نزدیکی پنجره و جایی که روشن و پرنور اما بدون نور مستقیم آفتاب است بگذارید. این مسئله بخصوص در روزهای گرم اواخر بهار و طی تابستان مهم است. در چنین روزهایی و برای اینکه گیاه دچار کمبود نور نیز نشود، بهتر است که گلدان در طی ساعات اولیه روز و قبل از ظهر از نور مستقیم برخوردار باشند اما در بعدازظهر حتماً در مکانی سایه قرار بگیرند.

دما

به‌طور کل آلاله‌ها در مناطقی که زمستان‌های ملایم به همراه بهاری خنک و طولانی دارند بهترین رشد و گلدهی رادارند. این گیاه در طی زمستان یخبندان‌های ملایم را تحمل می‌کند اما زمانی که دما به زیر ۱۰- درجه سانتی‌گراد برسد از بین خواهد رفت. در طی اواخر بهار و تابستان گرمای هوا مهم‌ترین دلیل عدم گلدهی این گیاه است.
بهترین دما برای رشد این گیاه 24-15.5 درجه سانیتگراد است اگر هوای منطقه در طی زمستان به زیر 10- نزول می‌کند باید ریشه‌های این گیاه را از خاک درآورد تا از خطر یخ‌زدگی محافظت شوند اما اگر چنین امکانی وجود ندارد می‌توان لایه از مواد ارگانیک همانند خاک‌برگ به ضخامت 30-15 سانتیمتر بر روی سطح خاک پخش کرد تا از خطر یخبندان تا جایی که امکان دارد در امان بمانند. با فرارسیدن بهار و مناسب شدن دمای هوا باید این خاک‌برگ‌ها را برداشت و درصورتی‌که خاک نیز فقیر است از لایه به ضخامت
7-5سانتیمتر خاک‌برگ تازه استفاده کرد.(مزرعه کشت آلاله)

خاک

در مورد خاک خیلی سخت‌گیر نیست اما به خاکی با زهکش مناسب و عدم نگهداری آب اضافی نیاز دارد. خاک‌های سنگین و در صورت ماندگار آب می‌توانند موجب پوسیدگی و از بین رفتن گیاه شوند. به‌کارگیری مواد ارگانیک همانند خاک‌برگ و یا کود بسیار پوسیده دامی به رشد و گلدهی این گیاه کمک می‌کند. به‌عنوان‌مثال می‌توان از مخلوطی از خاک معمولی +خاک‌برگ +مقداری شن برای این گیاه استفاده کرد.
اگر قصد کاشتن این گیاه را در گلدان دارید برای هر ریشه گوشتی درشت این گیاه که محیطی برابر با ۸-۷ سانتیمتر دارد از گلدانی با قطر دهانه حداقل ۲۵ سانتیمتر استفاده کنید. اگر در زمان تهیه خاک و یا اوایل فصل از خاک‌برگ استفاده‌شده است، دیگر نیاز چندانی به کود دهی در طی فصل رویش نیست اما به‌هرحال می‌توان از کود دهی کامل یکی قبل از گلدهی و دیگری بعد از اتمام گلدهی استفاده کرد. نوبت کود دهی بعد از گلدهی به‌منظور قوی‌تر کردن ریشه‌های داخل خاک است.

انواع آلاله

۱- آلاله آفریقایی (R. africanus): گل‌های درشت و پرپر و تا حدودی شبیه گل صدتومانی بوده و زودرس هستند.
۲- آلاله ایرانی (R. deperse/ R. asiaticus): گیاهی است دائمی و حساس به سرما، گل به رنگ‌های سفید، زرد، نارنجی، قرمز یا صورتی دیده می‌شود. گل‌ها در برخی واریته ها یک رنگ و در برخی ابلق و خط‌دار هستند. گل اغلب پرپر و نیمه پرپر است. طول ساقه گل دهنده به ۲۵ تا ۵۰ سانتی‌متر می‌رسد. جنس آلاله در ایران ۵۵ گونه گیاه علفی یک‌ساله و چندساله دارد که R. elburzensis، R. bulbiferus، R. zenjanensis، farsicusR. ازجمله گونه‌های انحصاری ایران هستند.
۳- آلاله خزنده (R. repens): چندساله، دارای دستک، برگ‌های مثلثی تا تخم‌مرغی شکل که هر یک دارای سه لب می‌باشد، ساقه‌ها منشعب و حامل خوشه‌ای ازگل‌های زرد روشن براق به قطر ۲-۵/۱ سانتی‌متر است.

گلدهی آلاله

شاخسارها از جوانه‌های رویشی که روی ریشه ژوخه ای قرار دارند در زمستان خنک و مرطوب حاصل می‌شوند. هر شاخسارها دارای سیستم ریشه‌ای جداگانه است. در شاخسارها های باریشه‌های ژوخه ای متوسط تا بزرگ گل آغازی پس از ۶۰ روز انجام می‌شود.(مزرعه کشت آلاله)
ولی در دان نهال‌ها به ۱۲۰ روز زمان نیاز است. در ریشه‌های ژوخه ای پیش از گلدهی، ۵ یا بیشتر از ۵ برگ تشکیل می‌شود ولی شاخه گل بیشتری می‌دهند. در فضای آزاد در اوایل تابستان گل می‌دهد ولی در گلخانه می‌توان در زمستان و در بهار گل‌های آن استفاده کرد. با گرم شدن هوا در تابستان برگ‌ها زرد شده و گیاه وارد خفتگی می‌شود.

تقسیم ریشه آلاله

یکی از راه‌های تکثیر این گیاه کاشت رشه های متورم آن است ریشه‌های گوشتی گیاه مادری در طی فصل پاییز و بعدازاینکه برگ‌های گیاه زردرنگ شدند از خاک بیرون آورده می‌شوند و در میان پیت ماس که تا حدودی رطوبت دارند در محیطی خنک نگهداری می‌شوند و ابتدای فصل بهار مناسب‌ترین زمان کاشت پیازها است.
می‌توان قبل از کاشت ریشه‌ها که مدتی را در انبار گذرانده‌اند، به مدت حداکثر دو ساعت در آب خیساند تا به جوانه‌زنی بهتر آن‌ها بعد از کاشت کمک شود. بهترین اندازه ریشه‌های این گیاه که می‌توانند تا حدود ۳۰ گل تولید کنند محیطی برابر با ۸-۷ سانتیمتر دارد. ریشه‌ها را در عمق ۵ سانتیمتری و بافاصله ۱۵-۱۰ سانتیمتر کاشته می‌شوند. هنگام کاشت باید سر ریشه‌ها (محل تجمع آن‌ها) به‌طرف بالا باشد. بعد از کاشت، ریشه‌ها آبیاری می‌شوند.
لایه‌ای از خاک‌برگ تازه به ضخامت ۵ سانتیمتر روی سطح خاک قرار می‌گیرد و تا زمان مشاهده رشد جدید از زیرخاک نیاز چندانی به رطوبت وجود ندارد. بهترین دما برای شروع جوانه‌زنی ریشه‌های این گیاه حدود ۱۰ درجه سانتی‌گراد است و جوانه‌زنی بین ۲۰-۱۵ روز طول می‌کشد. وجود چنین دمایی یعنی ۱۰ درجه سانتی‌گراد به مدت ۸-۶ هفته در طی شب ۲۰-۵/۱۵ درجه سانتی‌گراد در طی روز موجب گلدهی بسیار مناسب گیاه خواهد شد.

کاشت بذر آلاله

اگر در زمان کاشت ریشه‌ها دمای محیط در حد ۲۵ درجه باشد ریشه‌ها به خواب خواهند رفت و دیگر جوانه نخواهند زد. راه دیگر تکثیر این گیاه کاشت بذر آن است. بذرها را می‌توان ۱۲ هفته قبل از اتمام زمستان در گلخانه کشت کرد و از مخلوط کوکوپیت +پرلایت و یا خاک‌برگ به‌تنهایی می‌توان برای کاشت بذرها استفاده کرد.
نیازی به پوشاندن بذرهای این گیاه با خاک نیست چون بذرها به نور برای جوانه‌زنی نیاز دارند و اگر روی آن‌ها پوشانده شود از میزان جوانه زدن آن‌ها کاسته می‌شود. در ابتدای کاشت نیز می‌توان از روش غبار پاشی برای آبیاری استفاده کرد که بذرها جابجا نشوند و زمانی که گیاهان جوان ۳-۲ برگ درآوردند از روش آبیاری معمولی استفاده کرد.(مزرعه کشت آلاله)
بعد از کاشت بذرها می‌توان سطح گلدان را با یک پلاستیک شفاف پوشاند و آن را در مکانی خنک، روشن اما به‌دوراز نور مستقیم آفتاب قرارداد. جوانه‌زنی بذر این گیاه به‌کندی صورت می‌گیرد و حتی ممکن است تا حدود ۳ ماه رشد و ظهور گیاهان جوان طول بکشد در طی این مدت باید مراقب باشید که سطح خاک خشک نشود.
زمانی که دمای هوای بیرون به حدود ۱۰ درجه سانتی‌گراد رسید می‌توان گیاهان جوان را به فضای باز منتقل کرد. می‌توان بذر را در تیر و مرداد در محل اصلی کشت کرد و در طول زمستان برای جلوگیری از سرمازدگی گیاهان جوان، بستر کاشت را با خاک‌پوش پوشاند در این حالت گیاهان در بهار گل می‌دهند ولی بهترین گلدهی آن‌ها در سال بعد خواهد بود.

برداشت و نگهداری ریشه‌های ژوخه ای آلاله

پس از دوره گلدهی وقتی بوته‌ها خشک شدند، شاخ و برگ گیاه قطع کرده، آبیاری را متوقف کرده و ریشه‌ها را در بستر به حال خود رها می‌کنند. پس از طی دوره خفتگی در پاییز دوباره آبیاری می‌شود تا گیاهان رشد کنند. گاهی پنجه‌ها را از خاک خارج کرده و پس از تمیز کردن، در سایه‌خشک می‌کنند. سپس آن‌ها را در شن خشک تا هنگام کشت دوباره نگهداری می‌کنند.

مصارف گل آلاله

گل آلاله بیشتر از یک هفته دوام آورده و انتخاب مناسبی برای دسته‌گل عروس و باکس‌های گل است. حتی وقتی‌که گلبرگ‌های این گیاه می‌ریزند، بازهم تماشای این گیاه جذاب است.
آلاله مصارف پزشکی متفاوتی دارد. از آن برای کاهش آثار آرتروز، سردردهای عصبی، تاول و مشکلات پوستی استفاده می‌شود. قبل از مصرف آلاله باید نکات زیر را به خاطر داشته باشید:
1. آلاله تازه بسیار آزاردهنده و نامطلوب است و مصرف آن باعث ایجاد عوارض خطرناکی می‌شود.(مزرعه کشت آلاله)
2. باید آلاله را خشک‌کنید و سپس استفاده کنید.
3. برای مصارف پزشکی، بخشی از ساقه که به خاک نزدیک است مناسب‌تر است.

سمی بودن

این گل برای حیوانات خانگی سمی است و اگر خورده شود، باعث ایجاد استفراغ و سایر مشکلات گوارشی خواهد شد.

درصورت تمايل به اين مطلب امتياز دهيد: